کتاب امام روح الله خمینی

کتاب امام روح الله خمینی اثری از احمد علامه فلسفی است که نگاهی دارد به زندگی، اندیشه و آثار امام خمینی (ره)، اندیشمند، مجتهد و رهبر انقلاب اسلامی ایران.

درباره امام روح الله خمینی

حضرت سید روح الله موسوی امام خمینی ( تاریخ تولد۱۲۸۱ ش - تاریخ رحلت ۱۳۶۸ ) رهبر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، از بزرگ‌ترین مراجع تقلید شیعه در قرن چهاردهم هجری قمری بود. وی از سال ۱۳۴۱ش، مبارزه علنی علیه نظام سلطنتی پهلوی که دست نشانده انگلیس و آمریکا در ایران بود را آغاز کرد. حکومت پهلوی دو بار او را بازداشت کرد و بار دوم به ترکیه و سپس به عراق تبعید کرد. ۱۳ سال در حوزه علمیه نجف به رهبری مبارزان انقلابی و نیز تدریس و تألیف در علوم حوزوی و دینی پرداخت. در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ شمسی با گسترش مبارزات مردم به ایران بازگشت و بعد از پیروزی انقلاب تا آخر عمر رهبر جمهوری اسلامی ایران بود.

حضرت امام، نه تنها معتقدند فلسفۀ اسلامی وجود دارد، بلکه فلسفۀ اسلامی را برتر و والاتر از همۀ فلسفه ها می دانند و معتقدند فاصله ای از زمین تا آسمان بین فلسفۀ یونانی و فلسفۀ بعد از اسلام که وی از آن به عنوان فلسفۀ اسلامی یاد می کند، وجود دارد. عبارت وی چنین است: «وقتی شما فلسفه ارسطو که شاید بهترین فلسفه‌ ها قبل از اسلام باشد، ملاحظه کنید می ‌بینید که فلسفه ارسطو با فلسفه ‌ای که بعد از اسلام پیدا شده است فاصله‌ اش زمین تا آسمان است، در عین حالی که بسیار ارزشمند است، در عین حالی که شیخ الرئیس راجع به منطق ارسطو می ‌گوید که تاکنون کسی نتوانسته در او خدشه‌ ای بکند یا اضافه ‌ای بکند، در عین حال فلسفه را وقتی که ملاحظه می ‌کنیم فلسفه اسلامی با آن فلسفه قبل از اسلام زمین تا آسمان فرق دارد.» (صحیفه امام، ج ۱۸، ص ۲۶۳.)

 خواندن کتاب امام روح الله خمینی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

دانشجویان و علاقه مندان به رشته فلسفه و شناخت دانشمندان و شخصیت‌های تاثیرگذار ایرانی.

 بخشی از کتاب امام روح الله خمینی

تدریس حکمت و عرفان توسط امام

امام از حدود ۱۳۰۵ شمسی، تدریس حکمت و عرفان را آغاز کرد و دست‌کم تا حدود سه دهه در این حوزه اشتغال داشتند. بسیاری از این درس‌ها خصوصی و گاه پنهانی بود. فضای غالب بر حوزه‌های علمیهٔ آن زمان، ضد فلسفه و عرفان بود تا بدانجا که برخی فلاسفه و عرفا را تکفیر می‌کردند. در چنین فضایی امام با تدریس فلسفه و تربیت شاگردانی برجسته در این زمینه، نهال تفکر فلسفی را در قم آبیاری کرد.

نقش امام در رشد و توسعه فلسفه اسلامی نقشی یگانه است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، نظر مثبت امام نسبت به فلسفه و تأیید و حمایت او از تفکر فلسفی، از جمله حمایت او از آراء و آثار شهید مطهری، موجب شد که دوره ای طلایی برای فلسفهٔ اسلامی در ایران به ویژه در حوزه‌های علمیه و دانشگاه‌ها آغاز گرددکه قطعاً در تاریخ ایران بی‌سابقه است.

آشتیانی می گوید: «مصباح الهدایه و شرح دعای سحر از آثار عرفانی امام امت (قُدِّسَ سِرُّه) در باب خود نظیر ندارند...این دو رساله از حیث اشتمال بر رموز و دقایق عرفان از آثار جاویدان است. امام در عنفوان جوانی این دو اثر را به وجود آورده‌اند. مصباح الهدایه شبیه به آثار قرن هفتم و هشتم هجری می‌باشد، دوران نضج عرفان و تصوف.» (در حکمت و معرفت، ص ۳۰)

بنا به گفته مهدی حائری امام به تفکر مشایی چندان دلبستگی نداشت، اما به حکت اشراقی سهروردی تعلق خاطر داشت. حکت متعالیه را نیز بر مشرب عرفانی تفسیر می‌کرد. (جستارهای فلسفی، ص ۳۵۶ ـ ۳۵۷ و ۴۸۲) امام با اینکه مشرب مشایی را نمی‌پسندید، اما ابن سینا را بزرگ می‌شمارد. آشتیانی در این‌باره می‌نویسد: «استاد نامدار و وحید عصر ما در علوم نقلیه و عقلیه و مآرب ذوقیه، امام عارف، حضرت آیه الله العظمی آقای خمینی تصریح فرموده‌اند: ایرادات مختلفی به شیخ در حکمت الهیه وارد است، ولی با این حال در بین ارباب نظر و تحقیق «لَم یَکُن لَهُ کُفُواً اَحَد».» (نقدی بر تهافت الفلاسفه غزالی، ص ۳۰)

آشتیانی درباره اصالت فلسفهٔ ملاصدرا و تفاوت آن با فلسفهٔ یونانی از نظر امام، می‌گوید: «خاتم الحکما و العرفا، امام خمینی تصریح کرده‌اند که حکمت المتعالیه ملاصدرا و افکار تلامیذ و پیروان او را حکمت یونانی دانستن، ناشی از جهل محض است. ایشان نیز بارها فرموده‌اند: حکمت و فلسفه یونان نیز در مقام خود باید با اهمیت تلقی شود.» (همان) به این جهت است که امام سالیان درازی را در تدریس حکمت متعالیه و شرح افکار و آرای ملاصدرا گذراند و آنچنان که در کتاب تقریرات فلسفه آمده است، مسائل حکمت را از هستی‌شناسی تا نفس و معاد، تفسیر کرد و شرح داد. (همان، ص ۱۱۵ ـ ۱۱۶) (به نقل از پایگاه خبرگزاری دیپنا).