کتاب دانشگاه و دانشجوی انقلابی

کتاب دانشگاه و دانشجوی انقلابی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی نوشته حسن قدوسی‌زاده است که  در دفتر نشر معارف به چاپ رسیده است.

 درباره کتاب دانشگاه و دانشجوی انقلابی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی

در این کتاب با دیدگاه‌های رهبر معظم انقلاب درباره دانشگاه و دانشجوی انقلابی آشنا خواهید شد.

آنچه در این کتاب آمده گلچینی جذاب و دلنشین از بیانات رهبر فرزانه انقلاب حضرت آیت‌الله خامنه‌ای مدّظلّه العالی است که در طول سال‌های ۹۴ - ۶۸ در جمع استادان دانشگاها، دانشجویان، مسئولین کشوری و آحاد مردم ایراد گردیده و در سه فصل و بیش از ۱۵۰ نکته به شرح زیر تدوین و تنظیم شده است:

• فصل اول: آشنایی اجمالی با انقلاب اسلامی
• فصل دوم: ویژگی‌ها و وظایف دانشگاه انقلابی
• فصل سوم: ویژگی‌ها و وظایف دانشجوی انقلابی

امید است این کتاب در آشنایی هر چه بیشتر دانشجویان و دانشگاهیان و نسل جوان انقلابی کشور با وظایف خویش مؤثر واقع گردد و مقدمات حضور انقلابی آنان را بیش از پیش در مجامع علمی و فرهنگی فراهم آورد.

 خواندن کتاب دانشگاه و دانشجوی انقلابی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

 دانشجویان و اساتید دانشگاه مخاطبان اصلی این کتاب‌اند.

 بخشی از کتاب دانشگاه و دانشجوی انقلابی از دیدگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی

دانشگاه مهم‌ترین زیرساخت پیشرفت و توسعهٔ کشور است؛ یعنی هیچ‌یک از زیرساخت‌های گوناگون کشور اهمیت و نقش دانشگاه را ندارد؛ چون دانشگاه نیروی انسانی را تربیت می‌کند که مهم‌ترین سرمایهٔ کشور نیروی انسانی است. از دانشگاه همیشه و در همه جا این انتظار هست که محل جوشش و اوج دو جریان حیاتی در کشور باشد: اول، جریان علم و تحقیق؛ دوم، جریان آرمان‌گرایی‌ها و آرمان‌خواهی‌ها و هدف‌گذاری‌های سیاسی و اجتماعی.

کمتر محیطی را _ شاید محیط دیگری را نشود پیدا کرد _ می‌توان پیدا کرد که مثل دانشگاه این دو جریان در آن به طور موازی همواره جوشش داشته باشد؛ هم جریان علم و تحقیق که مایهٔ حیات جامعه و عزّت جامعه است و عزّت علمی به دنبال خود عزّت اقتصادی، عزّت سیاسی، عزّت بین‌المللی را می‌آورد، در دانشگاه‌هاست، و هم آن مسئلهٔ آرمان‌گرایی که به‌ظاهر به مسئلهٔ علم ارتباطی هم ندارد، اما در همه جای دنیا انتظار از دانشگاه‌ها به خاطر حضور دانشجو این است که در زمینهٔ ترسیم آرمان‌ها و گرایش به تحصیل این آرمان‌ها و رسیدن به این آرمان‌ها، دانشگاه فعال باشد. این دیگر مربوط می‌شود بخصوص به دانشجو؛ جوانیِ دانشجو، سن دانشجو، آمادگی‌های روحی دانشجو، که این اقتضا را به دانشگاه می‌دهد. این، انتظار از دانشگاه است.‌

دانشگاه، موتور پیشرفت کشور است

دانشگاه، موتور پیشرفت کشور است؛ در این هیچ تردیدی نیست. اگر یک ملتی عزّت می‌خواهد، اگر استقلال می‌خواهد، اگر اقتدار می‌خواهد، اگر ثروت می‌خواهد، باید دانشگاه خود را تقویت کند. خوشبختانه این نکته در ذهنیت مسئولین کشور جا افتاده است؛ همه این را درک کرده‌اند که باید به دانشگاه اهمیت بدهند.

دانشگاه نظام جمهوری اسلامی، باید کسانی را تربیت کند که تکیهٔ این نظام، به آن‌ها باشد

دانشگاه نظام جمهوری اسلامی، باید کسانی را تربیت بکند که تکیهٔ این نظام، به آن‌ها باشد. یعنی این نظام، از لحاظ علمی و عملی و مدیریت و گشودن گره‌های ریز و درشت بر سر راه زندگی این ملت، به آن‌ها تکیه کند. مگر غیر از این است؟ دانشگاه برای چیست؟ مگر بی‌علم، می‌شود زندگی کرد؟ می‌شود پیش رفت؟ می‌شود به حقوق ملی خود واقف شد، یا آن حقوق را به دست آورد، یا در راه آن‌ها به مبارزاتِ درست دست زد؟ ملتی که علم ندارد، محکوم به عقب‌ماندگی و ذلّت و بارکشی و بداخلاقی و دون و فرودستی در معادلات جهانی است.

محیط دانشگاه را به گونه‌ای آماده کنید که حزب‌اللهی در آن رشد کند

باید در محیط دانشگاهی خودتان، اسلام را به حد اعلی پاس بدارید. کاری کنید غریبه‌ها آن‌هایی که از انقلاب و اسلام غریبه‌اند احساس نکنند که کار زیر نگین آن‌هاست؛ حرف من، این است. البته با آقای دکتر فاضل مکرر خصوصی صحبت کرده‌ایم. این نکته را من به ایشان گفتم، حالا هم به همهٔ شماها عرض می‌کنم. محیط را محیطی بکنید که حزب‌اللهی در آن محیط رشد کند.

دشمنان ما در تبلیغات دنیایی، سعی می‌کنند حزب‌اللهی را چهرهٔ بدی نشان بدهند. حزب‌اللهی را عبارة اُخرایِ یک آدم بی‌همه‌چیز و یک لات تصور می‌کنند! نخیر، خود این آقای دکتر فاضل، یک حزب‌اللهی است. حزب‌اللهی، یعنی این. حزب‌اللهی، یعنی آنکه در خدمت خداست و هیچ وابستگی تشکیلاتیِ سیاسی، جز وابستگی به انقلاب و اساس انقلاب که ارادهٔ الهی است ندارد. اوایل هم آن لیبرال‌ها خیلی تلاش می‌کردند این عنوان را خراب کنند. من یادم می‌آید همان وقت هم اتفاقاً یک پزشک در هیئت دولت، اول کسی بود که من دیدم با افتخار گفت: این‌قدر می‌گویند حزب‌اللهی، من خودم یک حزب‌اللهی‌ام. آن هم یک پزشک بود که در یک رتبهٔ بالای دولتی بود.

باید کوشش بکنید که جناح حزب‌اللهی کشور، دانشگاه، مدیریت، یعنی آنکه خودش را متعلّق به این انقلاب می‌داند، برای انقلاب و این ملت دل می‌سوزاند، هیچ وظیفه‌ای هم برای خودش، جز خدمتِ به این کشور و این انقلاب قائل نیست، احساس کند که در اینجا خودی است.۶۰