کتاب سلمان فارسی

کتاب سلمان فارسی نوشته احمد علامه فلسفی است. کتاب سلمان فارسی به زندگی و کارهای یکی از بزرگ‌ترین یاران پیامبر در صدر اسلام یعنی سلمان فارسی می‌پردازد.

درباره کتاب سلمان فارسی

سلمان فارسی، صحابی مشهور پیامبر (ص) و از یاران امام علی (ع) است. وی از یاران بزرگ و مورد علاقه پیامبر (ص) بوده؛ تا آنجا که حضرت محمد (ص)، در وصف او گفته است: سلمان از ماست. او در غزوه‌های پیامبر، حضور داشت و ماجرای پیشنهاد وی برای کندن خندق در نبرد احزاب که به شکست مشرکان انجامید، مشهور است. سلمان پس از رحلت پیامبر (ص)، در شمار یاران علی بن ابی‌طالب (ع) قرار گرفت. در زمان حکومت خلیفه دوم، حاکم مدائن شد. سلمان فارسی، در سال ۳۶ هجری در شهر مدائن درگذشت. مدفن وی در مدائن به بقعه سلمان پاک مشهور است. سلمان فارسی در مدینه پیامبر اکرم (ص) را دیده و به او ایمان می‌آورد. پیامبر (ص) نام سلمان را بر او می‌گذارد. این کتاب سرگذشت این مرد بزرگ است. 

خواندن کتاب سلمان فارسی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ صدر اسلام پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب سلمان فارسی

سلمان فارسی در نخستین روزهایی که برای تحقیق درباره دین اسلام به مدینه آمده بود، شبی در منزل ابو ایوب انصاری خدمت پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله رسید. در آنجا تعدادی از مسلمانان برای ادای نماز جماعت گرد آمده بودند. پیامبر صلی الله علیه و آله مقداری در اهمیت و فضیلت نماز برای حاضرین سخن گفت و بعد برای نماز آماده شدند. سلمان که در ایران و جاهای دیگر محل عبادت مسیحیان، یعنی کلیساها را با شکوه و زرق و برق بسیار دیده بود، از سادگی محل عبادت مسلمانان در شگفت و حیرت بود. از یکی از مسلمانان پرسید: شما خداوند را چگونه و با چه وسیله ای پرستش می کنید؟

آن مرد پاسخ داد: به همین سادگی که می بینی در برابر خداوند به عبادت می ایستیم و او را می خوانیم. در حالی که سلمان مجذوب آن همه سادگی و بی پیرایگی مسلمانان بود و ذهن و قلبش آماده پذیرش اسلام شده بود، پیامبر آیاتی تازه نازل شده از سوره یس را در نماز قرائت می فرمود. وقتی نماز تمام شد، سلمان نزد پیامبر صلی الله علیه و آله رفت و با خضوع تمام اسلام را پذیرفت و مسلمان شد و در دینداری و ایمان به مقامی رسید که پیامبر در وصف او فرمود: سلمان منا اهل البیت.

سلمان فارسی، صحابی مشهور پیامبر (ص) و از یاران امام علی (ع). وی از یاران بزرگ و مورد علاقه پیامبر (ص) بوده؛ تا آنجا که حضرت محمد (ص)، در وصف او گفته است: سلمان از ماست. او در غزوه‌های پیامبر، حضور داشت و ماجرای پیشنهاد وی برای کندن خندق در نبرد احزاب که به شکست مشرکان انجامید، مشهور است. سلمان پس از رحلت پیامبر (ص)، در شمار یاران علی بن ابی‌طالب (ع) قرار گرفت. با ماجرای سقیفه مخالف بود، اما با اجازه امیرالمومنین، با صاحبان سقیفه همکاری کرد. در زمان حکومت خلیفه دوم، حاکم مدائن شد. با این حال زنبیل می‌بافت و با دسترنج خودش روزی می‌گذراند. سلمان فارسی، در سال ۳۶ هجری در شهر مدائن درگذشت. مدفن وی در مدائن به بقعه سلمان پاک مشهور است.