کتاب مرزبان؛ زندگی‌نامه‌ی سپهبد شهید قرنی

کتاب مرزبان؛ زندگی‌نامه‌ی سپهبد شهید قرنی نوشته آناهیتا حسین‌زاده و حسن چراغلو منتشر شده است. این کتاب زندگی شهید قرنی را در دوران مختلف زندگیشان بررسی می‌کند.

درباره کتاب مرزبان؛ زندگی‌نامه‌ی سپهبد شهید قرنی

برهه‌ی مهم زندگی سیاسی قرنی، مبارزه‌ی هوشمندانه‌ی وی با مهارِ نیروهای تجزیه‌طلب و عدم انعطاف وی در برابر آنها بود. وقتی حوادث سال ۱۳۵۷ و بعد از آن را در کردستان و آذربایجان غربی بررسی می‌کنیم به‌خوبی روشن می‌شود که قرنی موضع درست انقلاب را تشخیص داده و از همان ابتدا در برابر نیروهای تجزیه‌طلب با مواضع قاطع و جدی ایستادگی کرد. ولی با کامیابی گروه‌ها در اقناع آیت‌الله طالقانی و مهندس بازرگان در برکناری سرلشکر قرنی، موج شدید خلع سلاح پادگان‌ها و توزیع اسلحه در کردستان و آذربایجان غربی آغاز شد و پیامدهای سختی را بر جمهوری اسلامی تحمیل کرد.

خواندن کتاب مرزبان؛ زندگی‌نامه‌ی سپهبد شهید قرنی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب مرزبان؛ زندگی‌نامه‌ی سپهبد شهید قرنی

در دورهٔ اول زندگی‌اش، که با حکومت رضاشاه پهلوی مصادف بود، فعالیت سیاسی چشم‌گیری نداشت و اکثر فعالیت‌های سیاسی سید محمدولی قرنی علیه رژیم پهلوی از اواخر سال ۱۳۳۵ در دوران پهلوی پسر یعنی محمدرضا شاه شروع شد. در این زمان بود که قرنی به ارتباط‌های پنهانی با گروه‌هایی چون «جمعیت ترقی‌خواهان»، «احمد آرامش در جمعیت آزادی»، «حسن ارسنجانی و دکتر محمد شاهکار»، «جامعهٔ لیسانسه‌های دانش‌سرای عالی» (محمد درخشش) و افرادی چون محمدباقر حجازی، علی‌اکبر مهتدی، مهندس عبدالله والا (مدیر مجلهٔ تهران مصور) داشت و از اوایل سال ۱۳۳۶ به تشکیل یک محفل سیاسی دوستانه با شرکت باقر پیرنیا، دکتر حسن افشار، هلاکو رامبد، اسفندیار بزرگمهر و پرویز خوانساری پرداخت. ترکیب عناصری که با وی تماس داشت نشان می‌دهد که این فعالیت‌ها نمی‌توانسته از دید شبکهٔ امنیتی رژیم به دور باشد. از میان دوستان محرم او، حداقل پرویز خوانساری در این زمان از عوامل آن شبکه بود. بنابراین در این دوران مواضع سیاسی قرنی فقط در این اندازه بود که او از دولت‌های وقت انتقاد می‌کرد و این انتقاد با نخست‌وزیری اقبال شدت یافت. قرنی در مهر سال ۱۳۳۶ به درجهٔ سرلشکری رسید و با ورود گراتیان یاتسویچ به تهران، احتمالاً از اواخر مهر ماه ملاقات‌های او و معاونش (لاوت) با قرنی شروع شد و یاتسویچ از مواضع تند قرنی علیه وضع سیاسی کشور مطلع گردید. قرنی خواستار تشکیل دولت جدید بود تا اصلاحاتی در کشور انجام دهد و وضعیت کشور چه از لحاظ اقتصادی و چه از حیث آزادی بهبود یابد، طوری که قدرت استبداد شاه کمتر شود و مردم تا حدی در سرنوشت خود مؤثر باشند. در این راستا او به فعالیت‌های سیاسی خود ادامه می‌داد. همان‌طور که گفتم دوستان زیادی هم در این راه پیدا می‌کرد تا گروه خود را وسعت بخشد؛ گروهی که همهٔ آنها از رژیم و کارهای خلاف آن ناراضی بودند و همه با یک هدف یعنی اصلاحات در کشور به فعالیت‌های سیاسی در این راستا می‌پرداختند. ولی فعالیت‌های آنان به سرانجام نرسید و لو رفت.