کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌)

کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌) نوشتهٔ محمدرضا انصاری است. انتشارات دلیل ما این کتاب خاطرات را منتشر کرده است.

درباره کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌)

کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌) خاطرات این زن را در بر گرفته است. این خاطرات را در ۳۱ بخش ارائه کرده‌اند؛ داستان‌هایی که دربارهٔ فضه، کنیز و خدمتگزار حضرت زهرا علیهاالسلام به ما رسیده است. این داستان‌ها به‌عنوان دفتر خاطرات از زبان حضرت فضه به‌صورت متکلم و اول‌شخص مفرد برگردان شده است؛ به‌گونه‌ای که گویا خود فضه لحظات زندگیش را برای ما بازگو می‌کند. این داستان‌ها به‌ترتیب زمانی چینش شده، تا جهت‌گیری دفتر خاطرات در آن معنادار شود و حالت روزشمار پیدا کند. در شیوهٔ ترجمه، اصل داستان و محتوای آن به‌طور کامل حفظ شده و در بعضی فرازها که نیاز به توضیح بوده، جملاتی بدون تغییر در معنی اضافه شده است.

خواندن کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌) را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران ناداستان و قالب خاطراتِ داستان‌مانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دفتر خاطرات فضه‌ (کنیز حضرت زهراعلیهاالسلام‌)

«شیر عسلی از گوسفند (۳۰)

شیرین‌ترین روزهای عمرم که بودن با پنج تن آل عباعلیهم السلام بود تمام شد و کربلا آخرین صحنه‌ها را برایم رقم زد. اکنون به مدینه بازگشته بودیم و من همچنان دوست داشتم در خدمت اهل بیت ‌علیهم السلام باشم، اما شرایط برای این خواسته‌ام مهیا نبود.

لذا از آن هنگام زندگی شخصی خود را به طور جدی آغاز کردم و همچنان برکات اهل بیت ‌علیهم السلام را در زندگی‌ام می‌دیدم. یکی از آن برکت‌ها خبر گوسفندمان بود که در همه جا پیچیده بود. گوسفند عجیبی داشتیم که آن را نشانه لطف پروردگار به خانواده‌ام می‌دانستم.

من و همسرم که مرد صالحی بود زندگی فقیرانه‌ای داشتیم. روز عید قربان فرا رسید و اتفاقاً همان روز برای ما مهمان آمد و چیزی غیر از آن گوسفند برای پذیرایی نداشتیم. همسرم گفت: امروز عید قربان است و ما غیر از این گوسفند چیزی برای قربانی نداریم.

من هم به او گفتم: به احترام مهمان این حیوان را ذبح کن تا غذایی برایش آماده کنیم. همسرم گفت: شاید با قربانی این گوسفند، کودکانمان ناراحت شوند. گفتم: آن را بیرون خانه و پشت دیوار ذبح کن تا متوجه نشوند.

همسرم گوسفند را بیرون برد و آن را ذبح کرد. لحظه‌ای نگذشته بود که دیدم گوسفندی از بالای دیوار وارد خانه شد؛ و گمان کردم هنگام ذبح از دست همسرم فرار کرده است.

بیرون رفتم و به او خبر دادم که گوسفندمان از بالای دیوار وارد خانه شده است. همسرم با تعجب از شیر آن حیوان چشید و گفت:

خداوند تعالی به خاطر احترام ما به مهمان، بهتر از گوسفندی که داشتیم به ما عنایت کرده و شیر با طعم عسل در سینه‌اش جاری ساخته است.

همچنین همسرم به فرزندانمان سفارش می‌کرد: «ای فرزندانم، این گوسفند طیب و طاهر است. هنگامی که قصد گناهی بر قلب شما خطور کرد از شیر این حیوان بنوشید تا قلب‌هایتان پاکیزه گردد».»