کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران

کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران اثر علی‌اکبر فرهنگی به بررسی یکی از نهادهای اجتماعی یعنی دیوان‌سالاری می‌پردازد.

درباره‌ی کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران

علی‌اکبر فرهنگی که استاد رشته‌ی ارتباطات است در کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران، یک نهاد اجتماعی به نام دیوان‌سالاری را از آغاز تمدن تا صدر اسلام بررسی می‌کند. کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان سالاری در ایران در دو بخش و دوازده فصل تنظیم شده است. بخش اول که به ماهیت جامعه می‌پردازد پنج فصل دارد و از تمدن‌های پیشامدرنِ عصر کشاورزی تا انقلاب صنعتی و ویژگی‌های جامعه صنعتی سخن می‌گوید. بخش دوم کتاب که هفت فصل دارد جامعه‌ ایرانی را از زمان مادها و هخامنشیان تا صدر اسلام مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد.

کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم 

علاقه‌مندان به مطالعات اجتماعی و جامعه‌شناسی از خواندن کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران لذت می‌برند. 

بخشی از کتاب تاریخ تحلیلی جامعه‌شناسی دیوان‌سالاری در ایران

آنچه از انسان‌های گذشته مانده، بسیار زیاد است و اکثر محققان را دچار آشفتگی و سردرگمی می‌کند. به‌عنوان انسانی کنجکاو و برای اینکه از بنیادهای هستی خود بر روی زمین آگاه شویم، به کرهٔ جغرافیایی روی می‌آوریم. منطقهٔ پیدایی تمدن، خط نسبتاً باریکی است؛ این خط باریک در مقایسه با کل سطح زمین بسیار اندک است و از کناره‌های اقیانوس اطلس تا اقیانوس آرام کشیده می‌شود. منطقهٔ موردنظر از اروپا آغاز شده و پس از گذشتن از آفریقای شمالی، به‌ویژه مصر، و خاور نزدیک و هندوستان تا چین ادامه می‌یابد. بین‌النهرین یا میان‌رودان و عیلام و خوزستان نیز جزئی از این خط باریک می‌باشند. این خط باریک که طولش حدود یک‌چهارم و پهنایش حتی کمتر از یک‌دوازدهم همهٔ خشکی‌های روی زمین است، سرزمین‌های حاصلخیزی است که میان دشت‌ها و کوه‌ها و کویرها گسترده شده است.

هرجا نامی از تمدنی بسیار قدیمی برده می‌شود، در این باریکه است. به‌عبارتی، به‌قول «ویل دورانت» همهٔ گهواره‌های تمدن بشر در همین باریکه به چشم می‌خورند.

این تمدن‌ها، آن‌طور که مطالعات باستان‌شناسان و تاریخ‌دانان نشان می‌دهد، در آغاز مستقل و بدون ارتباط با یکدیگر بوده‌اند ولی در زمان‌های بعد که گسترش یافته و از نظر محتوایی توسعه پیدا کرده‌اند، با هم ارتباط یافته و بر روی هم تأثیر و تأثر گذارده‌اند، ولی چندین بعد دوباره از هم جدا شده و ارتباطشان قطع شده است (همان: ۴۳).

این قطع و وصل، قرن‌ها ادامه داشته و ارتباط باریکهٔ تمدنی با هم، نخستین بار از چند قرن پیش، پس از دستیابی بشر به صنعت چاپ و مهار نیروی بخار پدید آمده است. به‌نوشتهٔ کارل یاسپرس، «تاریخ به‌معنی راستین را تقریباً به‌صورت چنین طرحی می‌توان پیش چشم آورد: از میان ظلمات هزاران قرن پیش از تاریخ و ده‌ها هزار سال زندگی آدمیان شبیه ما، چندین هزار سال پیش از میلاد، زمان پیدایی فرهنگ‌های عالی بین‌النهرین و مصر و ناحیهٔ رود سند و رود زرد می‌باشد. هنگامی که تمام کرهٔ زمین را در نظر می‌آوریم، این منطقه‌ها همچون جزیره‌هایی روشن در میان تودهٔ پهناور بقیهٔ جهان انسان‌ها، یعنی اقوام طبیعی که در سراسر جهان پراکنده‌اند و تا چندی پیش هم به‌صورت اقوام طبیعی مانده بودند، نمایان می‌گردد»