کتاب هیپی

کتاب هیپی نوشته پائولو کوئیلو است. در کتاب هیپی ما در زمان سفر می‌کنیم و داستان روزگار و زندگی نویسنده را می‌خوانیم. زمانی که او رویای صلح و به چالش کشیدن نظم اجتماعی و سیاست‌های یک جانبه و مصرف‌گرایانه افراطی بشر را داشته و نابرابری بی‌رحمانه ثروت و قدرت می‌دیده و قصد داشته علیه آن مبارزه کند.

نویسنده در این کتاب ما را با جوانی و تجربه های خودش همراه می‌کند و اجازه می‌دهد تجربیات تازه ای به‌دست بیاوریم. هیچی داستان زندگی پسر جوان و لاغراندام برزیلی ریش بزی‌ای است که آرزو دارد نویسنده بزرگی شود و به درک عمیق‌تری از دنیا برسد. سفر پائولو از آمریکای جنوبی شروع و تا میدان دام آمستردام ادامه پیدا می‌کند.

خواندن کتاب هیپی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به ادبیات داستانی و سفرنامه پیشنهاد می‌کنیم.

درباره نویسنده کتاب

پائولو کوئیلو، نویسنده‌ی نام‌آشنای برزیلی، در سال ۱۹۴۷ در ریو دو ژانیرو متولد شد. او با قلمی روان و نگاهی فلسفی توانست در ده‌ها کشور جهان میلیون‌ها خواننده جذب کند. بسیاری از آثارش بر پایه‌ی عشق، ایمان و جست‌وجوی معنای زندگی نوشته شده‌اند. علاوه‌بر موفقیت‌های ادبی، از سال ۲۰۰۷ به‌عنوان سفیر صلح سازمان ملل نیز فعالیت می‌کند.

از میان نوشته‌های او، رمان کیمیاگر مشهورترین اثر است؛ کتابی که به بیش از ۸۰ زبان ترجمه شده و به یکی از پرفروش‌ترین رمان‌های قرن بیستم بدل شد. آثار دیگری چون «بریدا» و «ورونیکا تصمیم می‌گیرد بمیرد» هم جایگاه ویژه‌ای میان مخاطبان دارند.

بخشی از کتاب هیپی

مشکل‌شان مسافت راه نبود: بیش‌ترشان از ایالات متحده، امریکای لاتین، استرالیا و کشورهای دیگری آمده بودند که بلیت هواپیماهاش قیمت‌های سرسام‌آوری داشت و با ایست‌های بازرسی مرزی فراوانی روبه‌رو شده بودند که احتمال داشت اجازهٔ ورود به کشور را پیدا نکنند و مجبور شوند به کشور مبدأشان برگردند، بی‌این‌که حتی یکی از آن دو پایتخت جهان را ببینند. جوان‌ها وقتی به آن‌جا می‌رسیدند، دور این میدان معمولی می‌نشستند، ماری‌جوانا می‌کشیدند و ذوق می‌کردند، چون می‌توانستند درست جلو چشم پلیس این کار را کنند، و طولی نمی‌کشید که فرقه‌ها و مسلک‌های مختلف شهر به معنای واقعی آن‌ها را می‌دزدیدند. آن‌ها، دست‌کم برای مدتی، چیزهایی را که یک عمر شنیده بودند فراموش می‌کردند:‌ پسرم، تو باید به کالج بری، این موها رو بزنی، مایهٔ خجالت پدرومادرت نشو، مردم (کدام مردم؟) می‌گن ما تو رو درست بار نیاوردیم، نمی‌دونم چی داری گوش می‌دی، ولی درهرحال اسمش موسیقی نیست، وقتشه کار پیدا کنی، به برادرت (یا خواهرت) نگاه کن، ازت کوچک‌تره ولی می‌تونه خرج تفریحش رو بده و از ما پول نخواد.