کتاب سی فریم در ثانیه

کتاب سی فریم در ثانیه نوشته امیرحسین ندایی است. کتاب حاضر تحت عنوان سی فریم در ثانیه تلاش دارد تا یکی از مهم‌ترین پدیده‌های تصویری انتهای قرن بیستم یعنی ویدئوکلیپ را از دیدگاهی پژوهشی بررسی کند. نام این کتاب از یکی از کتاب‌های مهم این زمینه گرفته شده است. امروزه با رواج ماهواره‌ها ویدئوکلیپ به یک هنر مستقل بدل شده که تأثیرات آن در همه‌ی عرصه‌های هنرهای تصویری قابل تحلیل است. جلوه‌های نخستین ویدئوکلیپ از حدود دهه‌ی ۱۹۷۰ ظاهر شد و همه‌ی نظریه‌پردازان آن را اساساً پدیده‌ای پست‌مدرنیستی دانسته‌اند، که نقطه‌ی تلاقی بسیاری از شیوه‌های بیانی گوناگون است. ویدئوکلیپ به‌عنوان یک هنر مستقل تصویری، که به‌طور مشخص از سال‌های دهه‌ی ۱۹۸۰ پدید آمد، شکل خاصی از تلفیق موسیقی و تصویر است.

خواندن کتاب سی فریم در ثانیه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام علاقه‌مندان به موسیقی و تصویر پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب سی فریم در ثانیه

موسیقی، تصاویر دیدنی به شیوه هنرهای تجسمی از دنیای خارج ایجاد نمی‌کند، بلکه تصاویری صوتی از این دنیا می‌آفریند. به همین دلیل موسیقی از لحاظ شیوهٔ بیانی با هنرهای دیگر تفاوت دارد اما واکنش آدمی را نسبت به دنیای خارج شکل می‌دهد. به عبارت دیگر انسان به وسیلهٔ موسیقی نوعی زندگی درونی می‌سازد که آواها تصویرگر آن‌اند. این صداها حالات ذهنی خاصی در آدمی بر می‌انگیزانند و از طریق فرم‌های پیچیده موجب پیدایش حالت‌های روانی خاص می‌شوند. این حالت‌ها، در واقع اندیشه‌ها، اظهار نظرها و تفاسیری درباره محیط پیرامون آدمی هستند. در موسیقی، توصیفات ذهنی انسان از خلال اصوات به گونه‌ای منتقل می‌شود که احساسات قلبی او را، بدون وجود کلمات، متاثر می‌سازد. از این رو موسیقی به مراتب قدرتمندتر از واژه‌ها بر شخص اثر می‌گذارند زیرا افرادی از یک ملیت خاص بدون آموزش گسترده نمی‌توانند با دیگر افراد ارتباط برقرار کنند، حال آن که در مورد موسیقی وضع به گونه‌ای دیگر است. هر فرد از یک ملیت مشخص می‌تواند احساس مشابهی را از موسیقی ملیتی دیگر دریافت کند به زبان دیگر، تجربه‌ای که میان همهٔ انسان‌ها مشترک است، نوعی تأثیرگذاری اصوات موسیقی در ذهن است. تجربه نشان داده که بسیاری از قطعات موسیقی، درون‌گرا و حسی و به عبارتی مطلق هستند و برخی دیگر توصیف کنندهٔ طبیعت و تصاویر آن‌اند. ژان پل سارتر در کتاب روان‌شناسی تصویرسازی ذهنی می‌نویسد: «تصور و ادراک آدمی، تصویری از آگاهی‌ها و اطلاعات قبلی اوست که در حافظه ضبط شده است. این ادراکات از حافظه بیرون می‌آیند و به درک انسان از زمان حال او کمک می‌کنند. به عبارت دیگر، تصاویر و ذهنیات ترکیب شده بر درک ما از جهان پیرامونمان موثرند و آن را تعبیر، تفسیر و تبیین می‌کنند.»