کتاب نظریه‌ انتقادی؛ از مکتب فرانکفورت تا مکتب پسامدرن

داگلاس کلنر( - ۱۹۴۳)، دانش‌آموخته فلسفه و از پیروان مکتب فرانکفورت است.

«نظریه انتقادی:از مکتب فرانکفورت تا مکتب پسامدرن» چهار مقاله از بن‌مایه‌های اصلی تفکر انتقادی کلنر را شامل می‌شود.

تفکری که به زعم خود او متشکل از نظریه‌های انتقادی مکاتب گوناگون است و ماهیتی ترکیبی دارد.

مقاله نخست این کتاب ورودیه‌ای است به دیدگاه نظریه انتقادی و تاریخچه و سیر آن را به طور کلی بررسی می‌کند.

مقاله دوم با نگاهی جزئی‌تر به رویکردهای انتقادی در تلویزیون می‌پردازد. مقاله سوم با طرح دیدگاهی ترکیبی، نگرش جدید در مطالعات صنعت رسانه را بررسی می‌کند و چهارمین مقاله به نقد بازنمایی رسانه‌ها از جنگ عراق می‌پردازد.

داگلاس کلنر که در دوران دانشجویی متمایل به چپ جدید سیاسی بود، بعدها در ادامه تحصیلاتش در دانشگاه توبینگن آلمان با آثار نظریه پردازان نئومارکسیست مشهور آشنا شد.

در همین ایام رابطه فلسفه با تجربه زندگی فردی برای او روشن و علاقه‌اش به «مکتب فرانکفورت» تقویت شد.

کلنر را به لحاظ گرایش نظری از زمره نسل سوم نظریه پردازان انتقادگر پیرو سنت نظری مکتب مزبور می‌دانند.

اما او، در آرای خود به این مکتب محدود نمانده و رویکرد تجدید نظر طلبانه داشته است.

نکته قابل تامل در خصوص او برای اهل تحقیق و مطالعه در علوم ارتباطات این است که کلنر از نخستین نظریه پردازان حوزه «نقد سواد رسانه‌ای» و به طور کلی از پیشگامان نظریه‌پردازی در «فرهنگ رسانه» است.