کتاب ملامحسن فیض کاشانی

کتاب ملامحسن فیض کاشانی نوشتۀ غلامحسین ابراهیمی دینانی و اسماعیل منصوری لاریجانی با ویرایش ناصر احمدزاده در انتشارات سروش منتشر شده است. این کتاب دفتر شانزدهم از مجموعۀ گفتارهای معرفت است که اندیشه و آثار فیض کاشانی را بازخوانی می‌کند.

درباره کتاب ملامحسن فیض کاشانی

کتاب ملامحسن فیض کاشانی شانزدهمین دفتر از کتاب‌های تولیدشده در گفتارهای معرفت است. محمد بن مرتضی معروف به ملامحسن فیض کاشانی در قرن یازدهم هجری قمری و در ۱۰۰۷ در شهر کاشان به دنیا آمد و پس از ۸۰ سال در ۱۰۹۰ در کاشان از دنیا رفت. فیض کاشانی در دورۀ پادشاهی شاه عباس دوم زندگی می‌کرد. او در فلسفه و عرفان پیرو ملاصدرای شیرازی بود و با دختر بزرگ وی نیز ازدواج کرد. 

ملامحسن فیض کاشانی، در فقاهت پیرو اخباریان بود. او در علوم نقلی، تفسیر و معارف اسلامی تألیف‌های زیادی دارد. شاه عباس دوم که آوازۀ دانش او را شنیده بود او را به حضور خود خواند و بعد از آن، فیض همواره همراه و مصاحب شاه شد. او همچون ملاصدرا، برهان و حکمت را با تصوف و عرفان درهم آمیخت و با تعالیم قرآن و احادیث، صبغۀ دینی حکمت را تقویت کرد.

فیض کاشانی علاوه بر آثار فلسفی و عرفانی، شعر هم می‌سرود و در سبک شاعری متأثر از حافظ و مولوی بود. ۸۰ کتاب و رساله از فیض کاشانی باقی مانده است از جمله: عین‌الیقین فی اصول الدین؛ الکلمات‌المکنونه فی علوم اهل‌المعرفه؛ تشریح‌العالم؛ اصول‌العقاید؛ کتاب‌الحقایق؛ التذکره؛ المحجة البیضاء؛ تفسیر الصافی؛ تفسیر الاصفی؛ معتصم الشیعة فی احکام الشریعة؛ تقویم‌المحسنین. 

در کتاب ملامحسن فیض کاشانی، بیشتر آرای فلسفی و عرفانی او بررسی شده‌اند.

خواندن کتاب ملامحسن فیض کاشانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های مرتبط با کلام اسلامی، عقاید شیعی، عرفان و تصوف و فلسفۀ اسلامی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ملامحسن فیض کاشانی

«ویژگی فیض کاشانی در این است که هم اخباری است و هم فیلسوف و هم عارف است. در تاریخ تشیع، معمولاً اخبرای مشرب‌ها به فلسفه روی خوشی نشان نمی‌داند و از سوی دیگر، با عرفان هم سروسری نداشتند و بلکه در مخالفت بودند. جناب فیض کاشانی تنها شخصیت اخبرای است که هم فیلسوف است و هم عارف و هم شاعری باذوق که در همۀ علوم آثاری از خود به یادگار گذاشته و تفسیر خوبی هم از قرآن نوشته است. ایشان از شاگردان برجستۀ صدرالمتألهین ملاصداری شیرازی است. ملاصدرا شاگردان زیادی داشته که دو تن از آنها داماد ملاصدرا بودند؛ یکی از آنها ملامحسن فیض کاشانی و دیگری ملاعبدالرزاق فیاض لاهیجی است. فیاض هم فیلسوفی دوراندیش و دقیق بود. لقب‌های «فیض» و «فیاض» را هم ملاصدرا به آنها داده است. دو دختر ملاصدرا «صدریه» و «بدریه» بوند که هر دو دانشور و اهل فضل بودند.»