کتاب دیوان حافظ

دیوان حافظ مجموعه غزلیات زیبا و پرمعنای حافظ است. دکتر سلیم نیساری دیوان حافظ را بر اساس نسخه‌های خطی سده‌ی نهم تصحیح کرده است. همچنین مقدمه‌ی دیوان حافظ از محمد گلندام است. 

درباره‌ی کتاب دیوان حافظ

حافظ یکی از بزرگترین شعرای ایران است. بعد از گذشت هفتصد سال از زندگی او، اشعار حافظ همچنان تازگی و طراوت خود را حفظ کرده‌اند. هرکسی می‌تواند دیوان حافظ را بردارد، غزلی را بخواند و احساس کند که حافظ این شعر را برای او و در وصف حال او سروده است. بنابراین لازم است که از چنین گنجینه‌ی بزرگی به خوبی استفاده کنیم. دکتر سلیم نیساری، از اساتید برتر ادبیات فارسی، دیوان حافظ را بر اساس نسخه‌های خطی سده‌ی نهم تصحیح کرده است. دکتر سلیم نیساری علاوه بر صحت متن، اصالت متن و منقح و مضبوط بودن متن را نیز ملاک قرار داده و به جرات می‌توان ادعا کرد که دیوان حاضر یکی از اصیل‌ترین و صحیح‌ترین نسخه‌های دیوان حافظ است که تاکنون منتشر شده است.

دیوان حافظ پیش‌رو شامل دو بخش است: بخش اول مشتمل بر غزلیات حافظ است و بخش دوم شامل پیوست‌های غزل‌ها (غزلواره‌ها، تشبیب، تغزل) و قصیده‌ها،مثنوی‌ها، قطعات و رباعیات است.

کتاب دیوان حافظ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

مطالعه‌ و غرق شدن در دیوان حافظ برای تمام علاقه‌مندان به ادبیات فارسی، کاری بسیار دلچسب و لذت‌بخش است. دیوان حافظ همچنین برای تمام ایرانیان و دوست‌داران فرهنگ و ادب هدیه‌ای غنی به شمار می‌رود.

درباره‌ی سلیم نیساری

دکتر سلیم نیساری زاده ۲۱ آذر ۱۲۹۹، در تبریز از بزرگترین استادان ادبیات فارسی ایران است. سلیم نیساری عضو پیوستهٔ فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. تحصیلات خود را در مقطع دکتری در دانشگاه ایندیانا به پایان رساند و اولین کتاب‌های آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان را تالیف کرد. سلیم نیساری آثار بسیاری دارد که از میان آنان می‌توان به دیوان حافظ، نمونه‌هایی از آثار جاویدان شعر فارسی، دستور خطّ فارسی، تاریخ ادبیات ایران، کتاب اول فارسی (دارا و سارا با دوستان) و برگزیده‌ای از غزل‌های سعدی اشاره کرد. 

دکتر سلیم نیساری ۲۲ دی ۱۳۹۷، در پاریس چشم از دنیا فروبست.

جملاتی از کتاب دیوان حافظ

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

بده ساقی می باقی که در جنت نخواهی یافت

کنار آب رکن آباد و گلگشت مصلا را

فغان کاین لولیان شوخ شیرین کار شهرآشوب

چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را

ز عشق ناتمام ما جمال یار مستغنی است

به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت روی زیبا را

من از آن حسن روزافزون که یوسف داشت دانستم

که عشق از پرده عصمت برون آرد زلیخا را

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند

جوانان سعادتمند پند پیر دانا را

حدیث از مطرب و می گو و راز دهر کمتر جو

که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را

بدم گفتی و خرسندم، عفاک الله  نکو گفتی

جواب تلخ می‌زیبد لب لعل شکرخا را

غزل گفتی و در سفتی بیا و خوش بخوان حافظ

که بر نظم تو افشاند فلک عقد ثریا را