کتاب حسین (ع) احیاگر توحید

از زمان پیدایش اسلام حادثه‌های بزرگی رخ داده ولی هیچ‌کدام به بزرگی واقعه کربلا نبوده است. به همین دلیل نهضت عاشورا ماندگار و جاوید است. در کتاب «حسین (ع) احیاگر توحید» حسین زنجانی کریمی خوانشی نو از حماسه کربلا دارد. او سخنان امام حسین (ع) را از شهر مدینه تا کربلا در این کتاب جمع‌آوری کرده و در کنارش دو شخصیت خیر و شر این واقعه یعنی امام (ع) و یزیدبن معاویه را واکای کرده است.حسین بن علی، به‌عنوان مظهر همه خوبی‌ها و یزید ابن معاویه، به‌عنوان مظهر همه شرارت‌ها. بخشی از کتاب: «چنان‌که می‌دانیم پس از شهادت علی‌بن ابی‌طالب (ع) بلافاصله اصحاب و تابعین با امام حسن بیعت کردند و حضرت را به سمت خلیفهٔ مسلمین انتخاب نمودند. معاویه ابن ابی‌سفیان که از زمان خلافت علی‌بن ابی‌طالب نافرمانی و یاغیگیری را از خلیفهٔ وقت – علی‌بن ابی‌طالب (ع)- آغاز کرده بود، در حکومت امام حسن هم دست از نافرمانی برنداشت و با نیت تسخیر تمام جوامع اسلامی شروع به توسعهٔ قلمرو حکومتش که در آن روزگاران در شامات خلاصه می‌شد، نمود و برای گسترش حکومتش به مدائن لشکرکشی کرد. خلیفهٔ مسلمین، حسن‌بن‌علی جهت مقابله با یاغگیری معاویه لشکر ۱۸ هزار نفری و به قولی ۱۲ هزار نفری آماده کردند و برای آنان فرمانده‌ای منصوب نمودند و خود به طرف مدائن حرکت کردند، ولی به خاطر عدم اتحاد و نیز خیانت شماری از فرماندهان و سربازان عراق که تحت فرمان حضرت بودند، مدت خلافت ظاهری و رسمی آن حضرت هفت ماه و بیست و چهار روز بیشتر به طول نینجامید و در نهایت منجر به قرارداد صلح میان آن بزرگوار و معاویه بن ابی‌سفیان شد و معاویه با شرایط ویژه‌ای که در پیمان صلح مندرج بود زمان قدرت را به دست گرفت و حضرت امام حسن مجتبی (ع) در معیت اهل بیت از کوفه به مدینه الرسول مراجعت کردند و عملاً از حکومت کنار رفتند.»