کتاب لجن شده ها

«لجن‌شده‌ها» مجموعه ۱۵ داستان کوتاه نوشته حسین مباهات، نویسنده، بازیگر و کارگردان تئاتر بوشهری است. این اثر نخستین مجموعه داستان مباهات است. ویزیت دکتر روان‌شناس، خاطرات با تابرلوهای پرویز، مالک، خودکار، خلسه و لجن‌شده‌ها نام برخی از داستان‌های این کتاب‌اند. داستان‌های این مجموعه درون‌مایه‌ای اجتماعی دارند و در بعضی داستان‌‌ها، با فضای بومی نویسنده هم روبه‌رو می‌شویم. بخشی از داستان «لجن‌شده‌ها» را می‌خوانید. ماجرای مردی که به دلیل بی‌احتیاطی در لجن‌های وسط یک کوچه می‌افتد اما این لجن‌ها انگار لجن‌هایی معمولی نیستند چون به وجود مرد نفوذ می‌کنند و خود او عین لجن می‌شود و بوی گندش به تمام شهر سرایت می‌کند: «رطوبت در هوای شهر معلق بود و تمام کوچه‌ها خیس و نمناک بودند، انگار خورشید نم کشیده باشد، نور زیادی نداشت. سایهٔ دیوارها کم‌رنگ‌تر از همیشه روی زمین افتاده بودند، انبوه درختانی که از بی‌برگی مرده به نظر می‌رسیدند. او در راه برگشت به خانه آهسته‌تر از همیشه قدم برمی‌داشت تا دقایق بیشتری بگذرند و دیرتر و خسته‌تر به آنجا برسد و یک شب دیگر را منتظر یک صبح دیگر سپری کند. مشغول همین افکار بود که ناگهان پاهایش به لبه سنگی خورد و سرید، افتاد وسط لجن‌های کوچه خاکی منتهی به خیابان یک‌طرفه. چند نفر که از آنجا رد می‌شدند او را دیدند. پوزخندی زدند و سرشان را زیر انداختند، طوری که نمی‌خواستند نگاهش کنند با عجله بیشتر رفتند و از آن کوچه عبور دور شدند. تمام بدنش روی زمین افتاده بود، سر و صورتش را لجن گرفت. با احتیاط بلند شد و با گوشهٔ پیراهنش که کمی تمیزتر مانده بود صورتش را پاک کرد. تکانی به خود داد و با شتاب به‌راه افتاد. زیر لب به اهالی آن کوچه نفرین می‌کرد. سرش گیج بود. می‌خواست بالا بیاورد. با قدم‌های بلند از باریک‌ترین و خلوت‌ترین کوچه‌ها گذشت. آن روز شلوغ نبود اما همین چند نفر که کنارش رد می‌شدند دماغشان را تند گرفتند و نگاهشان را از او برگرداندند. چون سگی که تازه زاییده باشد رمقی نداشت. برخلاف همیشهٔ خدا که می‌خواست دور و نزدیک اینجا و آنجا دوست و آشنا ببیند و پشت سر هم سلام و احوالپرسی تحویل‌شان دهد آرزو می‌کرد امروز همه غریبه باشند.»