کتاب خودشیفته بودن پنهان

کتاب خودشیفته بودن پنهان نوشته گریس لویس است که با ترجمه فائزه زارع زردینی منتشر شده است. این کتاب به کشف تکنیک‌های فریبنده‌ای که خودشیفتگان پنهان برای تحت تاثیر قرار دادن ذهن شما به کار می‌گیرند و یافتن راهی برای بهبود این وضعیت کمک می‌کند.

درباره کتاب خودشیفته بودن پنهان

در اولین برخورد با افراد مبتلا به خودشیفتگی پنهان، ابتدا جذب کاریزما، مهربانی و طبع آرام آن‌ها خواهید شد. بلافاصله جذب چنین افرادی می‌شوید و با خود فکر می‌کنید که «چقدر خوش‌شانسم که با او آشنا شدم!» این همان تصویری است که افراد خودشیفته سخت تلاش می‌کنند تا آن را خلق و حفظ کنند. (حداقل در اولین ملاقات). چنانچه در حال خواندن این کتاب هستید، من فرض را بر این می‌گیرم که قبلاً شاهد چنین اتفاقاتی بوده‌اید و با تعجب از خود پرسیده‌اید که یعنی چه اتفاقی ممکن است افتاده باشد. اما آن‌ها کم‌کم شما را خورد می‌کنند، له می‌کنند و درحالی که هیچ خشونتی نشان نمی‌دهند اعتماد به نفستان را از بین می‌برند. این کتاب درباره راه‌های روبه‌رویی و نجات از دست افراد خودشیفته است.

خواندن کتاب خودشیفته بودن پنهان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به تمام کسانی که با افراد دارای خودشیفتگی پنهان روبه‌رو شده‌اند پیشنهاد می‌کنیم

بخشی از کتاب خودشیفته بودن پنهان

کلمهٔ "خودشیفته" از اساطیر یونان گرفته شده است. در یک داستان، مرد جوانی به اسم نارسیس آن‌چنان شیفتهٔ خود شد که ساعت‌ها به انعکاس خود در برکه نگاه می‌کرد. گرچه افراد زیادی به نارسیس توجه می‌کردند ولی هیچکدام از آن‌ها آنقدر که باید و شاید در نظر نارسیس خوب نبودند. سرانجام با دیدن انعکاس خود، گفت که این فرد (انعکاس خودش) تنها شخصی است که لیاقت عشق مرا دارد. نارسیس شیفتهٔ خودش شده بود و آخر هم همین خودشیفتگی‌اش باعث مرگش شد. داستان نارسیس مشابه داستان افراد خودشیفته‌ای است که ما در زندگی‌مان می‌بینیم.

افراد خودشیفته، خود را بزرگ می‌دانند و واقعاً احساس می‌کنند که برتر از دیگران هستند. شناسایی موارد خودشیفتگی آشکار به مراتب آسانتر است؛ آن‌ها نفرت‌انگیز و پرحرف هستند. ولی شناسایی موارد خودشیفتگی پنهان کار چندان آسانی نیست. خودشیفتگان پنهان هرگز مستقیماً نمی‌گویند که از دیگران بهتر هستند، بلکه آن‌ها مسئله را دور می‌زنند، تلویحاً به آن اشاره می‌کنند به طوری که شما غیرمستقیم متوجه برتریشان بشوید. شاید در گفتگو با آن‌ها متوجه این مطلب شده باشید. آن‌ها دربارهٔ آن دسته از همکارانشان که در حد آن‌ها نیستند و مدیران نالایق و دوستان جاه‌طلبشان صحبت می‌کنند. ضمناً خود را تافتهٔ جدا بافته می‌دانند. ممکن است حین گفتگو، این افراد مستقیماً یا تلویحاً به شما گفته باشند که صفات مشترکی با یکدیگر دارید، پس بهتر است که یک بار خود را بررسی کنید. آگاه باشید که این امر دقیقاً همان چیزی است که افراد خودشیفته دوست دارند؛ آن‌ها علاقهٔ بسیاری به تحقیر کردن دیگران دارند چون این کار به آن‌ها احساس برتری می‌دهد.

علت نیاز همیشگی افراد خودشیفته به این احساس، این است که آن‌ها خودِ واقعی‌شان نیستند. آن‌ها ذاتاً احساس ناامنی می‌کنند و نیاز به تأیید دیگران دارند. اینجاست که شما (در نقش یک قربانی) وارد می‌شوید. افراد خودشیفته شما را تنها به چشم کسی می‌بینند که همیشه تاییدشان می‌کنید، به عبارتی شما نقش منبع تایید آن‌ها را بازی می‌کنید. آن‌ها به معنای واقعی کلمه نمی‌توانند بدون شما زندگی کنند، ولی در حین حال کوچکترین اهمیتی هم به شما نمی‌دهند و صرفاً تایید شما را می‌خواهند.