کتاب یک شهر یک خانه

در کتاب «یک شهر، یک خانه»، خاطرات دریادار دوم، تکاور داریوش ضرغامی را به روایت مریم حضرتی می‌خوانید. نویسنده حدود سی‌وچهار روز پای صحبت‌های دریادار ضرغامی نشسته است تا بتواند گوشه‌ای از خاطرات او را درباره سال های جبهه وجنگ و محاصره و فتح خرمشهر، ضبط و ثبت کند: «بیست و هشتم مهرماه روز سختی برای مدافعان شهر بود. تاکتیک و برنامهٔ تکاوران در این روز ضربه زدن بود. دشمن تصمیم گرفته بود از چندین محور، به‌ویژه محور مسجد امام‌صادق (ع) و فلکهٔ دروازه، که پشت ساختمان فرمانداری قرار داشت، پیش‌رَوی کند. تانک‌های عراقی در موقعیت‌های مسلط به شهر مستقر شده بودند. چه داخل و چه خارج شهر کاملاً بر همه‌جا احاطه داشتند و هر جا متوجه حضور نیروی ایرانی می‌شدند آنجا را با شلیک توپ تانک منفجر می‌کردند و امان نمی‌دادند. آن روز بازار خرمشهر را زده بودند و شهر زیر آتش خوابیده بود. نیروهای ما و تعدادی از نیروهای مردمی مقابل خیل عظیم دشمن باقی مانده بودند. در بعضی از خیابان‌های خرمشهر تکه‌های خمپاره و ترکش آن‌قدر زیاد بود که می‌شد مثل برگ درختان پاییزی با پا یک جا جمعشان کنی. دشمن از کمیِ تعداد نیروهای ایرانی استفاده کرد و آن روز بیشترین پیش‌رَوی را در همهٔ محورها انجام داد. روز قبلش، فقط حدود پنجاه متر توانسته بود پیش‌رَوی کند؛ اما، آن روز تقریباً دوبرابر پیش‌رَوی کرد.»