کتاب مهاجر کوچک

محمدرضا سرشار به طور اتفاقی در اداره آموزش و پرورش با پسری جنگ‌زده به اسم عباس آشنا می‌شود. عباس بچه خرمشهر است که پدرو مادرش را در جنگ از دست داده و حالا با خانواده محمد آقا زندگی می‌کند. محمد برای این که پسرک در خانه احساس تنهایی نکند، تصمیم‌ گرفته است نام او را در مدرسه‌ای که پسر خودش درس می‌خواند بنویسد. رئیس دفتر تعلیمات راهنمایی به سختی با نشستن او در کلاس موافقت می‌کند زیرا تقریبا آخر سال تحصیلی است و ثبت نامی در آن موقع سال انجام نمی‌شود. سرشار بعد از این که متوجه ماجرای عباس می‌شود از محمد درخواست می‌کند اجازه دهد با او ملاقاتی داشته باشد تا بتواند سرگذشت این کودک مهاجر جنگ‌زده را بنویسد. «ـ از اول تعریف کن:‌ کجا بودید؟ چه کارها می‌کردید؟ خانواده‌تان چند نفر بود؟ پدرت چه‌کاره بود؟ اسم برادرها و خواهرهایت ...؟ همه چیز را جزء به جزء تعریف کن. سعی کن هیچ چیز را از قلم نیندازی. آهی می‌کشد. چشمانش را به گنجشکی که روی چمنهای باغچۀ جلویی و‌َرجه و‌َرجه می‌کند می‌دوزد و شروع می‌کند: ـ خرمشهر بودیم. سه خواهر داشتم، دو برادر. خواهرهایم،‌ یکی‌شان هجده ساله بود،‌ یکی پنج ساله، یکی دو ساله. برادرهایم یکی‌شان اسمش اصغر بود؛‌ که از من کوچک‌تر بود. قاسم هم نوزده سالش بود. پدرم یک قایق کوچک داشت. قبل از اینکه جنگ شروع بشود،‌ با قایقش مسافرکشی می‌کرد. گاهی هم می‌رفت ماهیگیری. بعضی روزهای تعطیل، اگر می‌خواست برود ماهیگیری،‌ مرا هم با خودش می‌برد.» این کتاب موفق به دریافت شش جایزه ادبی شده است که می‌توان به لوح زرین و دیپلم افتخار نخستین جشنواره کتاب کودک و نوجوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در دهه اول انقلاب اشاره کرد. مهاجر کوچک یکی از ده کتاب برگزیده دهه نخست پس از پیروزی انقلاب، به انتخاب مشترک مجله‌های کیهان بچه‌ها و سروش نوجوان است. سرشار در این کتاب تلاش نوجوانی را نشان می‌دهد که در جنگ پدر و مادرش را از دست داده است. این داستان به نوجوانان یاد می‌دهد که چگونه تنها و بی پشتیبان در برابر مشکلات بایستند و با تلاش و صبر و بردباری نتیجه کارهایشان را ببینند.