کتاب این داستان را نخوانید

«این داستان را نخوانید» مجموعه ۱۴ داستان کوتاه نوشته کامران سحرخیز با رویکر��ی نو و تجربه‌گرایانه است. بخشی از «پیله» را می‌خوانید که داستانی سوررئال درباره عده‌ای است که سال‌ها کنار دریا نشسته‌اند اما هیچ‌گونه شناختی از آب و شنا ندارند: اصلاً نمی‌دانیم از کجا پیدایش شد. ما زیر سایهٔ درخت‌های توسکا نشسته بودیم و بی‌اعتنا به هم چُرت می‌زدیم. بعضی‌ها هم ظاهراً قدم می‌زدند. اگر کسی، به اشتباه و نه از روی عمد، به خط ممنوعه نزدیک می‌شد، مأموران مهربان و دل‌سوز، که همه‌جا نظم را حفظ می‌کنند و به فکر امنیت همه هستند، با صدای سوتی که هشداردهنده و در عین حال مهربان بود، آگاهش می‌کردند. واقعاً لحظات خوبی را سپری می‌کردیم. ناگهان شنیدیم کسی دارد می‌دود و به طرفمان می‌آید. واقعاً مسخره بود. دویدن، آن هم اینجا! خوب نگاهش کردیم. ظاهراً دیوانه به نظر نمی‌رسید. کنار ما نشست. بدون علت لبخند می‌زد و به همه‌جا نگاه می‌کرد. به بغل‌دستی‌ام لبخند مسخره‌ای تحویل داد و گفت: «آب که خوبه، هوام که خوب‌تر؛ چرا کسی نمی‌پره توی آب؟» همه با تعجب به او نگاه کردیم. پریدن توی آب؟! اطمینان پیدا کردیم که مردک دیوانه است. هم‌زمان با هم، به وسیلهٔ ارتباط فکری، موضوع را به مأموران گزارش دادیم. یکی از مأموران، بعد از دریافت سیل افکار ما، به او نزدیک شد و گفت: «شما اجازهٔ مخصوص برای آمدن به اینجا را دارید؟» او باز هم با لبخندی مسخره به او نگاه کرد و گفت: «اجازه؟... برای چی؟... مگه واسه اومدن به اینجا اجازه لازمه. برو بابا حالت خوش نیست!»