پیتر کری

پیتر کری (Peter Carey) زادهٔ ۷ مهٔ ۱۹۴۳، نویسنده و رمان‌نویسی اهل استرالیا است. او عضو برگزیدهٔ انجمن پادشاهی ادبیات انگلستان (۱۹۸۹)، عضو افتخاری آکادمی علوم انسانی استرالیا (۲۰۰۱) و عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا (۲۰۰۳) بوده است. او را پس از «پاتریک وایت» (برنده‌ٔ نوبل ادبیات) بزرگ‌ترین نویسنده‌ٔ استرالیا دانسته‌اند. او یکی ��ز چند نویسنده‌ای است که موفق شده دو بار جایزه‌ٔ بوکر را از آنِ خود کند؛ اولی در سال ۱۹۸۸ برای رمان «اُسکار و لوسیندا» و دومی برای رمان «سرگذشت واقعی دارودسته‌ کِلی» در سال ۲۰۰۱. پیتر کری از نویسنده‌هایی است که منتقدان او را شایستهٔ دریافتِ جایزه‌ٔ نوبل ادبیات می‌دانند و نویسنده‌های بسیاری در ستایشِ او سخن گفته‌اند؛ از جمله «توماس کینلی»، خالق رمان «فهرست شیندلر» که او را «استاد واقعی زبان و داستان‌سرایی» نامیده است. از آثار مکتوب پیتر کری می‌توان به کتاب‌های «زندگی جعلی من»، «داستان عاشقانهٔ سرقت»، «سرگذشت واقعی دارودستٔ کلی»، «خیکی‌ها در تاریخ» و «اسکار و لوسیندا» اشاره کرد.