کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت

کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت (و چند اثر دیگر) نوشته کریستین بوبن و ترجمه سیدحبیب گوهری راد است. این مجموعه داستان کوتاه را انتشارات جمهوری منتشر کرده است. نویسنده با نگاهی شاعرانه و ژرف به مفاهیمی همچون مرگ، فقدان، عشق و جاودانگی نگریسته است. او با واکاوی تجربه‌ی سوگ و کشف نور در تاریکی، پیوند میان سادگی زندگی روزمره و ابدیت را به تصویر کشیده است. نسخه‌ی الکترونیکی این کتاب را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت

کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت (و چند اثر دیگر) نوشته‌ی کریستین بوبن و مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه او با زبان و حال‌وهوایی شاعرانه است. این نویسنده در نخستین و مفصل‌ترین بخش کتاب، یعنی «فراتر از بودن»، به سوگ از دست دادن معشوق و همراه دیرینه‌اش، ژیسلن، پرداخته است. این بخش که در پی مرگی ناگهانی در تابستان ۱۹۹۵ شکل گرفت، بازتاب‌دهنده‌ی نگاهی ژرف به ماهیت رنج و پذیرش نیستی است. نویسنده نشان می‌دهد که مرگ خط پایانی بر عشق نیست؛ بلکه آغازی برای بازشناسی حضور نامرئی محبوب در ذرات جهان است.

کریستین بوبن در بخش‌های دیگرِ کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت دامنه‌ی تأملات خود را گسترش می‌دهد و به موضوعاتی مانند چیستی نوشتن، حقیقت شعر، معنای تنهایی و مواجهه با نویسندگان و شاعرانی همچون گوستاو رو و پل کلودل می‌پردازد. این نویسنده نوشتن را کاری برخاسته از دل و شبیه به زراعت در مزرعه‌ی کلمات می‌داند؛ تلاشی صبورانه برای دستیابی به خلوص، سکوت و رهایی از هیاهوی جهان مادی.

عنوان برخی از داستان‌های این کبات عبارت است از «ای‌کاش قلبم بدون ترک خوردن طاقت بیاورد»، «جشنی بر فراز کوه‌ها»، «نان روی میز»، «می‌خواهد تنها باشد» و «می‌گویید دوستم دارید».

خلاصه کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت

این کتاب کندوکاوی درونی پیرامون تلاقی عشق، فقدان و نوشتن است. کریستین بوبن نشان می‌دهد که روبه‌روشدن با مرگ فرد محبوب، اگرچه تمام ارکان وجود را در هم می‌ریزد، ناتوان از نابودکردن پیوند عمیق قلبی است. تنهایی وضعیتی منفی نیست؛ خلوتی پرارزش است که انسان را به سرچشمه‌ی صداقت و حقیقت متصل می‌کند. پذیرش رنج به شناختی عمیق‌تر از حیات می‌انجامد و با کلمات صادقانه و دوری از فریبندگی‌های جهان می‌توان بر تاریکی چیره شد و معنای جاودانگی را در سادگی امور روزمره بازیافت.

چرا باید کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب بینشی عمیق در مواجهه با اندوه فقدان و تجربه‌ی سوگواری را در اختیار خواننده قرار می‌دهد.
• این اثر مفهوم تنهایی را نه به‌منزله‌ی انزوا، بلکه به‌شکل فرصتی برای رهایی، بازیابی آرامش و صداقت با خود بازتعریف می‌کند.
• این کتاب به خواننده کمک می‌کند ارزش جزئیات کوچک و امور ساده‌ی زندگی روزمره را با نگاهی نو بازشناسد.
• این اثر چشم‌اندازی روشن درباره‌ی پیوند میان ادبیات، خلوص روحی و مواجهه با مفاهیم بنیادین هستی ارائه می‌دهد.

خواندن کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• خواندن این کتاب به دوستداران ادبیات داستانی قرن ۲۰ فرانسه، جستارهای فلسفی و نثرهای شاعرانه پیشنهاد می‌شود.
• این کتاب برای کسانی مناسب است که دوره‌ی سوگ را سپری می‌کنند و در جست‌وجوی نگاهی پذیرنده به موضوع فقدان هستند.
• مطالعه‌ی این کتاب به دوستداران آثاری با درون‌مایه‌ی ستایش عشق، کودکی و سادگی زیستن پیشنهاد می‌شود.
• این کتاب برای خوانندگانی مناسب است که می‌خواهند درباره‌ی ماهیت نوشتن، رسالت مؤلف و ارتباط روح با واژه‌ها تأمل کنند.

درباره کریستین بوبن

کریستین بوبن (Christian Bobin) ادیب و نویسنده‌ی اهل فرانسه، در ۲۴ آوریل ۱۹۵۱ چشم به جهان گشود. او پس از گذراندن مدارج تحصیلی در رشته‌ی فلسفه، مسیر قلم‌زدن را برگزید و افزون بر ۳۰ عنوان کتاب را به چاپ رساند. درون‌مایه‌ی اصلی نگاشته‌های او را دوران خردسالی، دلبستگی و خلوت‌گزینی تشکیل می‌دهد. نوشته‌های بوبن ساختاری هم‌پوشان و زنجیره‌وار دارند؛ به‌گونه‌ای که هر کدام مکمل و روشن‌کننده‌ی دیگری به شمار می‌رود و در کنار یکدیگر، پازل افکار و حیات این نویسنده را تکمیل می‌سازد.

با وجود آنکه قلم این نویسنده سرشار از ژرف‌اندیشی است، برخی بر این باورند که کریستین بوبن بیش از واژه‌ها و موضوعات بر نوا و طنین جملات خود تمرکز کرده است. ازجمله آثار او می‌توان کتاب‌های «آن فروترین»، «کمی تاریکی برای خوب‌دیدن»، «داستانی که هیچ کس دوست نداشت»، «آدم‌کشی به سپیدی برف» و «شب دل» را نام برد. سرانجام زندگی این ادیب در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۲ به پایان رسید.

جوایز و افتخارات نویسنده

کریستین بوبن در سال ۱۹۹۳ برای کتاب Le Très-Bas (که در سال ۱۹۹۷ به انگلیسی ترجمه شد و تحت دو عنوان «The Secret of Francis of Assisi: A Meditation» و «The Very Lowly» به چاپ رسید) برنده‌ی جایزه‌ی «دو مگو» (Prix des Deux Magots) گردید.

بخشی از کتاب داستانی که هیچ کس دوست نداشت

«درخت دم در خانه است، عظمتی زیر نور پاییزی. شما داخل خانه، پای پنجره‌اید، پشت به درخت. برنمی‌گردید که ببینید هنوز همان‌جا هست یا نه – هرگز در مورد آن‌هایی که دوست‌شان دارید، اطمینان ندارید. به محض این‌که لحظه‌ای چشم از آن‌ها بردارید، غیب‌شان می‌زند یا از بین می‌روند. حتی درخت‌ها هم می‌گریزند. خصیصهٔ بی‌وفایی حتی در آن‌ها هم دیده می‌شود.

ولی شما به این درخت اعتماد دارید. به وجود گرمابخش او ایمان دارید. مدتی است که از دوستان‌تان محسوب می‌شود. دوستان شما از آن‌جا قابل تشخیص‌اند که اجازه نمی‌دهند تنها بمانید، آن‌ها که مدام به خلوت شما گرما می‌بخشند. درست است، شما این‌چنین دوستی یک مرد، یک زن و یا درختی تا این اندازه با عظمت و مخفی را می‌شناسید؛ به قدر عظمت، مخفی. این درخت یکی از اهالی روستایی است که شما هر از چند گاهی به آن‌جا می‌روید تا دست به کاری نزنید، حتی نوشتن، الزاماً این کار را هم نکنید. روستای سن اندراس درایزر. چند گامی پایین‌تر در روستا، دم در خانهٔ دیگری، درختی دیگر است. به همان بلندی، البته با رشدی نامنظم‌تر.»