کتاب لینکلن در باردو

کتاب لینکلن در باردو (Lincoln in the Bardo) نوشته جورج ساندرز و ترجمه نعیمه خالصی، با پیوند زدن رویدادی واقعی از زندگی آبراهام لینکلن به دنیای ارواح، ماجرای ورود فرزند ۱۱ ساله‌ی رئیس‌جمهور به فضایی میان مرگ و زندگی را بازگو می‌کند. نویسنده در بستری شگفت‌انگیز، سوگواری پدری قدرتمند را در برابر انکار مرگ از سوی ساکنان برزخ قرار می‌دهد و مواجهه‌ای عمیق با فقدان و دلبستگی را به تصویر می‌کشد. این رمان برنده‌ی جایزه‌ی بوکر را انتشارات جمهوری منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب لینکلن در باردو

کتاب لینکلن در باردو نخستین رمان بلند جورج ساندرز است که بر پایه‌ی یک واقعیت تلخ تاریخی در جریان جنگ داخلی آمریکا شکل گرفته است. در فوریه‌ی ۱۸۶۲، همزمان با برگزاری جشنی مجلل و پرحاشیه در کاخ سفید، ویلی لینکلن، فرزند محبوب رئیس‌جمهور، بر اثر بیماری تیفوئید از دنیا می‌رود. ساندرز برای پرورش این واقعه از مفهوم بودایی باردو بهره می‌برد؛ مرحله‌ای واسطه‌ای میان مرگ و تولد دوباره که ارواح در آن معلق مانده‌اند. ارواح گورستان جورج‌تاون با انکار مرگ خویش، قبرها را «جعبه‌ی بیمار» و گورستان را «حیاط بیمارستان» می‌دانند و همگی در انتظار بازگشت به زندگی گذشته نشسته‌اند. کتاب از ساختاری چندصدایی بهره می‌برد و صداهای متعددی از جمله یادداشت‌های تاریخی، نامه‌ها و تک‌گویی‌های ارواح را درهم می‌تند.

کتاب لینکلن در باردو فضایی مالیخولیایی، تیره و در عین‌ حال آمیخته با طنز و شفقت خلق کرده است. شخصیت‌هایی چون هانس ولمن، راجر بوینز و کشیش اورلی توماس، ارواحی هستند که در این اقلیم برزخی سرگردان مانده‌اند و با ورود ویلی کوچک، در کانون توجه دیگر درگذشتگان قرار می‌گیرند. نقطه‌ی عطف ماجرا زمانی رخ می‌دهد که رئیس‌جمهور، درهم‌شکسته از سوگ و برخلاف همه‌ی رسوم، نیمه‌شب به‌تنهایی به مقبره می‌آید تا کالبد بی‌جان پسرش را در آغوش بگیرد. این لمس فیزیکی و مهر بی‌پایان پدر، شورشی میان ارواح فراموش‌شده برپا می‌کند و هر یک از آنان را به بازنگری در گذشته، حسرت‌ها و دلبستگی‌های تمام‌نشده‌شان وامی‌دارد.

خلاصه داستان لینکلن در باردو

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

ویلی، فرزند ۱۱ ساله‌ی آبراهام لینکلن، در شبی که ضیافتی پرریخت‌وپاش در کاخ سفید برپاست، بر اثر تب شدید جان می‌سپارد و به گورستانی سنگی منتقل می‌شود. روح پسرک به وضعیت باردو وارد می‌شود؛ جایی که ارواح ساکن در آن هنوز حقیقت درگذشت خود را نپذیرفته‌اند و به امید سلامتی در آن محیط باقی مانده‌اند. ارواح باتجربه‌تر که از سرنوشت تلخ ماندگاری طولانی کودکان در این وادی آگاه هستند، می‌کوشند ویلی را متقاعد کنند که آن مکان را ترک کند. با این‌ حال، پسرک بر سر ماندن پافشاری می‌کند؛ زیرا پدرش در تاریکی شب مخفیانه به سردخانه می‌آید، درِ تابوت را می‌گشاید و کالبد نحیف او را غرق در اشک و نوازش در آغوش می‌کشد. ویلی که این پیوند و قول پدر برای بازگشت را حس کرده است، تصمیم می‌گیرد در این میانه‌ی هولناک منتظر بماند.

چرا باید کتاب لینکلن در باردو را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب لینکلن در باردو را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب زاویه‌ای بدیع از تجربه‌ی سوگ را از چشم‌انداز ارواحی معلق و خاک‌نشین پیش چشم مخاطب می‌گذارد.
• خواننده با مطالعه‌ی این کتاب، درک عمیق‌تری از مفهوم فقدان، دلبستگی انسانی و انکار رنج به دست می‌آورد.
• این کتاب شیوه‌ای متفاوت از روایت چندصدایی را به نمایش می‌گذارد که اسناد واقعی تاریخی و تخیل ادبی را به‌هم پیوند می‌زند.
• این کتاب به بررسی تأملات فلسفی پیرامون معنای زندگی، مرگ و پیوندهای عاطفی پس از جدایی می‌پردازد.

خواندن کتاب لینکلن در باردو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب لینکلن در باردو به این افراد پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های تاریخی که به بازآفرینی خلاقانه‌ی وقایع واقعی علاقه دارند.
• خوانندگانی که به کاوش در مضامین مرگ، برزخ، روان‌شناسی ماتم و سوگواری والدینی علاقه‌مندند.
• مخاطبانی که فرم‌های نوین چندصدایی و شیوه‌های غیرخطی در روایت ادبی را دنبال می‌کنند.
• دوستداران ادبیات داستانی که به دنبال کاوش در فضاهای بدیع و تأمل‌برانگیز هستند.

جوایز و افتخارات کتاب لینکلن در باردو

• برنده‌ی جایزه‌ی بوکر (سال ۲۰۱۷)
• نامزد بهترین داستان تاریخی جوایز گودریدز (سال ۲۰۱۷)
• نامزد مدال کارنگی (سال ۲۰۱۸)
• نامزد جایزه‌ی ادبی دوبلین (سال ۲۰۱۹)
• در لیست پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک‌تایمز و یواِس‌اِی تودی
• کتاب منتخب سردبیران آمازون، تایم، مجله‌ی اُپرا و...

چه نسخه‌های دیگری از کتاب لینکلن در باردو منتشر شده است؟

• کتاب لینکلن در باردو، ترجمه‌ی مینا بیگی، نشر داهی
• کتاب لینکلن در برزخ، ترجمه‌ی رضا موقعی، نشر ستاک
• و...

بخشی از کتاب لینکلن در باردو

«در روز ازدواج‌مان من چهل و شش‌ساله بودم و همسرم هجده‌ساله. حالا الان، می‌دانم به چه مسئله‌ای فکر می‌کنید: یک مرد میانسال نسبتاً چاق، تا حدودی کچل که دندان سالم ندارد و تازه یک پایش هم می‌لنگد و یک دختر بی‌چاره که باید تن به ازدواج و رابطه با چنین مردی بدهد.

اما اشتباه می‌کنید. همان‌طور که در ادامه خواهید دانست؛ بازگو می‌کنم که این همان کاری‌ست که از انجامش اجتناب کردم.

در شب عروسی، تلوتلو خوران از پله‌ها بالا رفتم، با چهره‌ای که از فرط نوشیدن و رقص قرمز شده بود، او را دیدم در پیراهنی با یقهٔ ابریشمی که با هر لرزش او کمی تکان می‌خورد. این لباس را یکی از عمه‌ها به زور به او پوشانده بود و در آن باریک‌تر دیده می‌شد، ولی من نتوانستم آن کار را انجام دهم.

در عوض با او به آرامی شروع به صحبت کردم، به او گفتم: عشق من: تو زیبا و جوان هستی و من پیر و زشت و فرتوت. و این وصلت جور درنمی‌آید چون پایه و اساس آن عشق نیست.

جبر زمانه باعث این ازدواج شده است؛ پدرت فقیر و مادرت بیمار است و این تنها دلیل وصلت ما با هم است. همهٔ این‌ها را می‌دانم. به او گفتم وقتی ترس و شاید نفرت را در چهره‌ات می‌بینم، نمی‌توانم رویای دست‌یابی به تو را داشته باشم.»