کتاب سول کریپکی: نام‌گذاری و ضرورت

«سول کریپکی؛ نام گذاری و ضرورت» نوشته جان پی.برجس از مجموعه متون محوری فلسفه است که فلسفه را از طریق بررسی و تفسیر آثار بنیادین آن روایت می‌کند. این جلد درباره کتاب «نام گذاری و ضرورت» اثر سول آرون کریپکی، فیلسوف و منطق‌دانِ آمریکایی متولد ۱۹۴۰ است.

از سالِ ۱۹۶۰ که کریپکی نخستین مقاله‌هایش را منتشر کرد تا به امروز، تاثیرِ بسیار ژرفی در منطقِ ریاضی، فلسفهٔ زبان، فلسفه ریاضی، متافیزیک، معرفت‌شناسی و نظریهٔ مجموعه‌ها داشته‌است. بخشِ عمده‌ای از اثرهایِ او، یا هیچ‌گاه منتشر نشده‌اند، یا به صورتِ نوارهایِ سخنرانی و نسخه‌هایِ دست‌نویس، به صورتِ خصوصی و محدود منتشر شده‌اند. کریپکی در سالِ ۲۰۰۱، برندهٔ جایزهٔ شوک پرایز در فلسفه و منطق شد و در نظرسنجی‌ای که به تازگی بینِ فیلسوفان انجام شده‌است، به عنوانِ یکی از ۱۰ فیلسوفِ برتر دو سدهٔ گذشته انتخاب شده‌است.

بخشی از کتاب:

شاید مهم‌ترین دستاورد کریپکی در کتاب نام‌گذاری و ضرورت تفکیکِ انگاره‌ی ضرورت از انگاره‌های پیشین بودن و تحلیلیت است. موضع وی برخلاف تمایلی تاریخی است که در طول دو سده از کانت تا فرگه تا کارنپ ادامه می‌یابد و ضرورت را به پیشین بودن، و پیشین بودن را به تحلیلت تقلیل می‌دهد. قبل از کریپکی هیچ‌کس به نحو نظام‌مند شکاف بین این انگاره‌ها را تدقیق نکرده بود و چه بسا این مهم‌ترین تأثیر او در تاریخ فلسفه باشد… دیدگاه‌های کریپکی در باب ضرورت تا حدی نتیجه‌ی دیدگاه‌های او در باب نام‌گذاری است. او دیدگاه توصیفی در باب اسامی را رد می‌کند. از نظر او اسامی خاص (و همچنین اصطلاحات انواع طبیعی) نشانگر صلب هستند. در نتیجه این‌همانی‌های صادقِ حاوی اسامی (یا اصطلاحات انواع طبیعی) به سبب صلبیتِ اسامی ضروری‌اند، اما پیشین نیستند. چنین این‌همانی‌هایی نمونه‌هایی از ضرورت‌های پسین هستند. بنابراین انگاره‌ی متافیزیکی ضرورت را باید از انگاره‌ی معرفت‌شناختی ضرورت تمییز داد.