کتاب شی فی نفسه در فلسفه‌ی کانت و پیامدهای آن در ایده‌آلیسم آلمانی

«شی‌ء فی‌نفسه در فلسفه‌ی کانت و پیامدهای آن در ایده‌آلیسم آلمانی» پژوهشی در حوزه فلسفه مدرن به قلم احمد صاحبی کلات است. در این کتاب مسئله «نومن» و «فنومن» در ایده‌آلیسم آلمانی بررسی می‌شود. در زبان فارسی، نومن به «بود»، «شیء فی‌نفسه» و «ذات معقول» و فنومن به «پدیدار» و «نمود» ترجمه‌ شده است. کانت در تبیین «شیء فی‌نفسه» به این مسئله برخورد که اگر معرفت انسان راهی به ذات شیء فی‌نفسه ندارد پس چگونه می‌تواند وجود آن را بپذیرد. او برای پرکردن شکاف بین عین و ذهن از مقوله‌ی علیت بهره گرفت درحالی‌که مقوله‌ی علیت را از مقولات ذهن می‌دانست. در این تحقیق، ابتدا جایگاه مفهوم «شیء فی‌نفسه» در فلسفه کانت روشن می‌شود و سپس این مفهوم در فلسفه‌ی سه تن از فیلسوفان ایده‌آلیست آلمانی، فیخته، شلینگ و هگل بررسی می‌شود تا ارتباط‌ یا عدم ارتباط‌ احتمالیِ بین آنها، به‌دست آید.