کتاب راهنمای نترس بودن دخترها

کتاب راهنمای نترس بودن دخترها (مجموعه راهنمای عملی نوجوانان) نوشته‌ی سوزی لاوینگتون و اندی کوپ با ترجمه‌ی حانیه بیات، اثری است که برای دختران نوجوان نوشته شده تا با ذهن، احساسات، ترس‌ها و رؤیاهای خود آشناتر شوند. نویسندگان در آن کتاب از ترکیب روایت‌های شخصی، مثال‌های روزمره، تمرین‌های ذهنی و توضیح‌های ساده‌ی علمی استفاده کرده‌اند تا موضوع‌هایی مثل اضطراب، عزت‌نفس، شهامت، شکست، دوستی، خانواده و مراقبت از خود را توضیح دهند. لحن کتاب صمیمی و پر از گفت‌وگو با مخاطب نوجوان است و ناشر فارسی آن کتاب چار است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب راهنمای نترس بودن دخترها

کتاب راهنمای نترس بودن دخترها اثری است که سوزی لاوینگتون و اندی کوپ آن را به شکل گفت‌وگویی مستقیم با دختران نوجوان نوشته‌اند. نویسندگان از همان فصل اول، با یک «نامه به خواهرمان» شروع می‌کنند و صادقانه می‌گویند که «نترس‌بودن» به معنای نداشتن ترس نیست، بلکه یعنی یادگرفتن زندگی‌کردن در کنار ترس و استفاده از آن به‌عنوان نشانه‌ای برای رشد و بهترشدن. در آن کتاب، فصل‌ها به‌تدریج از یک مقدمه‌ی احساسی و خانوادگی (تجربه‌ی مادرشدن، مثال برشته‌کن، نبودن دفترچه‌ی راهنما برای انسان) به سمت مفاهیم مشخص‌تری مثل «چرخ به‌زیستی»، «آینه‌ی مسئولیت‌پذیری»، «دو سؤال، دو حقیقت و یک دروغ»، «حقایق زندگی»، «شهامت»، «عشق به خود» و «مراقبت از بدن» حرکت می‌کنند. ساختار کتاب فصل‌به‌فصل است و هر فصل با نقل‌قول‌ها، مثال‌های واقعی، پرسش‌های مستقیم و تمرین‌های کوچک همراه شده تا خواننده فقط نخواند، بلکه فکر و تجربه کند. کتاب راهنمای نترس بودن دخترها در فصل‌های میانی و بعدی، به موضوع‌هایی مثل اضطراب، استرس، فشارهای مدرسه، مقایسه‌کردن خود با دیگران، فرهنگ «متوسط‌بودن»، نقش خانواده و معلم‌ها، و همچنین اهمیت خواب، تغذیه، تحرک و عادت‌های روزانه می‌پردازد. نویسندگان تلاش کرده‌اند نشان دهند که مغز نوجوان در حال شکل‌گیری است، احساسات شدید طبیعی است و می‌توان با شناخت «صدای درون»، تمرین جمله‌های تأکیدی و تغییر هویت ذهنی، قدم‌به‌قدم به نسخه‌ی شجاع‌تر و مهربان‌تری از خود نزدیک شد.

خلاصه کتاب راهنمای نترس بودن دخترها

کتاب راهنمای نترس بودن دخترها بر این ایده استوار است که ترس، شکست، بی‌عدالتی، بیماری، دل‌شکستگی و سوگ، «حقایق ناگزیر زندگی» هستند و قرار نیست حذف شوند؛ مسئله این است که انسان با آنها چه می‌کند. نویسندگان توضیح داده‌اند که نترس‌بودن یعنی شهامت، پشتکار، انعطاف‌پذیری و توان ادامه‌دادن درحالی‌که ترس هنوز حضور دارد. در آن کتاب، خواننده با مفاهیمی مثل «آینه‌ی مسئولیت‌پذیری»، «چرخ به‌زیستی»، «پرزنتیسم» و «صدای درون» آشنا می‌شود و یاد می‌گیرد چطور افکار منفی را شناسایی کند، آنها را بنویسد و با جمله‌های تأکیدی مثبت جایگزین کند. متن کتاب نشان می‌دهد که مغز نوجوان پر از تغییر و هورمون است، اضطراب تا حدی طبیعی و حتی لازم است و مراقبت از خود در سه سطح جسمانی (خوردن، تحرک، خواب)، هیجانی و ذهنی، پایه‌ی ساختن یک زندگی «نه‌چندان بی‌نقص، اما واقعاً شگفت‌انگیز» است.

چرا باید کتاب راهنمای نترس بودن دخترها را بخوانیم؟

این کتاب تصویری صریح و درعین‌حال دلگرم‌کننده از سال‌های نوجوانی ارائه کرده است؛ سال‌هایی پر از اضطراب، مقایسه، فشار درسی و تغییرات بدنی. راهنمای نترس بودن دخترها به‌جای نصیحت‌کردن، با مثال‌های روزمره، داستان‌های شخصی و تمرین‌های ساده نشان می‌دهد چطور می‌توان با ترس، استرس، صدای منفی درون و احساس «کافی‌نبودن» روبه‌رو شد و قدم‌به‌قدم عزت‌نفس، شهامت و مراقبت از خود را تقویت کرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دختران نوجوانی پیشنهاد می‌شود که با اضطراب، مقایسه‌کردن خود با دیگران، فشار مدرسه، نوسان‌های خلقی یا احساس کمبود اعتمادبه‌نفس درگیرند. همچنین به والدین، مربیان و مشاورانی پیشنهاد می‌شود که می‌خواهند نگاه دقیق‌تری به دنیای درونی دختران نوجوان و زبان گفت‌وگو با آنها داشته باشند.

بخشی از کتاب راهنمای نترس بودن دخترها

«خوانندهٔ عزیز بابت انتخاب بسیار درخشان تو برای خواندن این کتاب تبریک می‌گوییم. امیدواریم از تک‌تک صفحاتش لذت ببری؛ حتی آنهایی که برایت سؤال‌برانگیزند که شاید این چند صفحهٔ اول هم جزو آنها باشند. شرمنده. اول باید اعترافی بکنیم: تو را با عنوان کتاب گول زدیم! «نترس‌بودن» اصلاً واقعی نیست. امکان ندارد انسان سالمی باشی و هیچ‌وقت با ترس مواجه نشوی. ترس احساسی کاملاً طبیعی و گاهی مفید است. دوستش داشته باشی یا نه، سروکله‌اش در زندگی‌ات پیدا می‌شود؛ به میزان متفاوت و تا همیشه. هدف ما در این کتاب این نیست که تو را از شر آن خلاص کنیم. کاملاً برعکس. می‌خواهیم اغلب اوقات تو ترس را احساس کنی. منظورمان را در فصل نهم بیشتر توضیح می‌دهیم، اما ترس بی‌بروبرگرد نشان می‌دهد داری خودت را به سمت بهترشدن هل می‌دهی. این هم کاری است که باید بخواهی هر روز انجامش دهی. نه برای اینکه از «آن دختر» در تلویزیون یا در اینستاگرام یا حتی «آن دختر» در مدرسه بهتر باشی، بلکه باید برای بهتربودن از خودِ دیروزت انجامش بدهی. هدف ما این است که کمک کنیم وقتی ترس خودش را نشان می‌دهد، آن را بپذیری. با او دست بدهی. بلیت ردیف اول را به او بدهی تا تماشا کند چطور با وجود او همچنان ادامه می‌دهی. گهگاه هم چشمک شیطنت‌آمیزی بزنی تا هیچ‌وقت فراموش نکند چه کسی رئیس این نمایش است. پس بله. ما می‌خواهیم ترس را احساس کنی.»