کتاب نترس باش!

کتاب «نترس باش!» نوشتۀ سوزی لاوینگتون و اندی کوپ و ترجمۀ الهه محمدپور است و انتشارات راوشید آن را منتشر کرده است. نترس باش! یک اثر کاربردی و جذاب برای دختران نوجوان است.

درباره کتاب نترس باش!

در جهانی که روند بزرگ‌شدن پرشتاب و پراضطراب شده و آمارها نشان می‌دهد که حدود یک‌سوم از دختران نوجوان در سنین بالاتر دچار افسردگی خواهند شد، خوب است که زنان و دختران مجهز به سلاح‌هایی مفید شوند تا بتوانند با این روند مبارزه کنند. سوزی لاوینگتون و دکتر اندی کوپ، نویسندگان کتاب «نترس باش! آن دختر چطور شهامت پیدا کرد؟» تلاش کرده‌اند تا به طور کاربردی روش‌های رسیدن به عزت‌نفس، اعتماد به خود، تندرستی و تاب‌آوری را به خوانندگان پیشنهاد دهند تا راهنمایی برای دختران نوجوانی باشد که می‌خواهند به‌زودی با اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس بالا با جهان پیرامونشان روبرو شوند.

کتاب نترس باش! همچنین به والدین، دختران و آموزگاران مدرسه کمک می‌کند تا درک کنند مفهوم تندرستی چقدر به کارهای خودشان بستگی دارد. این کتاب ویژگی‌های جهان چالش‌برانگیزی را نشان می‌دهد که نوجوانان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند و راهکارهایی برای بهتر بودن از نسخه دیروزی، عدم مقایسۀ خود با دیگران، شاد زیستن و زندگی‌کردن در لحظهٔ حال ارائه می‌دهد.

کتاب جذاب نترس باش! با زبانی صمیمی و خودمانی، تمرین‌های عملی و راه‌حل‌های اجراشدنی برای الهام‌بخشی به دختران نوجوان دارد، باورهایی را که اعتمادبه‌نفس آ‌ن‌ها را محدود می‌کنند از بین می‌برد، پیشنهاداتی می‌دهد تا دختران بتوانند نه‌تنها خود بلکه دیگران را رشد دهند و بالا بکشند، به آن‌ها می‌آموزد که چگونه عزت‌نفس و انگیزه برای آینده داشته باشند و به سبک زندگی مطلوب و عالی دست‌ پیدا کنند.

خواندن کتاب نترس باش! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دختران نوجوان و علاقه‌مندان به کتاب‌های موفقیت و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب نترس باش!

«امیدواریم در بعضی موقعیت‌ها، بهترین آدم زندگی‌ات ناامیدت کند. مطمئناً احساس افتضاحی خواهی داشت، اما قول می‌دهم این اتفاق اهمیت وفاداری را به تو یاد می‌دهد. متأسفم که این را می‌گویم، اما امیدوارم هرازگاهی احساس تنهایی کنی. تنهایی بزرگ نه این تنهایی‌ها وحشتناک هستند، بلکه تنهایی که به حد کافی طولانی شود تا هرگز دوستان و خانواده‌ات را دست‌کم نگیری. برایت بدشانسی هم آرزو می‌کنیم (دوباره برای گاهی اوقات)، به این دلیل که از نقش شانس در زندگی‌ات آگاه باشی و اینکه همیشه مستحق موفقیت نیستی... و اینکه شکست دیگران هم همیشه سزاوار نیست. امیدواریم زمانی که شکست می‌خوری که (بارها) اتفاق خواهد افتاد، تعدادی از رقیبانت خوشحالی کنند. این اتفاق رخ خواهد داد تا اهمیتِ جذابیتِ برنده‌شدن را متوجه شوی. امیدواریم نادیده گرفته شوی، تا اهمیت گوش‌دادن به دیگران را بدانی، و امیدواریم درد کافی متحمل شوی تا غمخواری را یاد بگیری.»