پایه و اساس اصلی شکوفاشدن انسان، لزوم مراقبت از خودِ جسمانی است. شارژشدن کامل سه تا شرط دارد: خوردن، تحرکداشتن و خوابیدن. این سه شرط را رعایت کنی، همهچیز خیلی راحتتر میشود.
خوردن، تحرکداشتن و خوابیدن. یکی یا دو تا نه، هر سه تای آنها!
چون با ورزشِ بیش از اندازه هم نمیتوانی رژیم غذایی بد را جبران کنی. خوردن سالاد هم عادتهای بد خوابیدن را اصلاح نمیکند.
SEPID
۳
انسانبودن یعنی افکار خوب و بدی که به احساسات خوب و بد ختم میشود
Noor
۳
بدن تو تمنای استفادهشدن و تحرک دارد. پس آنچه را میخواهد به او بده! مجبور نیستی کار خیلی پرزحمتی انجام بدهی. فقط بدنت را هر روز مهمان نیم ساعت پیادهروی پرانرژی کن یا بهجای آن، سراغ یوگا، پیلاتس، دویدن در پارک یا شنا برو. خود جسمانیات به خاطر آن عاشقت میشود و بهعلاوه، خود هیجانیات را هم خیلی مقاومتر میکند.
SEPID
۲
حقیقت:
کسانی که از درون میدرخشند، به نورافکن نیازی ندارند.
رازدارِ کتابها
۲
آن خودِ سهسالهٔ کوچک و باشهامت ما کجا رفته؟ همان که دوست داشت نورافکن روی او بتابد؟ کودکی که دستانش را از هم باز میکرد و به استقبال روزی تازه میرفت، کجاست؟
اگر همهٔ ما همین شکلی شروع کردیم، چه زمانی دست از آن برداشتیم؟
رازدارِ کتابها
۲
به آنچه آرزویش را داری نمیرسی؛ بلکه به چیزی میرسی که برایش تلاش کنی.
Noor
۲
قدردانی کود زندگی برای خوشحالی است. پس دخترک قشنگم، توجهت را روی چیزی که داری متمرکز کن و بهجای اینکه ولع زندگی کس دیگری را داشته باشی، دنبال این باش که درک کنی همین حالا هم چقدر خوشبختی.
SEPID
۲
متأسفانه، صدای درونت معمولاً پر از حرفهای منفی است. همان صدایی است که میگوید «نمیتونم انجامش بدم»، «به اندازهٔ کافی باهوش نیستم»، «مردم دربارهم چی فکر میکنن» و «هرگز به اندازهٔ اون خوب نمیشم». اگر رهایش کنی، این صدا هیولایی تمامعیار میشود. ما هرگز به کسی اجازه نمیدهیم به اندازهٔ خودمان چنین بیرحمانه با ما صحبت کند.
ما خودمان را برای بینقصنبودن تحقیر میکنیم. از خودمان متنفریم، چون فکر میکنیم به اندازهٔ کافی زیبا یا مثلاً خوشاندام نیستیم. اگر نمرهٔ عالی در امتحان نگیریم یا برای تیم والیبال یا نمایندگی مدرسه انتخاب نشویم، به خودمان سخت میگیریم. یکجورهایی حتی خودمان را بابت ازدستدادن دوستانمان یا نداشتن آنها هم سرزنش میکنیم.
SEPID
۱
این صدای درونی بیرحم است و باعث میشود احساس بدی داشته باشی. عزتنفست را خردوخاکشیر میکند؛ اینطوری که تو خودت را از انجام کاری منصرف میکنی، بدون آنکه حتی تلاشی کرده باشی. به همین دلیل، از حاشیهٔ یک زندگی متوسط سر درمیآوری، درحالیکه میشد وسط یک زندگی بینظیر باشی.
من به این نتیجه رسیدهام که اگر برای آن صدا اسمی بگذاری، کمککننده است. من صدای درون خودم را «جِنِت» نامیدهام و هروقت سروکلهٔ بیریختش پیدا میشود، با لذت فراوان حسابش را میرسم: «لعنت بهت جنت! دهنت رو ببند!» اگر برایش اسم بگذاری، کمکم متوجه میشوی واقعیت آن چیست، میفهمی که تو نیستی.
تو با این صدا درون مغزت به دنیا نیامده بودی. بخشی از تو نیست. بدون دعوت به ذهنت اسبابکشی کرده.
SEPID
۱
او خسته از بهزور چپاندن خودِ درخشان و ستارهایشکلش در سوراخهای مستطیلی بیرنگوروی جامعه، تصمیم گرفت شگفتانگیزی عجیبوغریب خود را با آغوش باز بپذیرد و بدرخشد؛ مثل ابرستارهای که از اول قرار بود باشد.
ناشناس
رازدارِ کتابها
۱
زندگی قدیمیترین بازی جهان است و پیچیدهترین قوانین را دارد.
رازدارِ کتابها
۱
پس سؤال این است که چه زمانی دست از این کار برداشتم؟ چه زمانی دیگر منتظر تشویق ایستادهٔ تماشاگران نبودم؟ چه زمانی موقع نگاهکردن به آینه، دیگر با خودم نگفتم: «وای خدا! اینجا رو ببین! ببین چه کارهایی بلدم! من چقدر خفنم!»
چه زمانی به جای آنها این فکرها سراغم آمد:
«لعنتی! این چه وضعشه؟!»
«سیاهی زیر چشمها رو باش!»
«پاهام چقدر توی این جورابشلواری افتضاحه!»
«چه بلایی سر موهام اومده؟»
«دارم جوش میزنم! هیچی دیگه. زندگیم تمومه!»
«از دندونهام/ بینیم/ شکمم/ (هر عضوی از بدن را که تصور میکنید، بنویسید!) متنفرم. چطوری این قسمت رو بپوشونم؟»
رازدارِ کتابها
۱
در طول سالها، حرفهای بیپایهواساسِ بقیه قطرهقطره در ذهن ما جمع شد؛ دوستان، پدر و مادر، معلمها، خواهر و برادرها، فیلمها و تلویزیون.
همهٔ اینها در کنار هم «فرهنگ» را میسازد؛ یعنی جوری که همهچیز هست. برای اینکه احساس امنیت کنی، میلی درونی داری که بقیه تو را بپذیرند. اینگونه، بخشی از آن بیپایهواساسها میشوی.
رازدارِ کتابها
۱
بهجز چند ترس خیلی شدید مادرزادی، همهٔ ما فقط با یک احساس به دنیا آمدیم: عشق؛ میخواهیم به دیگران عشق بورزیم و به ما عشق بورزند. بهطرز شگفتانگیزی ساده است!
رازدارِ کتابها
۱
سؤال بزرگ شمارهٔ دو این است: میخواهی چهجور تویی باشی؟
چون حقیقت عظیم شمارهٔ یک این است که شاید ضربان قلبت بزند، اما ضربان زندگیات نه.
رازدارِ کتابها
۱
تنها زندگی گرانبهای من کموبیش از ۲۸ هزار روز تشکیل شده و اگر روزهای عالیام بیشتر شود، شاید زندگیام خیلی معرکه از کار دربیاید.
رازدارِ کتابها
۱
حقیقت:
۱۰۰ درصد از افراد موفق به همان اندازه که موفق شدهاند، شکست خوردهاند.
رازدارِ کتابها
۱
اگر از عشق به خودمان سرشار بودیم، آنقدر عاجزانه خواستار تأییدشدن جهان بیرونی نبودیم.
SEPID
۱
۱۰۰ درصد از افراد موفق به همان اندازه که موفق شدهاند، شکست خوردهاند.
SEPID
۰
ترس بیبروبرگرد نشان میدهد داری خودت را به سمت بهترشدن هل میدهی. این هم کاری است که باید بخواهی هر روز انجامش دهی. نه برای اینکه از «آن دختر» در تلویزیون یا در اینستاگرام یا حتی «آن دختر» در مدرسه بهتر باشی، بلکه باید برای بهتربودن از خودِ دیروزت انجامش بدهی.
SEPID
۰
ترس بیبروبرگرد نشان میدهد داری خودت را به سمت بهترشدن هل میدهی. این هم کاری است که باید بخواهی هر روز انجامش دهی. نه برای اینکه از «آن دختر» در تلویزیون یا در اینستاگرام یا حتی «آن دختر» در مدرسه بهتر باشی، بلکه باید برای بهتربودن از خودِ دیروزت انجامش بدهی.
رازدارِ کتابها
۰
وقتی ترس خودش را نشان میدهد، آن را بپذیری. با او دست بدهی. بلیت ردیف اول را به او بدهی تا تماشا کند چطور با وجود او همچنان ادامه میدهی. گهگاه هم چشمک شیطنتآمیزی بزنی تا هیچوقت فراموش نکند چه کسی رئیس این نمایش است.
رازدارِ کتابها
۰
همچنین برایت آرزوی بداقبالی میکنیم؛ البته باز هم گهگاه، تا متوجه تأثیر اقبال در زندگی باشی و درک کنی همیشه هم سزاوار موفقشدن نیستی و بقیه هم همیشه سزاوار شکستخوردن نیستند. وقتی هم که خودت شکست خوردی، که قطعاً خواهی خورد (بهدفعات)، امیدواریم بعضی از رقیبهایت پز پیروزیشان را به تو بدهند. اینجور وقتهاست که درک میکنی پیروزی با متانت چقدر مهم است.
رازدارِ کتابها
۰
برعکس نظر بیشتر مردم، بهترین انتقام این نیست که چرخ ماشین آنها را پنچر کنی. بهترین انتقام این است که در کارت بدرخشی و کاری کنی رئیست فکر کند چه شد که چنین تشخیص اشتباهی داد.
رازدارِ کتابها
۰
واقعاً امیدواریم تجربههای منفی باعث نشود در آینده دست از عشقورزیدن بکشی.
رازدارِ کتابها
۰
امیدواریم متوجه شوی گذشتن و ادامهدادن و خوب زندگیکردن واقعاً بهترین انتقام است. امید داریم (یک چیز خیلی مهم) بدانی بدبودن با کسی که رابطهاش را با تو تمام کرده، شاید، فقط شاید، به این معنا باشد که تمام مدت دربارهٔ تو درست فکر میکرده
رازدارِ کتابها
۰
زندگی منصفانه نیست، اما اگر دربارهاش فکر کنی، میبینی کسی هم نگفته بود قرار است باشد! سعی کن از این زاویه به زندگی نگاه کنی که هرگز قرار نیست منصفانه باشد. بعد ببین که اضطرابهایت چطور از بین میرود.
رازدارِ کتابها
۰
یادت باشد حقیقتی هست که معمولاً فراموشش میکنند. آن حقیقت این است: زندگی لحظههای خوش هم دارد. خیلی زیاد هم دارد. یادت باشد نهایت لذت را از آنها ببری.
بگو ببینم، برنامهات برای همین یک دانه زندگی ارزشمند و هیجانانگیزت چیست؟
رازدارِ کتابها
۰
از آن کتابهایی که از این گوش میآیند تو و از آنیکی درمیروند، زیاد هست. خودم چندتایی از آنها را خواندهام. نپرس ماجرایشان چه بود که اصلاً یادم نمیآید.
رازدارِ کتابها
۰
پس حالا وقت مطرحکردن این سؤال حیاتی است: «از کجا شروع کنم؟» چون اگر از همانجایی شروع کنم که بقیهٔ کتابها شروع میکنند، راهنمای نترسبودن دخترها هم میشود یکی مانند همانها.