کتاب القصه... جلال؟!

کتاب القصه... جلال؟! نوشته مصطفی جمشیدی و داستانی بلند براساس زندگی جلال آل احمد است که نشر امیرکبیر آن را منتشر کرده است. این داستان در قالب یکی از جلدهای مجموعه‌ی «ستاره‌های درخشان» به‌سراغ فرازونشیب‌های زندگی، اندیشه و درگیری‌های درونی و اجتماعی جلال آل احمد رفته است. نویسنده با تکیه بر لحظه‌های مهم زندگی این نویسنده‌ی نامدار ایرانی، از نوجوانی در خانواده‌ای مذهبی تا حضور در حزب توده، جدایی از آن، همراهی با محمد مصدق، آشنایی با سیمین دانشور و دوستی با نیما یوشیج، تصویری پرتحرک و پر از گفت‌وگو از این چهره‌ی ادبی و فکری ارائه کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب القصه... جلال؟! اثر مصطفی جمشیدی

کتاب القصه... جلال؟! داستانی بلند است که مصطفی جمشیدی در آن زندگی جلال آل احمد را در قالب داستانی با زاویه‌دید اول‌شخص و پر از گفت‌وگو و صحنه‌های زنده بازآفرینی کرده است. مصطفی جمشیدی جلال آل احمد را راوی زندگی خودش قرار داده و او را در دل خانه‌ی پدری، کوچه‌های تهران قدیم، جلسات حزب توده، میتینگ‌ها، چاپخانه‌ها و کلاس‌های درس نشان داده است. رابطه‌ی پرتنش جلال آل احمد با پدر روحانی‌اش، ماجرای طلبگی و گریز از آن، سفر نجف و سپس پیوستن به حزب توده و دل‌کندن از آن استخوان‌بندی این داستان را شکل داده است.

داستان بلند القصه... جلال؟! فصل‌های متعددی را به دوره‌های مختلف زندگی جلال آل احمد اختصاص داده است؛ از حضورش در میتینگ‌های حزب و کار در چاپخانه‌ی شعله‌ور و نشریه‌ی مردم تا آشنایی با نیما یوشیج، رفت‌وآمد به کافه‌ها، شکل‌گیری نیروی سوم، همراهی با خلیل ملکی و جدال فکری با رفقای حزبی. بخش‌هایی از کتاب به رابطه‌ی عاطفی و فکری جلال و سیمین دانشور، سفر مشترک به شیراز، ساختن خانه در گلابدره و همسایگی با نیما می‌پردازد و بخش‌هایی دیگر صحنه‌هایی از وقایع سیاسی مثل میتینگ‌ها، حضور سربازان روس، ماجرای نفت شمال و روزهای پرآشوب دوران محمد مصدق را بازسازی کرده است.

القصه... جلال؟! در هر فصل از خلال یک موقعیت عینی به درونی‌ترین تردیدها، خشم‌ها، ایمان و بی‌ایمانی و جست‌وجوی معنای جلال آل احمد نزدیک شده است.

خلاصه داستان القصه... جلال؟!

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!

جلالِ این داستان از کودکی در خانه‌ی پدری و طلبگی در مدرسه‌ی مروی شروع می‌کند، از «نزول اجلال» به «باغ‌وحش دنیا» می‌گوید، به حزب توده می‌پیوندد، در میتینگ‌ها بازوبند حزب می‌بندد، در چاپخانه‌ی شعله‌ور کار می‌کند و زیر سایه‌ی کامیون‌های سربازان روس و شعارهای نفت شمال به ماهیت وابستگی حزب مشکوک و از آن جدا می‌شود. داستان در کنار روایت این دگرگونی سیاسی به رابطه‌ی جلال با پدر، برادرش (شمس)، جوانی واکسی به نام ابراهیم و چهره‌هایی مثل فیروز، ملکی، نیما و شاملو می‌پردازد.

آشنایی جلال آل احمد با سیمین دانشور در اتوبوس شیراز، ساختن خانه در گلابدره، همسایگی با نیما یوشیج و درگیری‌های درونی جلال آل احمد با خدا، دعا، خرافه، روشنفکری و مسئولیت اجتماعی در هم تنیده شده‌اند تا تصویری از انسانی ناآرام، جست‌وجوگر و همیشه در حال بازنگری در خود و جهان بسازند.

چرا باید کتاب القصه... جلال؟! را بخوانیم؟

داستان بلند القصه... جلال؟! امکان آشنایی با جلال آل احمد را در لحظه‌های حساس زندگی‌اش فراهم کرده است. این کتاب برای شناخت فضای فکری و سیاسی تهران در آن سال‌ها، نسبت روشنفکر با قدرت، دین، حزب و مردم و نیز برای دیدن چهره‌ای انسانی‌تر و پر از جزئیات از این نویسنده‌ی نامدار ایرانی، منبعی سودمند است.

خواندن کتاب القصه... جلال؟! را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به کسانی پیشنهاد می‌شود که به زندگی و آثار جلال آل احمد، تاریخ فکری و سیاسی ایران، داستان‌های مبتنی‌بر شخصیت‌های واقعی و بازنمایی تهران و روشنفکران در میانه‌ی احزاب، مذهب و قدرت علاقه‌مند هستند. دانشجویان ادبیات، علوم اجتماعی و تاریخ معاصر نیز می‌توانند از مطالعه‌ی این کتاب بهره ببرند.

درباره مصطفی جمشیدی

مصطفی جمشیدی، نویسنده و داستان‌نویس ایرانی، متولد سال ۱۳۴۰ در شمیرانِ تهران است و از نویسندگان شناخته‌شده‌ی دهه‌ی ۱۳۶۰ به شمار می‌آید. او علاوه‌بر فعالیت در عرصه‌ی ادبیات، در حوزه‌های هنری دیگری همچون سینما و شعر نیز حضور داشته و در سینما فعالیت‌های متنوعی انجام داده است. جمشیدی در کنار نگارش داستان و رمان به سناریونویسی نیز پرداخته و مدیریت حوزه‌ی اقتباس بنیاد سینمایی فارابی را بر عهده داشته است.

آثار داستانی مصطفی جمشیدی، چه در قالب داستان کوتاه و چه در قالب رمان، بیشتر بر موضوعات اجتماعی، جنگ ایران و عراق و آفرینش‌های دینی تمرکز دارند. از میان آثار او می‌توان به رمان‌های «بوفاری ۴»، «بیداری»، «گزارش وقایع نخل»، «شب رنج موسی»، «معبر به آخرالزمان»، «شنیدن آوازهای مغولی»، «خودنوشت»، «بازیافته‌های شهر دلتنگ»، «وقت نیایش ماهی‌ها» و «سونات عدن» اشاره کرد.

جوایز و افتخارات نویسنده

کتاب «لغات میغ» به قلم مصطفی جمشیدی در سال ۱۳۸۳ در میان پنج نامزد نهایی کتاب سال جایزه‌ی ادبیات متفاوت قرار گرفت. این نویسنده به‌دلیل چهار دهه تلاش مستمر در شیوه‌ای از نگاه و نگارش داستان مدرن موردتوجه قرار گرفته و در اختتامیه‌ی یازدهمین دوره‌ی جایزه‌ی ادبی جلال آل‌احمد، بنا بر پیشنهاد هیئت داوران، از او تجلیل شده است.

بخشی از کتاب القصه... جلال؟!

«یک قطعه زمین وزارت فرهنگ (که پهلبد بانی‌اش بود) با همین همت خالی و دست‌های به کار و ورزیده خودم (به قول سیمین) ساخته شد و بعدها، نیما هم ـ بعد سفر یوش ـ ساکنِ خانۀ خالی‌اش شد و از قضا درآمد به همسایگی‌امان، در آن برهوتی که تازه خیلی بعد ما، خانه‌ها، تک و توک از دل زمین بالا می‌زدند و مثلاً محله‌ای می‌شد! با آب انباری و میرآب و شب‌های نسبتاً خنک و چشم‌انداز رو به شهری عالی!... اوایل، هنگام خرید با زنبیل و ساکی در دست در کوچه خالی همدیگر را می‌دیدیم و بعدها صمیمانه رفت‌وآمدی داشتیم. عالیه زنش هم کارمند بانک ملی بود و دخل و خرج شوهرش هم با همان چندرغاز خودش می‌چرخید وگرنه حقوق معلمی نیما خرج دم و دود و رفت‌وآمد بسیارش می‌شد و شاید از پس آن همهمه برنمی‌آمد. من و سیمین هم از بساط فرهنگ و تدریس همین کنج عزلت را ساخته بودیم که اکثراً در خدمت گئدگی و مثنوی‌خوانی و بحث و میهمان‌داری‌های رفقا و همسایه‌ها بود. نیما درگیر تربیت شراگیم (پسرش) بود که تخم قیام را در سرش، خودش پرورانده بود و شده بود یاغی کوچکی حتی در خانه. دُم به تلۀ درس و مدرسه نمی‌داد و نیما همواره در دلواپسی از من چاره‌جویی می‌کرد.»