کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه

کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه نوشته طاهره کوچکیان، به معرفی و بررسی زندگی و آثار نویسندگان کرمانشاه از سال ۱۲۸۷ تا ۱۴۰۰ می‌پردازد و می‌کوشد تصویری جامع از جریان داستان‌ نویسی این منطقه ارائه دهد. نویسنده با بهره‌گیری از پژوهش‌های کتابخانه‌ای، میدانی و تحلیل توصیفی، اطلاعات مستندی درباره‌ی داستان نویسان کرمانشاهی و آثارشان گردآوری کرده و تأثیر تاریخی، اجتماعی و فرهنگی این اقلیم را بر ادبیات داستانی آن تشریح می‌کند. این دانشنامه را انتشارات مروارید منتشر کرده است. نسخه‌ الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه

کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه به قلم طاهره کوچکیان، تلاشی پژوهشی برای گردآوری و معرفی داستان نویسان این منطقه در بازه‌ای بیش از یک قرن است. این کتاب با رویکردی مستند و توصیفی، نویسندگان را بدون اولویت‌بندی تاریخی یا ارزشی، صرفاً بر اساس حروف الفبا معرفی کرده و اطلاعاتی درباره‌ی زندگی، آثار داستانی و گاه آثار غیرداستانی آن‌ها ارائه داده است. 

تمرکز طاهره کوچکیان کتاب بر نویسندگانی است که یا زاده‌ی کرمانشاه‌اند یا آثارشان با این اقلیم پیوند دارد. در کنار معرفی نویسندگان، کتاب به زمینه‌های تاریخی، اجتماعی و فرهنگی کرمانشاه و تأثیر آن‌ها بر ادبیات داستانی منطقه نیز پرداخته است. پژوهش حاضر با بهره‌گیری از منابع مکتوب، گفت‌وگو با نویسندگان و تحلیل آثار، تصویری از تنوع سبک‌ها، موضوعات و جریان‌های ادبی در کرمانشاه ارائه می‌دهد. شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه نه‌تنها برای علاقه‌مندان به ادبیات منطقه‌ای، بلکه برای پژوهشگران حوزه‌ی ادبیات معاصر ایران نیز منبعی مهم به‌ شمار می‌آید.

خلاصه کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه

کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه با هدف ثبت و معرفی داستان نویسان این منطقه، مجموعه‌ای از مدخل‌های مستقل را درباره‌ی نویسندگانی که بین سال‌های ۱۲۸۷ تا ۱۴۰۰ داستان نوشته‌اند، گردآوری کرده است. هر مدخل شامل اطلاعاتی درباره‌ی زندگی، فعالیت‌های ادبی، آثار داستانی و گاه آثار غیرداستانی نویسنده است. نویسندگان معرفی‌شده طیف گسترده‌ای از سبک‌ها و رویکردها را دربرمی‌گیرند؛ از رئالیسم و ناتورالیسم تا سوررئالیسم، رئالیسم جادویی و حتی گرایش‌های پست‌مدرن. 

کتاب به تأثیر رویدادهای تاریخی و اجتماعی مانند جنگ، مهاجرت، تحولات سیاسی و فرهنگی بر ادبیات داستانی کرمانشاه توجه ویژه‌ای دارد و نشان می‌دهد که چگونه این عوامل بر مضمون و سبک آثار نویسندگان تأثیر گذاشته‌اند. علاوه‌ بر معرفی نویسندگان برجسته‌ای چون علی‌محمد افغانی، مهشید امیرشاهی، پیمان اسماعیلی و دیگران، به نویسندگان کمترشناخته‌شده و آثارشان نیز پرداخته شده است. کتاب به گونه‌ای است که خواننده می‌تواند با سیر تحول داستان نویسی در کرمانشاه، موضوعات مورد توجه نویسندگان، نقش زنان در ادبیات منطقه و تنوع ژانرها آشنا شود.

چرا باید کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه را بخوانیم؟

ویژگی این اثر، ارائه‌ی تصویری جامع از تحولات ادبیات داستانی کرمانشاه در بستر تاریخ اجتماعی و فرهنگی است. خواندن کتاب به شناخت بهتر نقش اقلیم، فرهنگ و رویدادهای تاریخی در شکل‌گیری ادبیات داستانی ایران کمک می‌کند و امکان مقایسه‌ی سبک‌ها و موضوعات نویسندگان مختلف را فراهم می‌آورد. همچنین، به معرفی نویسندگان کمترشناخته‌شده‌ای می‌پردازد که آثارشان در سایه مانده و کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند.

خواندن کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این دانشنامه به پژوهشگران ادبیات معاصر ایران، علاقه‌مندان به ادبیات فولکلور، دانشجویان رشته‌های ادبیات فارسی و مردم‌شناسی و کسانی که به دنبال شناخت ادبیات داستانی اقلیم کرمانشاه هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب شناختنامه داستان نویسان کرمانشاه

«مهشید امیرشاهی، بیستم فروردین ۱۳۱۶ (۹ آوریل ۱۹۳۷) در کرمانشاه متولد شد. پدرش امیر امیرشاهی از قضات سرشناس دادگستری و مادرش مولود خانلری از فعالان سیاسی بود که هر دو از خانواده‌های اصیل قزوینی بودند. امیرشاهی تا اواسط دورهٔ دبیرستان در ایران بود و سپس تحصیل خود را در انگلستان ادامه داد، دانشگاه را در رشتهٔ فیزیک به پایان رساند و به ایران بازگشت. بعد از بازگشت به ایران در حدود سال ۱۳۳۹ به تدریس فیزیک و ریاضی مشغول شد، سپس به کشور فرانسه مهاجرت کرد. او در زمینهٔ داستان‌نویسی، طنزپردازی، مترجمی و روزنامه‌نگاری فعالیت داشته و تاکنون آثار متعددی به زبان فارسی به رشتهٔ تحریر درآورده است. آثارش برای گروه بزرگسال و کودک و نوجوان نوشته شده است. امیرشاهی درخصوص جایگاهِ زمانی خود در میان دیگر نویسندگان هم‌دوره‌اش می‌گوید: "وقتی من وارد میدان شدم کسانی بودند که نامی در عالم نویسندگی داشتند، مثل صادق چوبک، ابراهیم گلستان، جلال آل‌احمد، بزرگ علوی، رسول پرویزی و شاید چند نفر دیگر، عده‌ای هم تازه داشتند نامی کسب می‌کردند، مثل بهرام صادقی، غلامحسین ساعدی، احمد محمود، اسماعیل فصیح، علی‌محمد افغانی و تقی مدرسی و چند نفری هم کم‌وبیش همزمان با من کارشان را شروع کردند، مثل هوشنگ گلشیری، محمود دولت‌آبادی و نادر ابراهیمی و بعضی دیگر". امیرشاهی در پیِ ارتباطات خانواده با کانون‌های سیاسی و اجتماعی، خود نیز روابط گسترده‌ای با افراد صاحب‌نام ایجاد کرد، تا جایی که منزل او محفلی شد برای حضور نویسندگان و مترجمانی چون هوشنگ ابتهاج، فریدون مشیری، صادق چوبک، سیاوش کسرایی، ابراهیم گلستان، منوچهر آتشی، بیژن جلالی، جهانگیر افکاری، احمد سمیعی، ابوالحسن نجفی، رضا سیدحسینی، مصطفی رحیمی، هرمز میلانیان، هوشنگ گلشیری، فرهاد مشکات، ضیاء موحد و پرویز مؤید عهد.»