کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران

کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران (The Collected Poems of Octavio Paz, 1957-1987) مجموعه‌ای از شعرهای اکتاویو پاز، شاعر و متفکر برجسته‌ی مکزیکی است که در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۷ آن‌ها را سروده است. پاز، که در کنار شاعری، تجربه‌هایی در عرصه‌ی دیپلماسی هم داشته، در این مجموعه با زبان و تصاویری بدیع، به مفاهیمی چون زمان، عشق، هویت، تاریخ و هستی می‌پردازد. سعید سعیدپور این اشعار را ترجمه و نشر مروارید منتشر کرده است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران

کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران، سروده‌هایی را از دوره‌ی پختگی و بلوغ شعری اکتاویو پاز گردآوری کرده و مخاطب را با جهان‌بینی و زبان خاص او آشنا می‌کند. ساختار کتاب بر پایه‌ی گزیده‌ای از اشعار چند دهه‌ی پایانی زندگی پاز استوار است و در آن، شعرها به‌ گونه‌ای چیده شده‌اند که سیر تحول اندیشه و زبان شاعر را نشان دهند. پاز در این اشعار، از تجربه‌های زیسته، سفرها، مواجهه با فرهنگ‌های گوناگون و دغدغه‌های فلسفی و اجتماعی خود الهام گرفته است. کتاب، علاوه‌ بر شعرها، مقدمه‌ای درباره‌ی زندگی و کارنامه‌ی پاز هم دارد که زمینه‌ی آشنایی بیشتر با او را فراهم می‌کند. در این مجموعه، شعرها گاه کوتاه و موجز و گاه بلند و تأمل‌برانگیز هستند و مضامینی چون عشق، مرگ، زمان، زبان، تاریخ، طبیعت و هویت انسانی را در قالب تصاویری تازه و زبانی چندلایه به تصویر می‌کشند.

چرا باید کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران را بخوانیم؟

شعرهای پاز، با زبانی تصویری و اندیشه‌محور، مرز میان تجربه‌ی فردی و جمعی را درمی‌نوردند و خواننده را به تأمل درباره‌ی مفاهیمی هستی‌شناسانه دعوت می‌کنند. مطالعه‌ی این مجموعه، نه‌تنها تجربه‌ای زیبایی‌شناسانه است، بلکه امکان مواجهه با پرسش‌های بنیادین درباره‌ی هستی و انسان را نیز فراهم می‌آورد. برای کسانی که به شعر مدرن، تجربه‌های زبانی و نگاه‌های فلسفی علاقه دارند، کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران می‌تواند دریچه‌ای تازه به جهان شعر باشد.

خواندن کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این مجموعه شعر را به مشتاقان شعر معاصر، دوستداران ادبیات جهان، و آن‌هایی که به دنبال شعرهایی با مضامین هستی‌شناسانه و زبانی چندوجهی هستند، پیشنهاد می‌کنیم.

درباره اکتاویو پاز

اکتاویو پاز (Octavio Paz) (۱۹۹۸-۱۹۱۴)، دیپلمات، شاعر و نویسنده‌ی مکزیکی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل بود. او که از نوجوانی و تحت تأثیر کتابخانه‌ی غنی پدربزرگش عاشق ادبیات شد و سرودن شعر را شروع کرد، در طول بیش از نیم قرن فعالیت حرفه‌ای، در جایگاه شاعر به واکاوی مفهوم هویت، تنهایی و پیوند میان شرق و غرب پرداخت. آشنایی او با شعر نوپردازان در آمریکا و بعدها اقامتش در هند به عنوان سفیر، غنای فرهنگی بیشتری به آثارش بخشید که تبلور آن را می‌توان در مجموعه‌هایی چون «سراشیب شرق» مشاهده کرد. او در جستار مشهور «دیالکتیک تنهایی» به کالبدشکافی تنهایی بنیادین بشر و تلاش او برای پیوند با دیگری پرداخت؛ مضمونی که در منظومه‌ی بلند «سنگ آفتاب» نیز با الهام از تقویم آزتک‌ها و گذر زمان به شکلی اسطوره‌ای روایت شده است. پاز شاعر ملی مکزیک بود و در زمان حیاتش موفق شد جایزه‌ی سروانتس و دکترای افتخاری دانشگاه هاروارد را به دست آورد.

بخشی از کتاب به من گوش سپار، چنان که به باران

«اگر واقعی‌ست

نور سفید این چراغ، واقعی‌ست

دستی که می‌نگارد، آیا واقعی‌ست

چشمانی که می‌نگرند بر آنچه می‌نگارم؟

از واژه‌ای به واژهٔ دیگر

آنچه می‌گویم محو می‌شود.

می‌دانم که زنده‌ام

میان دو پرانتز.»