کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵

کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ (Song From Far Away - T5) دو تک‌گویی نمایشی از سایمون استیونز است که با نگاهی موشکافانه و شاعرانه به زندگی روزمره، فقدان، خانواده و هویت می‌پردازند و دنیایی از احساسات، دغدغه‌ها و روایت‌های انسانی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهند. روایت‌ها در بستر شهرهای بزرگ و با الهام از تجربه‌های شخصی و جمعی شکل گرفته‌اند و با زبانی صمیمی و گاه تلخ، لایه‌های پنهان روابط انسانی را آشکار می‌کنند. حمید دشتی مترجم این نمایش‌نامه‌ها و انتشارات مروارید ناشر آن است. نسخه الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵

کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ اثر سایمون استیونز، دو تک‌گویی نمایشی را در خود جای داده که هر کدام به‌گونه‌ای مستقل اما هم‌راستا با دغدغه‌های معاصر انسان شهری نوشته شده‌اند. استیونز در این اثر، با الهام از شهرهای نیویورک و آمستردام و پیوندهای تاریخی و فرهنگی میان آن‌ها، به روایت زندگی شخصیت‌هایی می‌پردازد که درگیر سوگ، خاطره، بحران هویت و روابط خانوادگی‌اند. 

ساختار کتاب بر پایه‌ی نامه‌نگاری و روایت‌های درونی استوار است و با زبانی موجز و گاه شاعرانه، تجربه‌ی زیستن در جهان مدرن را به تصویر می‌کشد. دغدغه‌ی اصلی سایمون استیونز، نمایش تأثیر فقدان و سرمایه‌داری بر روابط انسانی و واکاوی احساسات پیچیده‌ی شخصیت‌هاست. نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ نه‌تنها به مسائل فردی، بلکه به پیوندهای جمعی و تاریخی نیز توجه دارد و با نگاهی انتقادی، لایه‌های پنهان زندگی روزمره را آشکار می‌کند.

خلاصه کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند! 

کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ شامل دو مونولوگ است که هر کدام از زاویه‌ای متفاوت به تجربه‌ی فقدان، خانواده و هویت می‌پردازند. در تک‌گویی نخست، ویلم، مردی سی‌وچهار ساله، پس از مرگ ناگهانی برادرش پالی، به آمستردام بازمی‌گردد تا در مراسم خاکسپاری شرکت کند. روایت او در قالب نامه‌هایی به برادر از دست‌رفته‌اش شکل می‌گیرد و در این مسیر، با خانواده، دوستان و خاطرات گذشته روبه‌رو می‌شود. ویلم در دل شهر، میان کافه‌ها، خیابان‌ها و دیدارهای کوتاه، با سوگ، احساس گناه، خشم و سردرگمی دست‌وپنجه نرم می‌کند. او در مواجهه با والدین و خواهرش، به بازنگری روابط خانوادگی و نقش خود در این فقدان می‌پردازد و در عین حال، به تأثیر سرمایه‌داری و معنای پول در زندگی‌اش فکر می‌کند. 

روایت دوم، مونولوگ زنی در دهه‌ی سی‌سالگی است که در میان دغدغه‌های روزمره، وظایف خانوادگی و فشارهای اجتماعی، ناگهان با حادثه‌ای خشونت‌آمیز روبه‌رو می‌شود. او در مسیر بازگشت از مدرسه‌ی فرزندش، شاهد حمله به پسری نوجوان است و این واقعه، او را به تأمل درباره‌ی مسئولیت، ترس، مادرانگی و معنای حضور در جهان و خانواده وا‌می‌دارد. هر دو روایت، با زبانی صمیمی و جزئی‌نگر، تجربه‌ی زیستن در شهرهای بزرگ و مواجهه با بحران‌های شخصی و جمعی را به تصویر می‌کشند.

چرا باید کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ را بخوانیم؟

این کتاب با روایت‌هایی صادقانه و بی‌پرده، به دغدغه‌هایی چون سوگ، هویت، روابط خانوادگی و فشارهای زندگی شهری می‌پردازد. ساختار نامه‌نگارانه و روایت‌های درونی، امکان همذات‌پنداری با شخصیت‌ها را فراهم می‌کند و نگاه انتقادی نویسنده به سرمایه‌داری و مناسبات اجتماعی، زاویه‌ی تازه‌ای به مسائل روزمره می‌بخشد.

خواندن کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به دوستداران تئاتر و نمایش‌نامه، و به کسانی که با موضوعاتی مانند سوگ، بحران هویت و فشارهای زندگی مدرن درگیرند، پیشنهاد می‌شود. همچنین برای کسانی که به دنبال تک‌گویی هستند، این اثر انتخاب مناسبی است.

درباره سایمون استیونز

سایمون استیونز (Simon Stephens) (متولد ۱۹۷۱)، نمایش‌نامه‌نویس بریتانیایی و استاد دانشگاه است. او که دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی تاریخ از دانشگاه یورک است، پیش از آن‌که به‌طور حرفه‌ای به دنیای تئاتر وارد شود، تجربیات متنوعی از جمله معلمی و عضویت در یک گروه موسیقی پانک را پشت سر گذاشت. استیونز در آثاری همچون «بر کرانه‌ی دنیای پهناور» و «هایزنبرگ» تنهایی انسان در فضاهای شهری و روابط پیچیده‌ی خانوادگی را ترسیم کرده است. با این حال، شهرت جهانی او بیش از هر چیز مدیون اقتباسش از رمان «ماجرای عجیب سگی در شب» است که جوایز معتبر متعددی از جمله جایزه‌ی «اولیویه» و «تونی» را برای او به ارمغان آورد.

بخشی از کتاب نوای ترانه ای از دوردست - تی ۵

«۲۵ ژانویه

پالیِ عزیز

وقتی مامان زنگ زد، تو جلسهٔ کاریم تو فرانکلین و خیابون چِرچ بودم. ظاهراً این چند وقت اخیر هر یکشنبه سرِ کارم. یه دختر چینی با صدای خیلی آروم و متینی سعی داشت ایدۀ سرمایه‌گذاری‌های مبتنی بر ذرت تو مزارع امریکای مرکزی رو برای سی سال آینده بهم بفروشه. داشتم زور می‌زدم به جای این‌که صدای آرومش رو مخم بره، به حرف‌هاش گوش کنم. بهتر می‌بود اگه می‌تونستم تصور کنم که دارم رو برنامۀ اسکایپ باهاش حرف می‌زنم. جای اون خجالت‌زده شدم، چون به موضوعِ مورد بحثش تسلط نداشت و من چهار برابرش راجع به آیندۀ بازارهای ذرت تو امریکای مرکزی اطلاعات داشتم. چیزی نمونده بود بهش بگم دیگه ادامه نده و اطلاعاتی رو که به غلط مطرح کرده بود اصلاح کنم، چون تو فاصلۀ تماسی که مامان گرفت، منقضی شده بودن. دختر چینی از طرفی شاکی شده بود که چرا گوشی تلفنم رو خاموش نکرده بودم و از طرفی معلوم بود می‌دونه این امر بدیهیه که گوشیم رو خاموش نکنم، اما بی‌خیال، حداقل جواب تماس رو که ندادم. اما بعد که زنگ تماس متوقف شد، نگاهش کردم و انتظار داشتم بحث رو از همون‌جا که قطع شد، ادامه بده؛ انگارنه‌انگار که چیزی شده باشه. اما ادامه نداد.

دیگه حرفی نزد.

بهم خیره شده بود.»