کتاب ما دروغگو بودیم

کتاب ما دروغگو بودیم نوشته امیلی لاکهارت و ترجمه مهرآیین اخوت، رمانی است درباره‌ی خانواده‌ای ثروتمند که پشت ظاهر بی‌نقصش، سکوت، حذف و زخم‌های پنهان جریان دارد. کادنس، راوی داستان، پس از حادثه‌ای در جزیره‌ی خانوادگی‌شان با حافظه‌ای تکه‌تکه و دردهایی مداوم روبه‌رو است و می‌کوشد بفهمد چه چیزی از او پنهان مانده است. این کتاب را نشر هیرمند منتشر کرده است. داستان از همان صفحه‌های اول، میان عشق، فقدان، امتیاز طبقاتی و حقیقتی که مدام عقب می‌رود حرکت می‌کند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب ما دروغگو بودیم

کتاب ما دروغگو بودیم نوشته امیلی لاکهارت در فضایی تابستانی و در جزیره‌ای خصوصی پیش می‌رود، اما این فضای روشن و مرفه خیلی زود لایه‌ی دیگری از خود نشان می‌دهد؛ جایی که آداب خانوادگی، سکوت‌های اجباری و تصویرسازی از کمال، بر روابط آدم‌ها سایه انداخته است. راوی داستان، کادنس سینکلر، از دل همین خانواده حرف می‌زند؛ خانواده‌ای که دوست دارد شکست، اندوه و اختلاف را پشت لبخند و انضباط پنهان کند. از همان آغاز، متن میان خاطره، درد جسمی، سوگ و تردید حرکت می‌کند و خواننده را وارد ذهن کسی می‌کند که هم می‌خواهد گذشته را به یاد بیاورد و هم از روبه‌رو شدن با آن می‌ترسد.
این کتاب فقط بر یک معمای شخصی تکیه ندارد، بلکه شبکه‌ای از تنش‌های عاطفی و اجتماعی را هم پیش می‌کشد. رابطه‌ی کادنس با سه هم‌نسل نزدیکش که به دروغگوها معروف‌اند، هسته‌ی اصلی داستان را می‌سازد؛ جمعی صمیمی که در دل تابستان‌های مشترک شکل گرفته‌اند و هرکدام حضوری متفاوت در این گروه دارند. در کنار این پیوندها، داستان به شکاف‌های طبقاتی، مسئله‌ی تعلق، فشار سنت خانوادگی و تفاوت میان آنچه گفته می‌شود و آنچه عمداً ناگفته می‌ماند می‌پردازد. حضور گات در این جمع، نگاه انتقادی‌تری به جهان اطراف وارد می‌کند و باعث می‌شود ظاهر آرام جزیره مدام ترک بردارد.
این کتاب از نظر حال‌وهوا میان لطافت نوجوانی، تلخی فقدان و اضطراب روانی در رفت‌وآمد است. روایت اول‌شخص کادنس باعث می‌شود هر تصویر، از ساحل و خانه‌های بزرگ گرفته تا دردهای بدنی و خاطره‌های ناقص، رنگی شخصی و ناپایدار پیدا کند. متن گاهی به قصه‌های پریان نزدیک می‌شود و از آن‌ها برای بازتاب روابط قدرت، ارث، خواهران و پدرسالاری استفاده می‌کند. همین رفت‌وآمد میان واقعیت روزمره و بازنویسی ذهنیِ تجربه‌ها، به داستان کیفیتی می‌دهد که هم احساسی است و هم ناآرام. نتیجه، روایتی است که بیش از هر چیز درباره‌ی حافظه، انکار و هزینه‌ی حفظ ظاهر خانوادگی حرف می‌زند.

خلاصه داستان ما دروغگو بودیم

هشدار: این پاراگراف بخش‌هایی از داستان را فاش می‌کند!
کادنس سینکلر پس از حادثه‌ای در یکی از تابستان‌های جزیره‌ی بیچوود، با میگرن‌های شدید، فراموشی و حسی مداوم از گم‌گشتگی زندگی می‌کند. او به خانواده‌ای تعلق دارد که ثروت و آراستگی را جدی می‌گیرد و درباره‌ی دردهایش حرف نمی‌زند. در مرکز خاطرات او، جمع چهارنفره‌ی دروغگوها قرار دارد: کادنس، جانی، میرن و گات. در همان تابستانی که پدرش خانواده را ترک کرده، کادنس به گات نزدیک می‌شود و میان آن‌ها رابطه‌ای عاطفی شکل می‌گیرد. اما بعد از حادثه، بخش مهمی از آن تابستان از ذهنش پاک شده و گات هم از او فاصله گرفته است. داستان، مسیر بازگشت کادنس به جزیره و تلاش او برای کنار هم گذاشتن تکه‌های این گذشته‌ی مبهم را دنبال می‌کند.

چرا باید کتاب ما دروغگو بودیم را بخوانیم؟

دلایل خواندن کتاب ما دروغگو بودیم را می‌توان این‌طور خلاصه کرد:

• این کتاب تنش میان ظاهر بی‌نقص یک خانواده و واقعیت پنهان درون آن را به‌شکل ملموس نشان می‌دهد.
• داستان، تجربه‌ی حافظه‌ی ناقص و سردرگمی پس از یک حادثه را از زاویه‌ی دیدی نزدیک و درگیرکننده پیش می‌برد.
• رابطه‌ی میان چهار شخصیت اصلی، لایه‌های دوستی، عشق، حسادت و وفاداری را کنار هم قرار می‌دهد.
• کتاب به مسئله‌ی سکوت خانوادگی و حذف دردها می‌پردازد؛ موضوعی که در سراسر روایت اثر می‌گذارد.
• حضور گات، بحث امتیاز طبقاتی و نابرابری را وارد داستان می‌کند و فضای جزیره را از یک پس‌زمینه‌ی صرف فراتر می‌برد.
• اشاره‌های مکرر به قصه‌های پریان، به درک بهتر روابط قدرت و ارث و نقش‌های خانوادگی کمک می‌کند.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن کتاب ما دروغگو بودیم به این گروه‌ها پیشنهاد می‌شود:

• علاقه‌مندان به رمان‌های رازآلودی که بر حافظه، حادثه و کشف تدریجی گذشته تکیه دارند.
• خوانندگانی که به داستان‌های شخصیت‌محور با راوی آسیب‌دیده و ناپایدار علاقه دارند.
• کسانی که می‌خواهند در داستان، تنش میان ثروت خانوادگی، سکوت و فرسودگی عاطفی را دنبال کنند.
• مخاطبانی که از فضاهای تابستانیِ ظاهراً آرام و زیرمتن‌های تیره لذت می‌برند.
• علاقه‌مندان به روایت‌هایی که در آن عشق نوجوانی با سوگ، خشم و ابهام درهم می‌آمیزد.

بخشی از کتاب ما دروغگو بودیم

«به خانوادهٔ زیبای سینکلِر خوش آمدید.
کسی از ما مجرم نیست.
کسی از ما معتاد نیست.
کسی از ما مایهٔ سرافکندگی نیست.
خانوادهٔ سینکلر همگی بدنی عضلانی دارند و قدبلند و جذاب هستند. ما از آن پول‌دارهای قدیمی هستیم. دموکرات هم هستیم. لبخندهایمان به پهنای صورت‌مان است و چانه‌هایمان چارگوش؛ موقعِ بازیِ تنیس هم با تمامِ قوا سرویس می‌زنیم.
مهم نیست اگر طلاق قلب‌مان را شرحه‌شرحه کرده باشد، طوری که با هر تپش به درد و تقلا بیفتد. مهم نیست اگر پس‌اندازهایمان ته بکشد؛ مهم نیست اگر کارت‌های اعتباری‌مان بدهکار باشد و بی‌مصرف روی پیشخوانِ آشپزخانه افتاده باشد. مهم نیست اگر روی پاتختی‌مان یک توده قرص ریخته باشد.
مهم نیست اگر یکی از ما ناجورِ ناجور عاشق شده باشد.
چنان زیاد
عاشق شده باشد
که به نظرش باید کاری کرد
به همان نسبت ناجور.
ما سینکلر هستم.
کسی از ما محتاج نیست.
کسی از ما اشتباه نمی‌کند.
ما، دست‌کم تابستان‌ها، در جزیرهٔ خصوصی‌مان کمی دورتر از خلیجِ ماساچوست زندگی می‌کنیم.
شاید همین را بدانید بس باشد.»