کتاب موزه پایین شهر و تماشاچیانش

کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش نوشته‌ آرش حیدری، میلاد محبی و سارا فرهپور به بررسی نحوه‌ی بازنمایی فرودستان و تهی‌دستان شهری در رسانه‌ها، ادبیات و سینمای ایران می‌پردازد. نویسندگان در این اثر با تکیه بر مفاهیم نظری متفکرانی چون لویناس، آرنت، بنیامین، فوکو، گرامشی، اسپیواک و دیگران رابطه‌ی میان فقر، قصه‌گویی، قدرت و تماشا را واکاوی کرده‌اند. نشر برج این کتاب را منتشر کرده است و متن کتاب با ارجاع به آمارهای اقتصادی، گزارش‌های ژورنالیستی و نمونه‌های سینمایی دهه‌ی ۱۳۹۰، تصویری تحلیلی از تهی‌دست‌شدن و تماشایی‌شدن فقر در ایران ترسیم کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب موزه پایین شهر و تماشاچیانش

کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش با تمرکز بر مفهوم فقر تجربه و فرودست‌سازی نشان می‌دهد که چگونه تهی‌دستان شهری در شبکه‌ای از روایت‌ها، تصاویر و گزارش‌ها به ابژه‌ی تماشا تبدیل شده‌اند. آرش حیدری، میلاد محبی و سارا فرهپور از همان فصل‌های آغازین با نقل‌قول‌هایی از عین‌القضات، لویناس و آرنت، مسئله‌ی چهره‌ی دیگری، اخلاق مواجهه و قصه‌گویی را طرح کرده‌اند و سپس آن را به میدان هنر، ژورنالیسم و سینما پیوند می‌زنند. در ادامه، این کتاب به‌صورت گام‌به‌گام به مفاهیمی مانند شبکه‌ی تودرتوی داستان‌ها، کارکرد ایدئولوژیک قصه‌ها، خیریه‌گرایی و تمایز میان نیت و کارکرد روایت‌ها می‌پردازد.

فصل‌هایی مانند فقر تجربه و بحران در قصه‌گویی، به سکوت واداشتن فرودست، بسط متراکم تهی‌دستی و چرخش‌های گفتمانی و قصه‌پردازی‌های ژورنالیستی ساختار اصلی بحث را شکل می‌دهند و هر کدام بخشی از زنجیره‌ی نظری کتاب را پیش می‌برند. کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش در فصل‌های میانی با استفاده از آمارهای رسمی و غیررسمی درباره‌ی خط فقر، حاشیه‌نشینی، سکونتگاه‌های غیررسمی و شاخص فلاکت، زمینه‌ی عینی گسترش تهی‌دستی را ترسیم کرده است.

سپس با ارجاع به مطالعات داخلی و خارجی درباره‌ی بازنمایی فقر در رسانه‌ها و سینما، از ژورنالیسم آسیب‌های اجتماعی تا سینمای اجتماعی دهه‌ی ۱۳۹۰، نشان می‌دهد که چگونه فقر به موزه‌ی پایین‌شهر و تهی‌دستان به تماشاچیان و ابژه‌های تماشا بدل شده‌اند. کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش در بخش‌های پایانی با مرور پژوهش‌های مختلف درباره‌ی فرودستان، از مطالعات فرودستی و پسااستعماری تا آثار آصف بیات، صادقی، اجلالی و دیگران، جایگاه بحث خود را در میان ادبیات موجود مشخص کرده است و به‌ویژه بر نقش طبقه‌ی نوکیسه، مصرف‌گرایی و منطق رسانه‌محور دراماتیزه‌کردن رنج فرودستان تأکید کرده است.

خلاصه کتاب موزه پایین شهر و تماشاچیانش

کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش اثری از آرش حیدری، میلاد محبی و سارا فرهپور، بر این ایده استوار است که قصه‌گویی درباره‌ی تهی‌دستان فقط انتقال اطلاعات نیست، بلکه عملی سیاسی و درگیر با قدرت است. نویسندگان نشان می‌دهند که چگونه روایت‌ها و تصاویر مسلط، فرودستان را نه به‌عنوان سوژه‌هایی با تجربه‌ی زیسته، بلکه به‌عنوان ابژه‌هایی تماشایی و مسئله‌دار بازنمایی کرده‌اند.

در این کتاب، مفاهیمی مانند فقر تجربه، حذف ادغامی، سادیسم تماشاگر، پورنوگرافیک‌شدن رنج و موزه‌ای‌کردن پایین‌شهر برای توضیح این وضعیت به کار رفته است. کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش با پیوندزدن نظریه و مثال‌های عینی از ژورنالیسم، گزارش‌های خبری، گفتمان آسیب‌های اجتماعی و سینمای دهه‌ی ۱۳۹۰، نشان می‌دهد که چگونه فقر و فرودستی در قالب‌هایی بازنمایی شده‌اند که اغلب در خدمت بازتولید نظم موجود و منافع فرادستان است و صدای خود فرودستان را به سکوت و لکنت بدل کرده است.

چرا باید کتاب موزه پایین شهر و تماشاچیانش را بخوانیم؟

کتاب موزه‌ پایین‌ شهر و تماشاچیانش امکان دیدن دوباره‌ی روایت‌های عادی‌شده از فقر و فرودستی را فراهم کرده است و نشان می‌دهد پشت تصاویر و خبرهای روزمره چه منطق‌های قدرتی پنهان است. این اثر کمک می‌کند تا نسبت میان رسانه، سینما، خیریه‌گرایی و طبقه‌ی نوکیسه با تماشایی‌کردن رنج تهی‌دستان بهتر فهم شود و زبان تحلیلی دقیق‌تری برای نقد این وضعیت شکل بگیرد.

خواندن این کتاب را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

خواندن این کتاب به پژوهشگران علوم اجتماعی، مطالعات فرهنگی و رسانه، علاقه‌مندان به سینمای ایران، روزنامه‌نگاران، فعالان اجتماعی و دانشجویانی پیشنهاد می‌شود که دغدغه‌ی فهم فقر شهری، فرودست‌سازی و نقد گفتمان‌های رایج درباره‌ی آسیب‌های اجتماعی را دارند.