کتاب خونابه سنگ

«خونابه سنگ» داستانی اپیزودیک (چندبخشی) از ابراهیم اَلکوْنی (-۱۹۴۸) نویسنده لیبیایی است. او از نویسندگان صاحب سبک و نوگرای لیبی است که چندین سال به‌عنوان وابسته فرهنگی سفارت این کشور در مسکو به سر می‌برد و پس از آن با همین سمت در اتریش مشغول به کار شد. وی از نادر نویسندگان عرب است که فضای داستان‌هایش را به بیابان‌های خشک شمال اختصاص داده و از اعماق کویرهای خشک و سوزان آن خطّه می‌نویسد. این تجربه، سرانجام منجر به پیدایش سبک خاصی در ادبیات داستانی اعراب شد که به «ادبیات کویر» مرسوم گشت و از این طریق ابراهیم الکونی به‌عنوان مبتکر این سبک معرفی گردید. در این کتاب خانواده‌ای صحرانشین وجود دارند که داستان‌ها همه در این خانواده می‌گذرد و هر قسمت عنوانی دارد. قسمتی از داستان با نام «نماز در برابر بت سنگی» از این کتاب را می‌خوانیم: نمازش را تمام کرد. سرش را بالا گرفت تا دیوار غول‌پیکری را که در مقابلش ایستاده بود ورانداز کند. جن بزرگ داشت به او تبریک می‌گفت. نگاه مبهم او از پشت آن نقاب حاکی از رضایت خاطر بود. آن بزکوهی خوفناک هم با دو شاخ پیچ در پیچش او را تأیید می‌کرد و می‌فهماند که نمازش پذیرفته شده و توانسته است رحمت خداوندگار معبد را شامل حال خود کند. اَسوف متوجه نبود که به غلط جهت‌گیری کرده است. زیرا رکوع و سجودش به سمت کعبه نبود. بلکه به سمت همان دیوار سنگی‌ای بود که در آن بیابان پرت و دور افتاده بر بالای سرش ایستاده بود. صدای زوزه ماشینی نزدیک می‌شد. برخاست تا قبل از تاریک شدن هوا و پیش از رسیدن آن ماشین گله را به هم جمع کند. بعضی از بزها هنوز در وادی مجاور پراکنده بودند و گاه از صخره‌ها بالا می‌رفتند تا علفی را بین سنگ‌ها جستجو کنند. بزغاله‌های شرور با قدرت و شادابی خاصی همدیگر را دنبال می‌کردند.