کتاب نفائس العرفان

کتاب الکترونیکی نفائس العرفان نوشتۀ محی الدین ابن عربی با تصحیح سعید عبدالفتاح و ترجمۀ سیدناصر طباطبایی در انتشارات جامی چاپ شده است. این کتاب مجموعه‌ای از هفت رساله عرفانی ابن عربی است که به مباحث مهم عرفان نظری می‌پردازد.

درباره کتاب نفائس العرفان

این کتاب شامل هفت رساله از مهم‌ترین رساله‌های عرفانی ابن عربی است که به زبان عربی نوشته شده و به فارسی ترجمه شده است. رساله‌های این مجموعه به موضوعات مختلف عرفان نظری می‌پردازند. این رساله‌ها شامل مباحثی درباره وحدت وجود، معرفت‌شناسی عرفانی، مراتب هستی، انسان کامل و سیر و سلوک عرفانی است. در این مجموعه، مفاهیم پیچیده عرفانی با زبان تخصصی مورد بحث قرار گرفته‌اند. هر رساله با مقدمه‌ای از مصحح همراه است که زمینه تاریخی و مفهومی آن را توضیح می‌دهد. این مجموعه از منابع اصلی برای مطالعه اندیشه‌های عرفانی ابن عربی محسوب می‌شود. متن کتاب شامل نسخه عربی و ترجمه فارسی است که امکان مقایسه و مطالعه تطبیقی را فراهم می‌کند.

محی الدین ابن عربی (۵۶۰-۶۳۸ هجری قمری) از برجسته‌ترین عارفان و متفکران جهان اسلام است. او در مورسیه اسپانیا متولد شد و در دمشق درگذشت. ابن عربی بیش از ۳۰۰ اثر تألیف کرده که فتوحات مکیه و فصوص الحکم از مشهورترین آنها هستند. او را شیخ اکبر لقب داده‌اند و مکتب فکری او به عرفان نظری معروف است.

کتاب نفائس العرفان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب برای پژوهشگران عرفان اسلامی، دانشجویان رشته‌های الهیات و عرفان، و متخصصان حوزه مطالعات ابن عربی مناسب است.

درباره ابن عربی

ابن‌عربی (با نام کامل شیخ اکبر محیی‌الدین) را فیلسوف بزرگ اندلسی دمشقی و از بزرگ‌ترین فیلسوفیان صوفیه در اسلام می‌دانند. او در شهر مرسیه در کشور اندلس (اسپانیای کنونی) و در سال ۵۶۸ هجری به دنیا آمد. در جوانی به اشبیلیه، پایتخت اندلس، سفر کرد و تا ۳۸سالگی همان‌جا زندگی کرد؛ سپس سفر به مشرق‌زمین را آغاز کرد. در یکی از سفرهایش به مکه به زیارت خانهٔ خدا مشرف شد و پس از آن در مجاورت خانهٔ خدا سکنی گزید. ابن عربی در طول زندگی با بسیاری از دانشمندان و علمای دینی آشنا شد. تلاش‌های او در طول عمرش سبب شد تا تصوف به زبان فلسفه درآید. در طول زندگی و به‌ویژه پس از مرگش بود که بسیاری از صاحب‌نظرانْ ابن‌عربی را متهم ساخته و کافر خواندند. علت این باور نداشتن درک کافی از علوم صوفیه بود. چنین برخوردی با ابن‌عربی سبب شد تا برخی از علمای بزرگ اسلام به دفاع از او برخواسته و تا امروز از او دفاع کنند.

ابن عربی پس از ۳۵ سال زندگی در مجاورت خانهٔ خدا به قونیه سفر کرد و مدتی در این شهر زندگی کرد. پس از آن به دمشق بازگشت و تا هنگام وفات در این شهر ماند. کتاب «فتوحات مکیه» یکی از آثار بسیار طولانی و مکتوب اوست.

بخشی از کتاب نفائس العرفان

هر بهشت و دوزخی بر حسب سالکان آن است. پس بر هر عاقلی واجب است تا بداند که سفر بر مبنای سختی استوار است و زندگی دشواری را سپری خواهد کرد که همراه با محنت و بلایا و وارد شدن به کارهای دشوار است. و در این میان بیم‌های بزرگی خواهد دید.

محال است که در آن نعمت، امان و یا لذتی درست باشد. زیرا آب‌ها دارای طعم و هویت متفاوتی هستند و طبع ساکنان هر یک از آن مواطن با دیگرِ ساکنان متفاوت است. مسافر نیازمند چیزی است که به صلاح او باشد و هر عالمی در منزل خود دارای شب یا ساعتی است و باز می‌گردد. من راحتی را در چیزی می‌بینم که در این حالت باشد. آن چه آوردیم پاسخی به اهل نعیم در دنیاست که در آن به کار می‌پردازند و سعی می‌کنند تا حطام و بهرهٔ دنیا را گرد آورند و آنان که چنین می‌کنند از دیدگاه ما کم‌تر و ناچیزتر از آن هستند که دربارهٔ آنان بپردازیم و مورد توجه ما قرار گیرند. آن چه آوردیم از روی آگاهی دادن به کسی بود که در پی لذت مشاهدهٔ زودگذر در غیر موطن آن است. حال آن که ثابت شده که حالت فنا بر آن جاری است و به منزلی دیگر می‌رود و حق را در جایی نابود می‌کند که از آن نفی کرده‌اند. زیرا مایهٔ نقص مرتبه و معامله در موطنی است که لیاقت آن را ندارد و دنیا زندان اوست.