کتاب دانش آموز باانگیزه

کتاب دانش آموز باانگیزه نوشتهٔ رابرت ا. (باب) سالو و ترجمهٔ حسن ملکیان است. انتشارات سایه سخن این کتاب را منتشر کرده است. این اثر در باب ایجاد اشتیاق برای یادگیری است.

درباره کتاب دانش آموز باانگیزه

کتاب دانش آموز باانگیزه راهکارهایی را معرفی کرده است تا در مهارت‌هایمان به کار گیریم و از اقداماتی سخن گفته است که باید از آن‌ها پرهیز کنیم؛ اگر در کارِ آموزش و پرورش دانش‌آموزان هستیم. این کتاب را یکی از مربیان برجستۀ موسسۀ «ویلیام گلسر» نوشته است. رابرت ا. (باب) سالو در این کتاب فرض را بر این گذاشته است که ایده‌های ما در ایجاد انگیزه در مسیر نادرستی حرکت می‌کند و ازاین‌رو پیشرفت دانش‌آموزان را محدود کرده‌اند. تا زمانی که شیوه‌های آموزش خود را بر اساس پاداش و تنبیه برنامه‌ریزی می‌کنیم، با تعداد بسیاری از ترک‌تحصیلی‌ها و دانش‌آموزان ناکام مواجه می‌شویم. باید چه کنیم؟ این کتاب را بخوانید تا بدانید. باب سالو پیشنهاد کرده است کتاب را یک‌بار از اول تا آخر بخوانید؛ سپس راهکاری خاص را که علاقه دارید در آموزشتان به کار گیرید، انتخاب کنید و دقت کنید که معلم برای مشارکت دانش‌آموزان چه می‌کند.

خواندن کتاب دانش آموز باانگیزه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب یادگیری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب دانش آموز باانگیزه

«استفادهٔ مؤثر از شور و اشتیاقی که لنی بلر در فصل ششم بیان کرد، می‌تواند شاگردانتان را به مشارکت وادارد. البته، بدون داشتن یک رابطهٔ درون‌فردی مثبت، شور و اشتیاق ممکن است موفقیت بالای دانش‌آموزان را به اختلال دچار کند. معلم‌هایی که به موضوع درسیشان اشتیاق نشان می‌دهند، اما به دانش‌آموزان توجه اندکی دارند، فقط دانش‌آموزانی را ترغیب می‌کنند که علاقهٔ وافری به آن درس دارند، که معمولاً درصد کمی از کلاس را تشکیل می‌دهند. بنابراین، اگر می‌خواهید بر تمام کلاس تأثیر بگذارید، نشان‌دادن اشتیاق صِرف به موضوع درس، چندان کمک‌کننده نیست.

بعضی معلم‌ها به قدری نسبت به پیشرفت شاگردانشان تعصب دارند و به موفقیت آن‌ها علاقه‌مندند که انرژی عاطفیشان موجب دردسر می‌شود. چنین معلم‌هایی اگر ببینند شاگردی به اندازهٔ توانایی‌اش زحمت نمی‌کشد و نمی‌فهمد که با کم‌کاری زندگی‌اش را تلف می‌کند و از گزینه‌های خود می‌کاهد، بیش از حد ناراحت می‌شوند. معلم در دنیای درونی خود آن‌چنان تصویر پررنگی از رفتاری که شاگردانش باید داشته باشند خلق می‌کند که برداشت‌هایش بار عاطفی پیدا می‌کنند. وقتی میزان مشارکت و فعالیت شاگردان از حد انتظار معلم کم‌تر باشد، ناراحتی و احساسات منفی بر رفتار معلم غلبه می‌کند و اغلب به ایجاد رابطه‌ای زورگویانه و مملو از انتقاد و عیب‌جویی منجر می‌شود. چنین روابطی، به رغم نیت خیر معلم، به جای ایجاد حس مشارکت در شاگردان، آن‌ها را به عقب می‌راند. هرگاه متوجه شدید که در کلامتان از واژهٔ «باید» زیاد استفاده می‌کنید، بدانید که برداشت‌هایتان در حال تحریک ارزش‌هایتان است و نسبت به تعاملات مخالف میلتان آسیب‌پذیر می‌شوید؛ چرا که همیشه همه‌چیز آن‌طور که «باید» بر وفق مراد نیست. برای اجتناب از این ناامیدی که ممکن است با فیلتر ارزشی قوی همراه باشد، راه لنی بلر را در پیش گیرید. لنی از افزایش دلسردی جلوگیری کرد و انرژی‌اش را برای آموزش ، از راه تمرکز بر آنچه برایش قابل کنترل بود، حفظ کرد. او هر روز تعصبش را نسبت به آموزش ، بدون توجه به رفتار شاگردانش نشان می‌داد و به کلاس انرژی می‌بخشید. اگر لنی بیش‌تر روی رفتار شاگردانش تمرکز می‌کرد تا رفتار خودش، یا رفتارش تابع کارهایی بود که شاگردانش علاقه داشتند، کنترل کم‌تری را به‌دست می‌آورد و بیش‌تر در معرض ناراحتی، یأس و آشفتگی قرار می‌گرفت.»