کتاب مدیر الهام بخش

کتاب مدیر الهام بخش نوشتهٔ رابرت ا. (باب) سالو و ترجمهٔ سعید مادح خاکسار و حسن ملکیان است. انتشارات سایه سخن این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی در باب مدیریت درست.

درباره کتاب مدیر الهام بخش

چگونه بهترین توانایی‌های کارمندانمان را آشکار کنیم؟ کتاب مدیر الهام بخش کوشیده است به این پرسش پاسخ دهد. این کتاب که ده فصل دارد، شما را به چالش می‌کشد. نویسنده امیدوار است تا شما هم خودتان را به چالش بکشید؛ زیرا او معتقد است که شیوه‌های متداولْ معمولاً نتایج یکسانی به‌دنبال دارند؛ تعداد بی‌شماری شرکت درمانده، مدیران اجرایی ناامید و کارمندانی که فقط برای گذران زندگی کار می‌کنند، وجود دارند. نویسنده گفته است که اگر چنین چیزی راضیتان می‌کند، این کتاب به درد شما نمی‌خورد. اگر قصد دارید خودتان را راهبری الهام‌بخش بدانید که به کارمندان کمک می‌کند تا لذت را در کار باکیفیت پیدا کنند، به خواندن این اثر مشغول شوید.

خواندن کتاب مدیر الهام بخش را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه در باب مدیریت درست پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مدیر الهام بخش

«اگر هنگام خلق چشم‌اندازی مشترک با اختلاف‌نظر مواجه شدید، نگرانی به خود راه ندهید. اختلاف اجتناب‌ناپذیر است. البته به این هم بستگی دارد که چگونه با آن کنار می‌آیید. حالا بیش از هر زمان دیگر پی می‌برید که در پیش‌گرفتن مدیریت راهبری به موفقیتتان کمک می‌کند.

به عملکرد گروه توجه کنید. آیا گروهی از کارمندان، همه‌چیز را تحت سلطه قرار می‌دهند؟ بدون نیاز به اقدام سریع و قاطعانه، این روند سریع‌تر از آنچه فکرش را بکنید، متوقف می‌شود. امکان دارد بعضی کارمندان احساس کنند به آن‌ها بی‌اعتنایی شده و از رأی خود محروم شده‌اند. تسلط‌یافتگان ممکن است از تأثیر خود بر همکارانشان ناآگاه باشند. آن‌ها معمولاً کارمندانی متعهد و پرانرژی با نظراتی قوی هستند و چنان درگیر خلق چشم‌انداز می‌شوند که پویایی گروه را از یاد می‌برند. آن‌ها بر محصول و نه بر فرایند متمرکزند. برای ایجاد کیفیت در شرکت، کارمندان باید به فرایند دستیابی به اهدافشان اعتماد داشته باشند. اگر فرایند انحصاری یا تفرقه‌انداز باشد، ولو غیرعمدی، موفقیت نامحتمل است. اگر چشم‌اندازتان بازتاب‌دهندۀ عقاید چند کارمند پرسروصدا باشد، در مسیر کیفیت حرکت نمی‌کنید. در این صورت، شاید یک چشم‌اندازِ مکتوب بسیار عالی داشته باشید، اما مهم‌ترین منابع خود را نخواهید داشت؛ یعنی نشاط، انرژی و تعهد تمام افراد سازمان.

معمولاً یک نفر در گروه هست که به پویایی بین فردی حساسیت دارد و سکوت کرکنندۀ قطع ارتباط را می‌شنود. سکوت به این کارمند هشدار می‌دهد که گروه، آن‌طور که برخی اعتقاد دارند، متحد حرکت نمی‌کند.»