کتاب سوسور

کتاب سوسور نوشتۀ ترنس گوردون با ترجمۀ ابراهیم اسکافی در انتشارات شیرازه کتاب ما به چاپ رسیده است. این کتاب جزو مجموعۀ کتاب‌های قدم اول در حوزۀ فلسفه است که زندگی و حرفۀ فردینان دو سوسور را شرح می‌کند.

درباره کتاب سوسور

فردینان دو سوسور، زبان‌شناس و نشانه‌شناس اهل سوئیس بود. او در ۲۶ نوامبر ۱۸۵۷ در ژنو  به دنیا آمد. سوسور یکی از بنیان‌گذاران زبان‌شناسی و نشانه‌شناسی در قرن بیستم به‌ شمار می‌رود. سوسور پژوهش‌های خود را به دو زبان فرانسوی و آلمانی انجام می‌داد و با نگرش به ساختار زبان به‌عنوان اصل بنیادین در زبان‌شناسی، آن را شاخه‌ای از دانش عمومی نشانه‌شناسی دانست.

کتاب اصلی سوسور به نام درس‌نامۀ زبان‌شناسی عمومی در ۱۹۱۶ و پس از مرگ او به دست همکارانش و بر پایهٔ یادداشت‌های دانشجویان در کلاس درس او به‌ چاپ رسید. این کتاب خیلی زود به منبع مهمی برای زبان‌شناسان ساختارگرای سدهٔ بیستم تبدیل شد. این کتاب، او علاوه بر زبان‌شناسی بر رشته‌های گوناگونی همچون مردم‌شناسی، روانشناسی، فلسفه و نقد ادبی تأثیر انکارناپذیری گذاشت. کتاب سوسور، قدم اولی است در کشف مطالب این درسنامه و به این معنا در ورود به زبان‌شناسی مدرن. فردینان دو سوسور نه فقط از آن جهت که بنیان‌گذار زبان‌شناسی مدرن است در میان متفکران قرن بیستم جایگاه ویژه ای دارد، بلکه از آن جهت که مفاهیم و مقولاتی که او برای مطالعۀ زبان ابداع کرد، امروز در تمامی حوزه‌های علوم انسانی کاربردی اساسی دارند از شهرت ویژه برخوردار است.

تمام صفحات کتاب سوسور مصور هستند. در طراحی و چینش این تصاویر سعی شده که متناسب با متن باشند تا خواندن کتاب را برای یک تازه‌کار بسیار جذاب و راحت می‌کند؛ به‌ویژه که متن کتاب نیز ساده و روان است. برای کسانی که می‌خواهند اولین بار شروع به خواندن دربارۀ این زبان‌شناس شهیر و مفاهیم اصلی در نظریه‌های او بکنند، این کتاب بسیار مفید خواهد بود.

خواندن کتاب سوسور را به چه کسانی پینشهاد می‌کنیم

به دوستداران کتاب‌های زبان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب سوسور

«در دانشگاه ژنو در سال‌های ۱۸۷۵-۶ لاتین، یونانی، شیمی و الهیات و تحقیق او نشان داد که زبان‌های مادر هندواروپایی (نیاکان خانوادۀ وسیعی از زبان‌های اروپا، هند و آسیای جنوب غربی) محدود به سه واکه (مصورت) نیستند، بلکه پنج واکه دارند. حیرت‌انگیز آن بود که فردینان جوان اشتباهی را که بسیاری از دانشوران دائماً تکرار می کردند، متوجه شده بد و بر پایۀ شمّ نظری اصلاح کرد. سال‌ها بعد که تجهیزات خیلی پیشرفته برای مطالعۀ آواهای زبان به کار گرفته شد، نشان داد که کاملاً حق با او بوده است.»