بریده‌هایی از کتاب چطور اعتماد به نفس داشته باشیم

اعتمادبه‌نفس مختص کسانی است که می‌توانند شکست‌ها را بپذیرند و می‌خواهند به یادگیری ادامه دهند.

کسی که راه‌رفتن را دوست دارد بیشتر از کسی راه می‌رود که مقصد را دوست دارد.

«همانی باش که هستی و هرآنچه احساس می‌کنی بگو، چون آن‌هایی که ناخشنود می‌شوند اهمیتی ندارند و آن‌هایی که اهمیت دارند ناخشنود نمی‌شوند.»

کاری‌نکردن بیماری‌ای است که آرزوها را به گور می‌برد.

برای رسیدن به موفقیت یک‌شبه ده سال زمان لازم است.

«همیشه به نظر غیرممکن می‌رسد تا وقتی که انجام شود.»

«وقتی عاقل‌ها ساکت باشند، احمق‌ها زیاد می‌شوند.» نلسون ماندلا

جسارت است؛ این تنها بهایی است که برای نشان‌دادن چیزی که دوست دارید باید بپردازید.

شما مجاز به اشتباه‌کردن هستید؛ اما اجازه ندارید که پیش از هر تلاشی فکر کنید که شایستگی ندارید.

به نقل از هنری فورد: «چه فکر کنید می‌توانید، چه فکر کنید نمی‌توانید، درهرصورت حق با شماست.»

به عواقب ردشدن از خیابان فکر کنید؛ تهدید واقعی این است که اگر ماشینی به شما بزند خیلی راحت ممکن است بمیرید. عواقب سخنرانی در جمع چیست؟ که ممکن است کلمات را اشتباه بگویید؟ چرا ترس شما از سخنرانی در جمع بیشتر از ردشدن از خیابان است؟ پاسخ تمرین است؛ ردشدن از خیابان را زیاد تمرین کردید، پس از آن نمی‌ترسید.

کسی که راه‌رفتن را دوست دارد بیشتر از کسی راه می‌رود که مقصد را دوست دارد. این را می‌گویم چون اعتماد صرفاً هدف نهایی نیست، بلکه بخش مهمی از سفر است که بر مسیر فعلی‌تان تأثیر می‌گذارد. اگر اکنون تغییری کوچک در مسیر ایجاد کنید، با گذشت زمان، مقصد نهایی‌تان تغییراتی شگرف خواهد کرد.

من به آدم‌ها یادآوری می‌کنم که اگر واقعاً می‌خواهید متوجه شوید که در عرض ده سال چقدر تغییر می‌کنید، فقط کافی است به ده سال پشت‌سرتان نگاهی بیندازید و ببینید که چقدر راه آمده‌اید. ببینید که چقدر ارزش‌ها، شخصیت، خلقیات، هویت، نقش‌ها و نگرشتان تغییر کرده است.

دوباره از خودتان بپرسید: «دلم می‌خواد اوضاع همین‌طوری بمونه؟»

«تمایل برای مخاطراتی بی‌پروا.»

«هرچند سخت و دردناک، اما باید در روزهای پیش رو با ایمانی جسورانه به‌سوی آینده گام برداریم.»

حیف است که خیلی از آدم‌ها استعداد واقعی‌شان را در طول زندگی کشف نمی‌کنند، از فرصت‌ها می‌گریزند و هر روزشان را با ترسیدن از چیزهایی سر می‌کنند که نباید از آن بترسند.

بزرگ‌ترین ترسم در زندگی تمام‌وکمال نزیستن است.

بهترین وقت برای کاشتن یک درخت بیست سال پیش بوده است. بهترین زمان بعدی همین حالاست

نداشتن اعتمادبه‌نفس بی‌تردید سدی خواهد بود در برابر بخش‌های مهمی از انسان‌بودن؛

«بهترین وقت برای کاشتن یک درخت بیست سال پیش بوده است. بهترین زمان بعدی همین حالاست.»

نقل‌قول مشهوری از آلبرت انیشتین هست که: «دیوانگی یعنی کاری را بارها به یک شکل انجام دهی و انتظار نتیجه‌ای متفاوت داشته باشی.

آدم‌ها اغلب ترجیح می‌دهند در شبکه‌های اجتماعی حرفی نزنند تا اینکه حرفی بزنند و احتمالاً بعداً به‌خاطرش مورد انتقاد قرار بگیرند.

اعتمادبه‌نفس یعنی می‌دانید که در موقعیت یا محیطی خاص می‌توانید از پس انجام وظیفه‌تان بربیایید و به توانایی‌تان مطمئنید.

ما دائماً درحال تحولیم، روزبه‌روز تغییر می‌کنیم و با گذشت زمان نسخهٔ جدیدی از خودمان می‌شویم، مثل ماری که پوست می‌اندازد و پوستهٔ کهنه‌اش را پشت‌سر رها می‌کند.

هیچ‌گاه به‌اندازهٔ الان پنهان‌شدن پشت تبلت، صفحه‌نمایش یا حتی رایانه آسان نبوده است.

شما براساس آنچه در دسترستان است تصمیم می‌گیرید، نه لزوماً آنچه حقیقت دارد.

تک‌وتنها بودن همچنان حالتی از بودن است

"یک روزی انجامش می‌دهم"بیماری‌ای است که آرزوهایتان را همراه با خودتان به گور خواهد برد.»

«فکر نمی‌کنم خودستایی باشه که بگم من آدم خاصی هستم.» محمدعلی کِلِی