کتاب درگوشی های عاشقانه

کتاب الکترونیکی درگوشی‌های عاشقانه اثر سیدمحمدجواد میری توسط مؤسسه خدمات مشاوره‌ای و پژوهش‌های اجتماعی آستان قدس رضوی منتشر شده است. این کتاب ترجمه و شرحی روان از مناجات خمس عشر امام سجاد (ع) ارائه می‌دهد که مجموعه‌ای از مناجات‌های امام زین‌العابدین (ع) است.

درباره کتاب درگوشی های عاشقانه

 این مناجات‌ها حاوی عمیق‌ترین نکات عرفانی و رابطه انسان با خداوند است و به عشق و توسل به خداوند در قالب دعا و نیایش پرداخته‌اند. این روایت که در أمالی شیخ صدوق (صفحه ۲۳۵) آمده است، یکی از پایه‌های معنوی و توحیدی کتاب را شکل می‌دهد.

مناجات خمس عشر شامل پانزده مناجات با موضوعات مختلفی همچون توسل، استغفار، شکر، محبت و توبه است. کتاب با نثری ساده و روان به شرح این مناجات‌ها می‌پردازد تا خواننده بتواند به راحتی به معانی و مفاهیم عمیق آن‌ها پی ببرد و با زبان دل به خدای خود نزدیک‌تر شود.

بخش‌هایی از این کتاب به روایات اهل بیت (ع) و نکات اخلاقی در باب توکل و عشق به خداوند اشاره دارد. برای مثال، حدیثی که به نقل از پیامبر (ص) آمده است: "لَا إلَهَ إِلَّا اللَّهُ حِصْنِی، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِی أُمِنَ مِنْ عَذَابِی"، به اهمیت توحید و پذیرش ولایت اهل بیت اشاره می‌کند، و امام علی (ع) آن را با عبارت "بِشُرُوطِهَا وَأَنَا مِنْ شُرُوطِهَا" توضیح می‌دهد که ولایت امامان نیز شرط اصلی ورود به این دژ الهی است.

کتاب درگوشی های عاشقانه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب به افرادی که مایل به مطالعهٔ مناجات خمس عشر امام سجاد (ع) هستند، پیشنهاد می‌شود.

بخشی از کتاب درگوشی های عاشقانه

«۱. آشتی، مناجات التائبین

إِلهِی

أَلْبَسَتْنِی الْخَطایا ثَوْبَ مَذَلَّتِی

وَجَلَّلَنِی التَّباعُدُ مِنْک لِباسَ مَسْکنَتِی

وَأَماتَ قَلْبِی عَظِیمُ جِنایتِی

فَأَحْیهِ بِتَوْبَةٍ مِنْک

یا أَمَلِی وَبُغْیتِی

وَیا سُؤْلِی وَمُنْیتِی

فَوَعِزَّتِک

ما أَجِدُ لِذُنُوبِی سِواک غافِراً

وَلَا أَرَیٰ لِکسْرِی غَیرَک جابِراً

خدایا

اشتباهاتی که من کرده‌ام

پیراهن حقارت تنم کرده!

و دوری از تو

لباس بیچارگی را برازنده‌ام کرده!

و حجم زیاد جنایت‌کاری‌ام

دل‌مُرده‌ام کرده

پس تو

به من نظر کن تا دلم را زنده کنی.

امید من! دلخواه من!

خواسته و آرزوی من!

به بزرگی خودت قسم

به‌جز تو کسی سراغ ندارم

که از سر تقصیراتم بگذرد

یا درمان خوبی برای شکستگی‌ام باشد.

وَقَدْ خَضَعْتُ بِالْإِنابَةِ إِلَیک

وَعَنَوْتُ بِالاسْتِکانَةِ لَدَیک

فَإِنْ طَرَدْتَنِی مِنْ بابِک فَبِمَنْ أَلُوذُ؟

وَإِنْ رَدَدْتَنِی عَنْ جَنابِک فَبِمَنْ أَعُوذُ؟

فَوا أَسَفاهُ مِنْ خَجْلَتِی وَافْتِضاحِی

وَوا لَهْفاهُ مِنْ سُوءِ عَمَلِی وَاجْتِراحِی

با برگشتن به‌سوی تو

خودم را نرمِ نرمِ نرم کرده‌ام

و با زاری پیش تو خودم را کوچک کرده‌ام

حالا اگر تو هم دست‌به‌سرم کنی

باید به که رو بیندازم؟!

اگر تو از پیش خودت ردم کنی»