کتاب تیم ارزش است

کتاب تیم ارزش است نوشتهٔ ست گودین و ترجمهٔ صدرا صمدی دزفولی است. نشر مون این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این اثر حاوی مانیفستی برای تیم‌ها و رهبران است.

درباره کتاب تیم ارزش است

کتاب تیم ارزش است، حاوی تأملی برانگیزاننده است درمورد کار. بی‌ثباتی اقتصادی و افزایش کار از راه دور باعث شده است که ارتباط افراد با یکدیگر قطع شود. ست گودین از طریق ۱۴۴ پیشنهاد، به قلب آنچه ما را رنج می‌دهد، می‌رسد. این نویسنده نشان داده است که واقعاً ریشهٔ این روندها چیست و ما را به چالش می‌کشد تا در راه‌هایی که مهم است، بهتر عمل کنیم. ما می‌توانیم خماری سرمایه‌داری صنعتی را تحمل کنیم، با مردم به‌عنوان موجوداتی یک‌بارمصرف رفتار کنیم و به رقابت با هوش مصنوعی بپیوندیم، اما این کتابی است برای به اشتراک‌گذاشتن با رؤسا و همکاران، بحث و تبادل نظر و عمل. مهم نیست نقش ما چیست؛ تغییر در اختیار ما است؛ زیرا همان‌طور که ست گودین نوشته است، انسان‌ها یک منبع نیستند؛ آن‌ها نقطهٔ اصلی کار هستند.

خواندن کتاب تیم ارزش است را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعه درمورد تیم‌ها و رهبران پیشنهاد می‌کنیم.

درباره ست گودین

ست گودین نویسندهٔ چندین کتاب پرفروش بین‌المللی است. آثار او به بیش از ۳۵ زبان مختلف ترجمه شده است. او شیوهٔ تفکر مردم دربارهٔ بازاریابی و کارکردن را تغییر داده است. سِت گادین در کنار نوشتن و سخنرانی، بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت «squidoo.com» نیز هست؛ وبلاگ او نیز در زمرهٔ محبوب‌ترین وبلاگ‌های بازاریابی جهان است. ست گادین پیش از نویسندگی و وبلاگ‌نویسی، معاون بازاریابی مستقیم یاهو بود. کتاب‌های «گاو بنفش» و «به جعبه دست بزن» و «الفبای چیرگی» اثر اوست.

بخشی از کتاب تیم ارزش است

«تا اینجا ممکن است بسیاری از مدیران بگویند: «تحت شرایط موجود، ما در مسیر ایجاد یک سازمان معنادار و مهم، خوب عمل کرده‌ایم.»

اما شما تحت شرایطی نیستید. شما خودِ شرایط هستید.

خیلی راحت است که با استثناگرایی مدیریتی، خودمان را توجیه کنیم. استثناگرایی یعنی معتقد باشید استثنای خاصی دربارهٔ سازمان، محصول، رقبا یا ساختار شرکت شما وجود دارد که مستلزمِ انجام کارها به روش صنعتی است. یعنی این بهانه که شما همهٔ تلاشتان را می‌کنید تا انسان را به خاطر بسپارید، اما نیروهای خارجی بسیار زیادی در کار است.

به همین دلیل است که باید دربارهٔ جلسات کاری‌تان حرف بزنیم.

تا قبل از عصر دیجیتال، ما آدم‌ها برای تصمیم‌گیری دور هم جمع می‌شدیم. این روشی ساده و از نظر تکاملی، بدیهی است. هیچ فناوری خاصی هم نیاز ندارد. ملاقات حضوری تنها راه کارآمد برای ارائهٔ اطلاعات و حتی بعد از اختراع خط هم تنها راه برای برقراری تعامل زنده بود.

اما حالا فرصت ملاقات حضوری مثل خاویار، کمیاب و گران‌بهاست و بااین‌حال، ما این فرصت را هدر می‌دهیم.

ارتباطات غیرزنده، مثل مکاتبه، اغلب با مکالماتی زنده همراه می‌شوند. نامه‌ها و تلگراف‌ها مثل صحبتی یک‌طرفه بودند، اما تماس‌های تلفنی چونان گفت‌وگو هستند. دورنگارها و پیامک‌ها هم نسخه‌های سریع‌ترِ نامه‌اند، و تماس تصویری می‌تواند نسخهٔ باکیفیت‌تری از تماس تلفنی باشد. مکالمات و ارتباطات، همه‌جا هستند.

اما بازهم...

مدیریت صنعتی چندان از گفت‌وگو استقبال نمی‌کند. نظارت و برنامه‌ریزی مکالمات سخت است و مکالمات برای خوب پیش رفتن به سطحی از برابری و ارتباط نیاز دارند که سلسله‌مراتب رؤسا را تضعیف می‌کند.

به همین دلیل است که سازمان‌های صنعتی برگزاری جلسات را ترجیح می‌دهند، اما این روش در همان بسترِ صنعتی کارآمد است، چون در این حوزه اغلب به تشکیل جلسات متعدد نیاز نیست. جلساتِ چنین سازمان‌هایی درواقع مجموعه‌ای از سخنرانی‌های گروهی است که با چند دقیقه پرسش‌وپاسخ همراه است.

قبل از عصر دیجیتال، تشکیل این نوع «جلسات» که درواقع شبیه نوعی بیانیه بودند، به‌راحتی قابل توجیه بود. این جلسات راهی سریع و ساده برای همگام‌سازی افراد بودند. از آن مهم‌تر اینکه جلسات تمرین‌هایی در حوزهٔ نقش‌آفرینی بودند و به‌لحاظ فرهنگی هم ارزش بالایی داشتند. رئیس نقش پادشاه را بازی می‌کرد و به دیگران می‌گفت اوضاع باید چطور باشد و بنابراین، قدرتش را به کار می‌گرفت و برای خودش جایگاهی تعریف می‌کرد.

کارمندان هم نقش خود را ایفا می‌کردند، پنهان می‌شدند، سرشان را پایین می‌انداختند، و از دستورات اطاعت می‌کردند، گویی دوباره به کلاس اول برگشته‌اند.»