کتاب مدیریت تعارض

   کتاب مدیریت تعارض نوشتهٔ محمدعلی صفرپور، احسان اژدری و نیلوفر زارعی است. انتشارات اختران این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی در باب مهارتی گمشده در روابط میان انسان‌ها.

درباره کتاب مدیریت تعارض

محمدعلی صفرپور، احسان اژدری و نیلوفر زارعی در کتاب مدیریت تعارض به سؤالاتی همچون «مواجهه‌ی ما با تعارض چگونه باید باشد؟»، «چگونه می‌توانیم تعارض را مدیریت کنیم؟» و «چگونه می‌توانیم هم‌زمان از دیدگاه خودمان با جدیت دفاع کنیم و درعین‌حال همراهی و هماهنگی گروهی را تقویت نماییم؟» پاسخ داده‌اند. نویسندگان در این اثر مفاهیم تعارض، مشکل و مسئله و قائل شدن مرزی مشخص میان آن‌ها را بازتعریف می‌کنند و با ذکر مثال‌ها و تمرین‌های بسیاری به شرح روش مسئله‌گشایی می‌پردازند. خوانندگان با مطالعهٔ این اثر می‌توانند هم راهکارهای بسیاری برای حل مشکلات و تعارضات خُرد و کلان در سازمان‌ها مورد استفاده قرار دهند و هم از آن ‌ها در جهت حل مشکلات فردی و خانوادگی استفاده کنند.

خواندن کتاب مدیریت تعارض را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران آثار موفقیت و خودیاری و علاقه‌مندان به حوزهٔ کسب‌وکار پیشنهاد می‌کنیم. همچنین اگر می‌خواهید تعارض‌ها اختلاف‌هایی را که با دیگران دارید، مدیریت کنید، این کتاب گزینهٔ خوبی برای مطالعه است.

بخشی از کتاب مدیریت تعارض

«بسیاری بر این باورند که تعصب ریشه در اندیشه‌ها و دلبستگی‌های ایدئولوژیک دارد. وقتی فردی پیروِ ایدئولوژی خاصی می‌شود، نسبت به ارزش‌ها، اصول، راهنمایی‌های عملی و رویکرد کلی ایدئولوژی مورد نظرش متعهد می‌شود. او احساسی از سرسپردگی را نسبت به آن ایدئولوژی در خود درونی می‌کند، به‌طوری که اندیشه‌های مغایر با جنبه‌های گوناگون آن ایدئولوژی را برنمی‌تابد. استدلال و منطق و حتی پیامدهای منفی اندیشه‌های برآمده از ایدئولوژی، نمی‌تواند خدشه‌ای بر احساس تعهد و دلبستگی فرد وارد کند. وقتی دلبستهٔ ایدئولوژی می‌شویم، معنا و مقصدی را می‌توانیم برای زندگی بسازیم و با آن آرامش بگیریم. بنا بر همین مشوق است که دوست داریم دلبسته و متعهد به ایدئولوژی باقی بمانیم.

این دلبستگی و سرسپردگی به ایدئولوژی محدود نمی‌شود. توماس کوهن در کتاب شناخته‌شدهٔ خود "ساختار انقلاب‌های علمی" با تکیه بر تاریخ علم، نشان می‌دهد که حتی دانشمندانی که در زمینه‌هایی همچون فیزیک و شیمی کار می‌کنند، نسبت به پارادایم‌های علمیِ جاافتاده در رشتهٔ خود تعصب می‌ورزند و در مقابل پارادایم‌های جدید مقاومت می‌کنند.

علاوه بر همهٔ این‌ها، نمونه‌های فراوانی از تعصب ورزی ما آدمیان، حتی خارج از قلمرو ایدئولوژی یا علم، نیز وجود دارند. بسیار دیده می‌شود که در مورد الگوهای کنش اجتماعی، الگوهای کلامی، الگوهای استفاده از پوشاک، الگوهای ارتباط با فرزندان و اعضای خانواده و ...، متعصبانه سماجت به خرج می‌دهیم و هیچ استدلالی را برنمی‌تابیم.

پژوهشگران دانشگاه کنت در بلژیک بر مبنای پژوهش‌هایی که انجام داده‌اند به نتیجهٔ جالبی رسیده‌اند. آن‌ها دریافته‌اند که یک نیاز اساسیِ روانی، آدمی را به‌سوی شیوهٔ خاصی از تفکر سوق می‌دهد و همین شیوهٔ خاص، مبنایی برای تعصب ورزیدن می‌شود. برای پاره‌ای از افراد، ابهام و نامعلوم بودن آزاردهنده است و می‌خواهند تصمیم‌های قطعی و بدون تبصره بگیرند. آن‌ها دوست دارند با کلیت بخشی و تعمیم دادن، از ابهام دوری کنند و تکلیف خود را با همه‌چیز روشن نمایند.

این پژوهشگران به این نتیجه رسیده‌اند که تعصب ریشه در ایدئولوژی ندارد بلکه برخاسته از یک نیازِ عمیق روانیِ مرتبط با روش خاصی از اندیشیدن است. کسانی که ابهام و نامعلوم بودن برایشان آزاردهنده است و می‌خواهند تصمیم‌های سریع و قطعی بگیرند، تلاش می‌کنند افراد، گروه‌ها، اندیشه‌ها و ... را بر اساس معیارهای بسیار ساده تقسیم‌بندی کنند و نسبت به این طبقه‌بندی به‌شدت تعصب می‌ورزند.»