کتاب فیضیه در گذر تاریخ

کتاب «فیضیه در گذر تاریخ» نوشتۀ محمد رجایی نژاد و محمدحسن عباسی است و انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب فیضیه در گذر تاریخ

مدرسۀ فیضیه قم که از مراکز علمی مهم در تاریخ ایران و اسلام به شمار می‌رود، در قرن پنجم یا ششم با نامی غیر از این تأسیس شد و در طول سال‌ها آبادانی و ویرانی را تجربه کرده است. این مدرسه و محصلان آن در سال ۱۳۴۲و ۱۳۵۴ مورد حملۀ تفنگ‌داران حکومتی قرار گرفت. این مدرسه در انقلاب اسلامی هم نقش کلیدی ایفا کرده و بسیاری از شخصیت‌های انقلابی را پرورش داده است. مرکز اسناد انقلاب اسلامی در ۱۰۰ سالگی احیای مدرسۀ فیضیه توسط حاج شیخ عبدالکریم حائری یزدی پیشینۀ تاریخی آن را مورد بررسی قرار داده است. جنبه‌های ظاهری ساختمان مدرسه، نقش‌آفرینی‌های فیضیه در دوره‌های مختلف، تولیت‌ها، زعامت‌ها، حوادث مهم سیاسی مانند فعالیت‌های انقلابی موضوعات مهم کتاب فیضیه در گذر تاریخ هستند.

هدف از نوشتن کتاب فیضیه در گذر تاریخ، روشن ساختن پیشینه مدرسه فیضیه، شناساندن شاکله ساختاری این بنا، شناخت کارگزاران تأثیرگذار در این نهاد مذهبی – سیاسی و معرفی سیر تحولات فیضیه در طول تاریخ بوده است. کتاب فیضیه در گذر تاریخ ۲ بخش اصلی و ۸ فصل دارد. بخش اول کتاب؛ «فیضیه از تأسیس تا احیا» شامل ۴ فصل می‌شود. عناوین فصل‌ها عبارت است از: «قم شناسی»، «اولین نشانه‌های تأسیس»، «بازسازی‌ها» و «فیضیه در دوران قاجار». بخش دوم کتاب فیضیه در گذر تاریخ با عنوان «فیضیه در دوران شیخ مؤسس و پس از آن» یک مقدمه و ۴ فصل را در برمی‌گیرد؛ «فیضیه و سکوتی پر از فریاد»، «فیضیه و زعامت آیت‌الله‌العظمی بروجردی»، «فیضیه و قیام ۱۵ خرداد» و «فیضیه و انقلاب اسلامی»

خواندن کتاب فیضیه در گذر تاریخ را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های تاریخی و علاقه‌مندان به تاریخ اسلام پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب فیضیه در گذر تاریخ

«قم از شهرهای باستانی محسوب می‌شود که تا آخر دورۀ ساسانی از شهرهای نسبتاً بزرگ و مهم ایران بوده است. روشن‌ترین دلیل قدمت این شهر، مکان جغرافیایی و انشعاب راه‌های عمدۀ تجاری از شهر قم است. این منطقه از دیرباز محل اتصال عمده‌ترین راه‌های بین‌النهرین و جنوب غربی ایران به شمال شرقی آن و جادۀ ابریشم بوده است. این شهر از گذشته‌های دور زیستگاه مردمان بومی در هزاره‌های پیش از میلاد بوده و قلعه‌هایی که برای محافظت کاروان‌ها در مسیر راه‌ها و در دوران متعدد تاریخی شکل‌گرفته، همه از مظاهر فرهنگی و تمدن این منطقه است. در تاریخ اساطیری ایران، پیدایش و تأسیس تشکیلات شهر قم به زمان تهمورث، پادشاه پیشدادی نسبت‌داده‌شده است. هرچند برخی نیز بنای شهر قم را به کیخسرو فرزند کیکاووس، ‌دومین پادشاه کیانی نسبت می‌دهند.»