کتاب جنبش تسخیر

کتاب جنبش تسخیر؛ اشغال وال‌استریت نوشتهٔ نوام چامسکی و ترجمهٔ جعفر فلاحی است و نشر مرکز آن را منتشر کرده است.

درباره کتاب جنبش تسخیر

جنبش تسخیر پس از آغاز در پارک زوکُتی نیویورک در سپـتامبـر ۲۰۱۱ در صدهـا شهـر کوچـک و بـزرگ در سراسر جهان گسترش یافته اسـت. جنبـش تسخیر دیگر محدود به چادرهـای کوچک پارک زوکتـی نیست، بلکه با ارسـال پیامـش از اعتـراضات خیـابانی بـه صفـحات روزنامه‌ها و سطوح بالای قدرت، وجدان جهانی را تسخیر کرده اسـت. نوام چامسـکی از اوایل جنبـش بـه تأییدِ انتقادهای آن به فسادِ شرکت‌ها و بنگاه‌های مالی ـ صنعتی و تشویقِ جنبش به تلاش برای افزایشِ مشارکت مدنی، برابری اقتصادی، دموکراسی و آزادی پرداخته است.

خواندن کتاب جنبش تسخیر را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران و پژوهشگران آرای چامسکی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب جنبش تسخیر

«می‌خواهم با سخنی از شما در جمع تسخیر بوستون آغاز کنم: «جالب‌ترین جنبهٔ جنبش تسخیر، پیوندهایی است که همه جا در شرف شکل‌گیری است. اگر این سیر دوام و توسعه یابد،‌ تسخیر می‌تواند منجر به تلاش‌هایی متعهدانه برای استقرار وضعیتی انسانی‌تر در جامعه شود.»

برخی معتقدند جنبش تسخیر مطالبات منسجمی ندارد. اگر شما معتقدید که جنبش تسخیر مطالبات مشخصی دارد، به نظرتان چه مقدار از این مطالبات می‌تواند محقق گردد؟

طیف کاملاً متنوعی از اقشار جامعه با علایق مختلف در جنبش تسخیر مشارکت دارند. برخی مشترکات عمومی آنها را گرد هم آورده، اما بی‌تردید همهٔ آنها علایقی خاص هم دارند.

به نظر من در درجهٔ اول این حرکت را باید یک واکنش به حساب آورد؛ در واقع اولین واکنش بزرگ و عمومی به حدود سی سال نزاع طبقاتی واقعاً رنج‌آور، که به شرایط اجتماعی، اقتصادی و سیاسی‌ای انجامیده که در آن، نظام دموکراسی آسیب دیده.

برای مثال سطح رضایت از کنگره به پایین‌ترین در تاریخ رسیده ــ که کاملاً مشهود است ــ و وضعیت سایر نهادها نیز بهتر از آن نیست.

مردم عصبانی و دلسرد و زخم خورده اند و حق هم دارند چنین باشند. از یک نسل قبل، سیاست گذاری هایی آغاز شده، که به تمرکز شدید ثروت در بخش بسیار کوچکی از جامعه انجامیده. در واقع سنگینی توزیع ثروت شدیداً روی به اصطلاح دهک بالای یک درصد از جمعیت است. یعنی چنان کسر کوچکی از جمعیت که حتی در سرشماری هم به چشم نمی‌آید و برای رؤیت آنها مجبورید به تحلیل های عددی متوسل شوید. و آنها سودهای هنگفتی می‌برند. این گروه عمدتاً متعلق به بخش مالی هستند ــ مدیران صندوق های فرّار، مدیران عامل بنگاه های مالی، و افرادی از این دست.

این در حالی است که دریافتی اکثریت مردم تقریباً ثابت مانده. دستمزدهای واقعی هم ثابت مانده و گاه رو به کاهش است. نظام بیمه که بسیار مستحکم بود، ضعیف شده.»