کتاب در جستجوی خویشتن

کتاب در جستجوی خویشتن نوشتهٔ ویکی راس و ترجمهٔ ژیلا صفایی نعمت الهی است. انتشارات سایه سخن این کتاب را منتشر کرده است؛ کتابی حاوی پاسخ به این پرسش که چگونه افکار و باورهایتان را تغییر دهید و شادمانه زندگی کنید.

درباره کتاب در جستجوی خویشتن

ویکی راس در کتاب در جستجوی خویشتن بیان کرده است که این اثر، کتابی است دربارهٔ هر آنچه به شما مرتبط می‌شود؛ دربارهٔ اندیشه‌هایتان، ارتباطاتتان، رفتارتان و دیدگاهتان به جهان. این کتاب دربارهٔ چگونه زیستن و پیام‌های پنهانی‌ای که به شما سرنخ‌هایی از بخش‌های اسرارآمیز روانتان می‌دهد سخن می‌گوید. با مطالعهٔ این اثر می‌توانید به درک بهتری از خود دست پیدا کنید. نکتهٔ برجسته دیگری که نویسنده به‌صراحت به آن اشاره کرده و در سرتاسر کتاب به آن می‌پردازد این است که گذشته را نمی‌‌توانید تغییر دهید؛ چون گذشته‌ها دیگر در دسترس ما نیستند. ما نمی‌توانیم گذشته‌ای که بر ما رفته را تغییر دهیم و آنچه تجربه کرده‌ایم را پاک کنیم، اما می‌توانیم به‌عنوان ناظر زندگی و افکار خود، کمی عقب بایستیم و از خود بپرسیم که چطور افکارم را تغییر دهم تا احساس متفاوتی داشته باشم؟

خواندن کتاب در جستجوی خویشتن را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران آثار موفقیت و خودیاری پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب در جستجوی خویشتن

«این را هم آموختیم که با استفاده از تجربیاتمان، نقشه‌های ذهنی برای خود می‌سازیم که ما را برای انجام رفتاری خاص هدایت می‌کنند. به عبارت دیگر طرز تهیۀ یک ساندویچ را از کجا یاد گرفته‌ایم؟ درست مثل نقشه،‌ ما به یک راهنما نیاز داریم که نشانمان دهد دقیقاً از کجا شروع کنیم، چه مسیری را پی بگیریم تا سرانجام به مقصد مطلوبمان برسیم. اگر نقشه چنین نشان دهد که قبل از گذاشتن نان، سُس خردل را روی همبرگرمان بمالیم، کمی خرابکاری می‌شود. واکنش ما به وقایع اطرافمان به کمک همین نقشه‌ها،‌ برنامه‌ها و نسخه‌هایی مشخص می‌شود که روی سیستم عصبیمان نصب کرده‌ایم.

بدون راهنما نمی‌دانیم از کجا شروع و کجا تمام کنیم. از همین‌رو برخی افراد هنگام رویارویی با کارهای تازه دستپاچه می‌شوند. چون همۀ اطلاعات درونی لازم را برای انجام آن کار تازه نداریم؛ به همین خاطر دستپاچه می‌شویم. و این امر نشان می‌دهد که نقشۀ ما ناقص است! این نشانه می‌تواند محرکی باشد برای آن‌که به جستجوی اطلاعات مفقوده برویم. بدین‌ترتیب بدون آن‌که خشکمان بزند، بترسیم یا احساس نقص کنیم، می‌توانیم وظایفمان را به خوبی انجام دهیم.

در بخش دوم، آموختیم که فرایند رفتاری که اینک شروع به فهمیدن آن کرده‌ایم، در سازوکار خود نقصی دارد. نقصش این است که ما اتوماتیک و ناهشیار آموخته‌ایم که روی حوادث و اشیا برچسب بزنیم، بدین‌ترتیب هربار که آن حادثه تکرار شود، دیگر نیازی به بازشناسی مجدد آن‌ها نخواهیم داشت. بیش‌تر وقت‌ها این سیستم کاراست؛ اما گاهی‌اوقات ما را دچار اشتباه هم می‌کند. از طریق ذهن هشیار که اکنون شروع به شناخت آن کرده‌ایم، می‌توانیم از این نقص آگاه شویم و از شکست آن جلوگیری کنیم.

آسان‌ترين راه براي درك نواقص، گوش كردن به شيوة حرف زدن افراد است.

همان‌طور که پیش‌تر گفتیم، برای آن‌که ادراک، تجارب،‌ اندیشه‌ها، باورها و همۀ احساساتمان را با دیگران در میان بگذاریم، باید بتوانیم آن‌ها را به زبان آوریم. و درست همین‌جا، در ساختار زبان است که به نواقص پی می‌بریم. در صورت لزوم، این نواقص اصلاح‌پذیر خواهند بود.

ما در ذهنمان دنیایی را که در آن زندگی می‌کنیم،‌ تغییر می‌دهیم. و به منظور آسان‌تر کردن روند این تغییر، آموخته‌هایمان را تعمیم می‌بخشیم. اگر فرایند تعمیم را انجام ندهیم، ناچاریم همۀ کارها را هربار که می‌خواهیم انجام دهیم از نو یاد بگیریم.»