کتاب نقطه می خواست فرار کند

کتاب نقطه می خواست فرار کند نوشتهٔ هشام مطر و ترجمهٔ بتول فیروزان است. نشر اطراف این کتاب را روانهٔ بازار کرده است. این داستان برای کودکان نوشته شده است.

درباره کتاب نقطه می خواست فرار کند

کتاب نقطه می خواست فرار کند که با تصویرسازی‌های «جانلوکا بوتُلو» منتشر شده، قصه‌ای نوشتهٔ هشام مطر است؛ قصه‌ای که سردرگمی و ابهام نقطه در جهانی وسیع و حیرت‌انگیز را روایت می‌کند. این کتاب سفری به جهان نشانه‌ها است. در هر سن‌‌وسالی که هستیم با مطالعهٔ این کتاب، با سؤال‌هایی روبه‌رو می‌شویم که روز‌به‌روز با ما بزرگ و بزرگ‌تر شده‌اند. این داستان، در دستهٔ کتاب‌های هویتی قرار گرفته است؛ مرزبندی مشخصی برای سن‌وسال خوانندگانش در نظر نمی‌گیرد؛ چراکه در جست‌وجوی معنای مفاهیمی مثل وطن، مدرسه، خانواده و باورها است و توجه مخاطب را به نقش اساسی تجربه‌ در شکل‌گیری هویت، تعدد و تنوع ویژگی‌های معرف هر فرد، امکان‌پذیریِ تغییر جایگاه خود در جهان و اهمیتِ شناخت و پذیرش آنکه هستیم جلب می‌کند. مخاطبان اصلی کتاب حاضر، کودکان و نوجوانان هستند، اما بزرگ‌ترها هم می‌توانند لابه‌لای کلمه‌ها و تصویرهای گیرای هشام مطر و جانلوکا بوتُلو با خودِ روزهای کودکیشان روبه‌رو شوند و پابه‌پای نقطه قدم بردارند تا در سفری به جهان انتزاعی استعاره‌ها، مسیرهایی تازه‌ برای زیستن در جهان عینی خلق و کشف کنند.

خواندن کتاب نقطه می خواست فرار کند را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به همهٔ کودکان و نوجوانان و بزرگسالان پیشنهاد می‌کنیم.

 درباره هشام مطر

هشام مطر در سال ۱۹۷۰ میلادی در خانواده‌ای لیبیایی و در نیویورک متولد شد. در قاهره و طرابلس زندگی کرد و دست‌‌آخر ساکنِ لندن شد. اولین رمان او به نام «در کشور مردان» (۲۰۰۶) به ۲۹ زبان ترجمه شد و در فهرست نامزدهای نهایی جایزهٔ ادبی مَن‌بوکر قرار گرفت. «آناتومی ناپدیدشدن» (۲۰۱۱) رمان دوم او است و «روایت بازگشت» (۲۰۱۷) به قلم او هم در سال ۲۰۱۷ برندهٔ جایزهٔ ادبی پولیتزر شد. «یک‌ ماه در سیه‌نا» (۲۰۱۹)، اثر بعدی مطر، خاطره‌پردازی او از سفر به سیه‌نای ایتالیا است. هشام مطر پس از انتشار چند کتاب موفق بزرگسال تصمیم گرفت برای کودکان بنویسد. او در کتاب «نقطه می‌خواست فرار کند»، روی سؤال‌های بنیادینی دست گذاشته که همهٔ ما، حتی در بزرگسالی با آن‌ها کلنجار می‌رویم.

بخشی از کتاب نقطه می خواست فرار کند

«نقطه‌ نمی‌فهمد چرا همیشه باید آخر جمله منتظر بماند. انتظار امانش را بریده. می‌خواهد انتخاب کند، می‌خواهد چیز دیگری باشد و می‌خواهد سرنوشتش دست خودش باشد اما احساسات و افکارش برای خودش معماست. پس به دوردست‌ها سفر می‌کند و نقش‌های مختلفی را برای خودش تصور می‌کند، در جهان انتزاعی غرق می‌شود و با دیدن چیزهایی ساده چشم‌اندازهای جدیدی کشف می‌کند.»