کتاب ما باغبان ها

کتاب ما باغبان ها نوشتۀ جوآنا گینز است. این کتاب را انتشارات پرتقال در سال ۱۳۹۹ منتشر کرده است. این کتاب را خانم نیلی انصار ترجمه کرده است. کتاب ما باغبان ها یک کتاب مصور برای ادبیات داستانی کودکان است.

درباره کتاب ما باغبان ها

داستان باغبانی ما با یک گلدان کوچولو شروع شد، اما اوضاع اصلاً آن‌طور که فکر می‌کردیم پیش نرفت. مثل اینکه شروع هیچ کاری آسان نیست؛ اما بعضی وقت‌ها، همین کارهای سخت هستند که نتیجه‌های باحال می‌دهند.

پدر خانواده گلدانی برای خانه می‌گیرد. بچه‌ها که از ذوق زیاد به گل زیاد آب می‌دهند، گل خشک می‌شود. ولی این پایان ماجرا نیست. آن‌ها دربارهٔ نگهداری از گل‌وگیاه کتاب می‌خوانند. کم‌کم تعداد گلدان‌ها بیشتر و بیشتر می‌شود تا اینکه به اعضای خانواده به این نتیجه می‌رسند که باید باغچه‌ای درست کنند. بچه‌ها از باغچه نگهداری می‌کنند تا اینکه حیوانات می‌آیند و نصف باغچه را می‌خورند. شما اگر بودید دیگر ناامید می‌شدید یا بازهم ادامه می‌دادید و از اول شروع می‌کردید؟

خواندن کتاب ما باغبان ها را به چه کسی پیشنهاد می کنیم؟

این کتاب برای رده سنی کودکان سه تا هفت‌ساله نوشته شده است.

درباره جوآنا گینز

جوآنا گینز در سال ۱۹۷۸ متولد شده است. یکی از بنیان‌گذاران Magnolia، یک برند خانه و سبک زندگی، نویسنده پرفروش، و سردبیر مجله Magnolia است. در کنار اشتیاق او به طراحی و غذا، هیچ‌چیز بیشتر از زمانی که در خانه با خانواده است الهام‌بخش جو نمی‌شود - آشفتگی با دستورالعمل‌ها در آشپزخانه یا کاشت چیزی در باغ.

بخش‌هایی از کتاب ما باغبان ها

تا اینکه اتفاق غیرمنتظره‌ای افتاد! ناگهان سرخس ما مرد. آن هم بر اثر خفگی۔ بخواهم راحت برایتان بگویم یعنی زیادی به آن آب دادیم. فهمیدیم که حتماً هر کداممان هر روز به آن آب ‌داده‌ایم. آخر یک گلدان کوچولو آن‌همه آب می‌خواهد چه‌کار؟ با ندانم‌کاری، آن‌قدر به سرخس محبت کردیم که خشک شد. بعضی آدم‌ها بعد از شکستی کوچک به خودشان می‌گویند من به درد این کارها نمی‌خورم، اما ما عمراً! قرار نبود به این راحتی‌ها تسلیم شویم.

برای همین هم رفتیم سراغ کتابخانه و به چند کتاب سر زدیم. این‌طور شد که فهمیدیم مراقبت از سرخس‌ها کار هرکسی نیست و سرخس‌ها ترجیح می‌دهند در سایه زندگی کنند، مثل اینکه گیاهان با برگ‌هایشان به ما می‌فهمانند به چه چیزی نیاز دارند.

تازه این را هم فهمیدیم که بیشتر گیاهان، خیلی ادب و نزاکت سرشان می‌شود و آب را قلپ سرنمی‌کشند؛

بلکه جرعه‌جرعه می‌نوشند.