کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان

کتاب نگاهی نو به تاریخ ایران باستان با همکاری پروفسور محسن مسرت، ووتر هنکلمان، عباس طاهری و روزبه طاهری و ویراسته عباس طاهری که توسط نشر روزآمد منتشر شده، اثری پژوهشی در حوزه‌ی تاریخ ایران پیش از اسلام است. این کتاب با رویکردی تحلیلی و انتقادی، ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ایران باستان را در بستر تمدن‌های خاوری و باختری بررسی می‌کند. نویسندگان تلاش کرده‌اند با‌تکیه‌بر یافته‌های باستان‌شناسی و مطالعات تطبیقی، تصویری متفاوت از تاریخ ایران باستان ارائه دهند. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان

کتاب نگاهی نو به تاریخ ایران باستان مجموعه‌ای از مقالات و گفت‌وگوها است که به بازنگری در تاریخ ایران باستان می‌پردازد. پروفسور محسن مسرت، ووتر هنکلمان، عباس طاهری و روزبه طاهری با بهره‌گیری از دستاوردهای جدید باستان‌شناسی، زبان‌شناسی و تحلیل اسناد، تلاش دارند روایت‌های سنتی و اروپامحور از تاریخ ایران را به چالش بکشند. کتاب در دوره‌ای نوشته شده که پژوهش‌های تاریخی دچار تحول شده‌اند و منابع جدیدی از جمله لوحه‌های گلی تخت جمشید و یافته‌های ژنتیکی، امکان بازسازی دقیق‌تری از گذشته را فراهم آورده‌اند. 

اثر حاضر ضمن نقد دیدگاه‌های رایج درباره‌ی تمدن ایران، به نقش ایران در شکل‌گیری تمدن جهانی و تأثیر متقابل آن با فرهنگ‌های همسایه می‌پردازد؛ همچنین گفت‌وگو با پژوهشگران بین‌المللی مانند ووتر هنکلمان، ابعاد تازه‌ای از تاریخ ایلام و هخامنشیان را روشن می‌کند. کتاب به‌جای روایت خطی و داستانی، با تحلیل ساختارهای اقتصادی، اجتماعی و سیاسی، سعی دارد روندهای تاریخی را در بستر مقایسه‌ای با دیگر تمدن‌های خاوری و باختری بررسی کند.

خلاصه کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان

کتاب نگاهی نو به تاریخ ایران باستان با بررسی انتقادی منابع و نظریه‌های پیشین، به بازخوانی تاریخ ایران پیش از اسلام می‌پردازد. نویسندگان باتکیه‌بر شواهد باستان‌شناسی، اسناد لوحه‌های گلی و تحلیل زبان‌شناختی، ساختارهای اجتماعی و اقتصادی ایران باستان را در مقایسه با تمدن‌های همسایه مانند میانرودان، مصر و هند تحلیل می‌کنند. یکی از محورهای اصلی کتاب، نقد دیدگاه‌های اروپامحور و تأکید بر اهمیت روایت‌های بومی در تاریخ‌نگاری ایران است. اثر حاضر به بررسی نقش دولت مرکزی، ساختارهای مالکیت زمین، جایگاه دهقانان و اشراف و همچنین تأثیر شرایط اقلیمی بر شکل‌گیری تمدن ایرانی می‌پردازد. 

نویسندگان با اشاره به تفاوت‌های بنیادین میان ساختارهای خاوری و باختری، به این پرسش می‌پردازند که چرا سرمایه‌داری در ایران و دیگر جوامع خاوری شکل نگرفت؛ همچنین نقش دین، مناسبات قدرت و تعاملات فرهنگی ایران با تمدن‌های همسایه موردتوجه قرار گرفته است. کتاب با تحلیل اسناد و یافته‌های جدید، تصویری چندلایه و پیچیده از تاریخ ایران باستان ارائه می‌دهد که فراتر از روایت‌های ساده‌انگارانه و کلیشه‌ای است.

چرا باید کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان را خواند؟

کتاب نگاهی نو به تاریخ ایران باستان برای کسانی که به‌دنبال درک عمیق‌تر و تحلیلی از تاریخ ایران باستان هستند، فرصتی فراهم می‌کند تا با رویکردی مقایسه‌ای و انتقادی، ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی ایران را در بستر تمدن‌های جهانی بررسی کنند. اثر حاضر با بهره‌گیری از پژوهش‌های نوین و اسناد تازه‌یافته، امکان بازنگری در روایت‌های رایج و آشنایی با دیدگاه‌های متفاوت درباره‌ی گذشته‌ی ایران را فراهم می‌آورد؛ همچنین گفت‌وگو با پژوهشگران بین‌المللی و تحلیل تطبیقی تمدن‌ها، افق‌های تازه‌ای برای فهم تاریخ ایران می‌گشاید.

خواندن کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب برای دانشجویان و پژوهشگران تاریخ، علوم اجتماعی و مطالعات تمدنی، علاقه‌مندان به تاریخ ایران پیش از اسلام و کسانی که دغدغه‌ی فهم ریشه‌های ساختارهای اجتماعی و اقتصادی ایران را دارند، مناسب است؛ همچنین خواندن این اثر به افرادی که به‌دنبال نقد روایت‌های سنتی و اروپامحور از تاریخ ایران هستند، توصیه می‌شود.

بخشی از کتاب نگاهی به تاریخ ایران باستان

«در گذشته؛ پژوهش در تاریخ ایران باستان نیز از این تنگناهای جهانی پیشرفت علوم رنج می‌برد. شناخت ایرانیان معاصر از تاریخ کهن خویش با روی‌آورد آنان به منابع اروپایی و امریکایی در جریان جنبش مشروطه شکل گرفته است. تاریخ‌دانان و مردم ایران، در قدردانی از تلاش‌های خاورشناسان برای روشنگری گذشته ما هرگز فروگذار نکرده‌اند. امروز اما دانش تاریخی ما تا بدانجا بارور شده است که بسادگی دریابیم که این سرچشمه‌های نخستین نه تنها به دلایلی که گفته شد از نظر علمی تنگدست بوده‌اند، بلکه از دیدگاه فلسفه و روش‌شناخت تاریخ نیز بخاطر آغشتگی به یونانی‌مآبی و اروپامحوری از توانایی کافی برای روایت بی‌طرفانه تاریخ خاور و ایران برخوردار نبوده‌اند. سرشت علم تاریخ جای شگفتی و گلایه از این نقص باقی نمی‌گذارد. تاریخ هر مردمی را تنها تاریخ‌دانان خودی می‌توانند با احتراز از جانبداری بنویسند. خوشبختانه در دهه‌های اخیر باستان‌شناسان و تاریخ‌دانان و صاحب‌نظران ایرانی نمونه‌های کامیابی از بارآوری این رویکرد به تاریخ خودی را ارائه کرده‌اند.»