کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان

کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان نوشتۀ نگار داوری اردکانی و سیدحمید رهنما  است و انتشارات ساقی آن را منتشر کرده است. کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان مقدمه ورود به بحث آسیب شناسی برنامه‌ریزی زبان فارسی است.

درباره کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان

برنامه ریزی زبان فرآیندی است که از دیرباز در بیشتر جوامع و بر بیشتر زبان ها به شیوه های آگاهانه و غیر آگاهانه، رسمی و غیر رسمی اعمال شده است و به صورت امروزی آن شاخه ای جدید از مطالعات زبانی قلمداد می شود. این رشته کمی بیش از نیم قرن در غرب به طور رسمی مورد مطالعه قرار گرفته و عمر مطالعه آکادمیک آن در ایران به حدود سی سال می رسد. در این کتاب سعی شده است حوزۀ مطالعات برنامه ریزی زبان ، مولفه‌های سازنده و عوامل موثر برآن به‌طور نسبتاً دقیقی بیان شود. ضرورت توجه به تجربه سایر کشورها و مطالعه این تجارب در مسیر شکل‌گیری نظریه برنامه‌ریزی زبان از دیگر موضوعات اصلی کتاب حاضر است و به همین دلیل تجربۀ برنامه‌ریزی زبان در رابطه با فرآیندهای احیا، بازسازی، گسترش، اصلاح، معیارسازی و ... بررسی شده است.

خواندن کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب برای علاقه‌مندان به ادبیات و زیان فارسی مفید است.

بخشی از کتاب درآمدی بر حوزه مطالعاتی برنامه ریزی زبان

«بررسی آرای کوپر نشان می‌دهد که اصلی‌ترین موضوع جامعه‌شناسی زبان از نظر او، سازماندهی اجتماعی رفتار زبانی است، یعنی جامعه‌شناسی زبان به کاربرد زبان محدود نمی‌شود، بلکه به نگرش‌های زبانی و رفتارهای آشکار و پنهان زبانی نیز می‌پردازد. به نظر او، برنامه‌ریزی زبان، که نمونه‌ی متعارف «رفتار آشکار زبانی» است،«کاربرد زبان» را تحت تأثیر قرار داده و خود نیز تحت تأثیر«نگرش‌های زبانی» است. با این حال، مطالعه‌ی برنامه‌ریزی زبان به خوبی در مطالعه‌ی جامعه‌شناسی زبان می‌گنجد. اگرچه کوپر برنامه‌ریزی زبان را «جامعه‌شناسی کاربردی زبان» می‌داند، اما از این نکته غافل نیست که جنبه‌هایی از برنامه‌ریزی زبان خارج از مرزهای جامعه‌شناسی زبان قرار می‌گیرند و در این موارد، استفاده از «بینش‌ها،روش‌ها و یافته‌های» رشته‌های دیگر علوم را برای فهم فرایندها و برون‌دادهای برنامه‌ریزی زبان مفید قلمداد می‌کند...»