کتاب ایران بدون شاه

کتاب ایران بدون شاه گردآوری‌شده توسط محسن دامادی است و انتشارات کتاب‌سرای نیک آن را منتشر کرده است. این کتاب جلد هشتم از مجموعه داستان‌های شاهنامه است.

درباره کتاب ایران بدون شاه

چون منوچهر درگذشت، فرزندش نوذر بر تخت پادشاهی نشست. منوچهر برای فرزند پیشگویی کرد: لشکری از توران بر ایران خواهد تاخت و بسیار رنج در پیش است.

ِ نوذر شاه شد، بیداد کرد و مردم را به ستوه آورد. لشکر توران چنانچه منوچهر گفته بود، به فرماندهی افراسیاب به ایران تاخت. سپاه ایران از شاه ایران ناخشنود و برای مبارزه بی ِ انگیزه بود، پس شکست خورد. نوذر در بند افراسیاب گرفتار و به دست او کشته شد.

ِ شاه ایران بر تخت نشست، گروهی از مردم با شاه تازه و لشکر بیگانه کنار آمدند، از آنان جایگاه و مقام گرفتند، از آنان جایگاه و مقام گرفتند لابد کسانی نیز مبارزه کردند و زندانی یا کشته شدند. لشکر توران و چین بر شهرهای ایران زمین و جان و مال مردم چیره شد و بسیار ستم کرد. 

خواندن کتاب ایران بدون شاه را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به کسانی که می‌خواهند شاهنامه را به صورت مختصر و روان بخوانند پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ایران بدون شاه

«بنابر پیمان‌نامهٔ آشتی، قرار شد مرزِ ایران و توران، رودِ جیحون و مرزِ روم نیز همان‌گونه باشد که در زمانِ فریدون بنا گذاشته شده و در دورانِ پادشاهیِ منوچهر نیز بر آن پیمان شده بود.

زِ جِیحون هَمی تا سَرِ مرزِ روم

از آن بخشِ گیتی به آباد و بوم

*

از کتابِ پنجم و داستانِ پسرانِ فریدون به یاد داریم: تور فرزندِ میانیِ فریدون، پادشاه چینِ و ترکستان و سلم پسرِ بزرگِ او پادشاه روم بود.

*

بنا شد پادشاهی نوادگانِ تور در سرزمینِ پیشینِ چین و ختن برقرار باشد. زال نیز پادشاهِ زابلستان و پایبند به بخش‌بندیِ زمانِ فریدون باشد و فراتر از سراپردهٔ (خَرگاه) خود نخواهد.

رَوا رو چنین تا به چین و خُتَن

سپردند شاهی بر آن انجمن

زِ مَرز (مرزی) کجا رَسم خَرگاه بود

اَزو زال را دست کوتاه بود

ترکان پیمان کردند هرگز چشمِ آز (طمع) به بیش از مرزهای خود نداشته باشند و این‌چنین سرنوشتِ تخت و تاج و نگینِ پادشاهی برای هر کس روشن و آشتی برقرار شد.

وزین روی تُرکان نجویند راه

چنین بخش کردند تخت و کلاه

بیچاره سربازانی که جان بر سرِ جنگ‌های بیهوده گذاشته بودند!

پس از برقراریِ آشتی، زَو با گروهی سپاهی به پایتخت رفت، با آنکه سنی از او گذشته بود، کارهایی تازه برای سامان‌دادن و آبادانیِ میهن آغاز شد. زال نیز به زابل رفت که زادگاهِ او بود.

سوی پارس لشکر بُرون راند زَو

کُهَن بود ولیکن جهان کرد نَو

سوی زابلستان بِشُد زالِ زَر

جهانی گرفتند یکسر به بَر»