کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو

کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو نوشتهٔ بنجامین اف. فیشر و ترجمهٔ قاسم مومنی است. انتشارات علمی و فرهنگی این زندگی‌نامه‌ را منتشر کرده است.

درباره کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو

ادگار آلن‌پو در ۱۹ ژانویه ۱۸۰۹ در ماساچوست آمریکا به دنیا آمد. پدرش یک سال بعد از به دنیا آمدن او خانواده را ترک کرد و مادرش نیز سال بعد از دنیا رفت. بعد از آن جان و فرانسیس آلن سرپرستی او را به عهده‌ گرفتند. ادگار آلن‌پو به علت مشکلات مالی نتوانست به دانشگاه برود. ادگار آلن‌پو نویسنده‌ی مکتب رمانتسیم بود که البته تاثیر بسیاری هم بر مکتب سمبولیسم گذاشت. نویسندگان بسیاری مانند ویلیام فاکنر، شارل بودلر، فئودور داستایفسکی، اسکار وایلد و استفال مالارمه از او تاثیر گرفتند. از آثار ادگار آلن‌پو می‌توان به سوسک طلایی، زنده به‌گور، لیژیا، داستان‌های شگفت‌انگیز و نقاب مرگ سرخ اشاره کرد. او در ۷ اکتبر ۱۸۴۹ در ۴۰ سالگی در بالتیمور آمریکا از دنیا رفت. 

بنجامین اف. فیشر در کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو با نگاهی کلی و دقیق، شرحی از زندگی ادگار آلن پو را به خوانندگان عرضه و مهم‌ترین نظریات و آثار او را معرفی و بررسی کرده است. او در این کتاب، مروری جامع و معتبر از آثار را نقد برخی از آثار او به دست داده و این کتاب را در چهار فصل نگاشته است. عنوان فصل‌های این اثر عبارت است از «زندگی»، «زمینه‌ها»، «آثار» و «نقدها».

خواندن کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران مطالعهٔ زندگی‌نامه‌ها و علاقه‌مندان به مطالعهٔ نقد آثار ادگار آلن پو پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب مقدمه کیمبریج بر ادگار آلن پو

«می‌توان خط مستقیمی ترسیم کرد که شخصیت ایگائوس را مثلاً به شخصیت آدام استَنتن در رمان همۀ مردان شاه (۱۹۴۶) نوشتۀ رابرت پن وارن متصل می‌کند. آدام پزشکی است که قوانین حاکم بر زندگی او به شدت آرمان‌گرایانه است (نام او به خوبی گویاست)، تا اینکه روزی به رابطۀ پنهانی خواهرش، آن، با ویلی استارک، فرماندار ایالت، پی می‌برَد. ویلی استارک ظاهراً یکی از دوستان نزدیک این خواهر و برادر بوده است. آدام از شدت عصبانیت استارک را با گلوله از پا درمی‌آورد و خودش با شلیک محافظان استارک کشته می‌شود. وارونگی جالب این است که مردِ عمل می‌خواهد نقشی آرمانی ایفا کند، ولی نهایتاً به خوی حیوانی بازمی‌گردد و دست به آدمکشی می‌زند. دندان‌پزشک وحشی در رمان مک‌تیگ (۱۸۹۹) نوشتۀ فرانک نوریس نیز این گونه است. پس از پو در ادبیات غرب، دودمان بلندی از شخصیت‌هایی دیده می‌شود که معمولاً قهرمان داستان‌اند و وقتی می‌کوشند تبدیل به آدمی بشوند که در ذات آن‌ها نیست، برای خود و دیگران فاجعه می‌آفرینند. نمونۀ دیگری از این شخصیت‌ها جان جَسپر در رمان راز ادْوین درود (۱۸۷۰) نوشتۀ چارلز دیکنز است که لاف آرمان‌خواهی می‌زند، ولی همه ریا و تظاهر است و نهایتاً همین دوگانگی مایۀ نابودی روح و روان خودش و ارتکاب خشونت جنسی و حتی مرگ چندین نفر می‌شود. بسیاری از شخصیت‌های نمایشنامه‌های یوجین اونیل نیز این گونه‌اند و سیری قهقرایی را از آرمان‌خواهی به کین‌توزی و قتل طی می‌کنند. اورین مانون در عزا برازندۀ الکتراست (۱۹۳۴) از همین شخصیت‌هاست. نگاه شاداب و سلیم او به زندگی دستخوش امیالی پلید نسبت به خواهر و مادرش می‌شود و او را به قتل مردی که عاشق آن‌هاست و بعد خودکشی وامی‌دارد.

با نگاهی دیگر به «برِنیس» می‌توان به فحوای کمیک آن پی برد. از گفته‌های ایگائوس پیداست خط و ربطی به ادبیات دارد، زیرا در کتابخانه به دنیا آمده و نامش برگرفته از یکی از شخصیت‌های شکسپیر است. بنابراین می‌توان او را نمونۀ کامل قهرمان گوتیک دانست یا، چنان که از نگاهِ گرفته و اندوهناک او در توصیف افکار و جاها و اشخاص پیرامونش پیداست، شخصیتی است مستعد آنکه زندگی را از منظر گوتیک ببیند. بنابراین رابطۀ عاشقانۀ او نیز پیشاپیش محکوم به شکست است. شکست در روابط عاشقانه یکی از مضامین رایج ژانر گوتیک است، هر چند داستان‌هایی در این ژانر نیز دیده می‌شود که عشق در آن‌ها ختم به خیر می‌شود. سایۀ شکست بر رابطۀ ایگائوس و برِنیس از همان آغاز مایۀ بی‌ثباتی احساسات او نسبت به نامزدش و پایان فاجعه‌بار داستان است. با افزودن زنده‌به‌گوری، نبش قبر و شکنجۀ بدنی که هنوز در قبر جان دارد، تمام عناصر لازم برای یک داستان گوتیک جمع می‌شود (ژانری که در روزگار پو «آلمانی» نام داشت). به علاوه، مانند داستان‌های دیگری که پو در آن‌ها احساسات سطحی را چاشنی ماجرا می‌کند تا لایه‌های عمیق‌تری رقم بزند، برِنیس را می‌توان نمایندۀ سلامت نفس، آفرینندگی و همۀ صفاتی دانست که ایگائوس در وجود خود فاقد و نافی آن‌هاست.»