کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک

کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک نوشتهٔ برایان کلگ و ترجمهٔ علیرضا هاشمی است. انتشارات چترنگ این کتاب را منتشر کرده است. این کتاب به ۹۵ درصد پنهان از گیتی می‌پردازد. این اثر از مجموعهٔ «علم» از این انتشارات است.

درباره کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک

 اصطلاحات مادهٔ تاریک و انرژی تاریک مداوم از زبان اهل فن کیهان‌شناسی شنیده می‌شود، ولی عموم مردم شناخت درستی از آن‌ها ندارند. برایان کلگ در کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک این واژگان را برای افراد عادی تشریح کرده است. این کتاب به دو بخش تقسیم شده است. بخش نخست به مادهٔ تاریک و انواع ممکن آن‌  می‌پردازد. در این بخش به نظریه‌های گرانش اصلاح‌شده، که هیچ ذرهٔ دیگری را برای مادهٔ تاریک پیش‌بینی نمی‌کنند و تنها اصلاحاتی وارد نظریه کنونی گرانـش (نسبیت عام) می‌کنند، نیز پرداخته شده است. بخش دوم کتاب بر انرژی تاریک تمرکز دارد. با آن‌که شاید ماده تاریک و انرژی تاریک شبیه به یکدیگر به نظر برسند، ولی پدیده‌هایی کاملاً متفاوت هستند و از آنجایی که هنوز اطلاعات حتی کمتری راجع به انرژی تاریک داریم، نویسنده فهرست کوتاهی از نظریه‌های موجود را آورده است.

خواندن کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

این کتاب را به دوستداران کیهان‌شناسی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب ماده تاریک و انرژی تاریک

«در صورتی که تئوری‌های مربوط به مادهٔ تاریک و انرژی تاریک صحیح باشند، حدود بیست و هفت درصد عالم مادهٔ تاریک و شصت و هشت درصد آن انرژی تاریک است. با این اوصاف تنها حدود پنج درصد عالم مربوط به همهٔ آن چیزی است که ما مستقیماً مشاهده می‌کنیم. این معضل بزرگی به نظر می‌رسد، اما همچنان ماهیت این پدیده مورد بحث و بررسی است. ممکن است مادهٔ تاریک اصلاً وجود نداشته باشد. میزان انرژی تاریک وابسته به روشی است که اندازه‌گیری به وسیلهٔ آن صورت می‌گیرد و کاملاً در تضاد با دقیق‌ترین تئوری فیزیکی ما، مکانیک کوانتومی، است. به جرئت می‌توان گفت که این موضوع هیجان‌انگیزترین جنبهٔ علم جدید است.

پیش از آنکه به علمی بپردازیم که به مطالعه در زمینهٔ مادهٔ تاریک و انرژی تاریک منجر شد، لازم است اصولی دربارهٔ عالم و چیزی که آن را تشکیل می‌دهد و نحوهٔ عملکردش بیاموزیم و برای این کار روشی بهتر از شناخت عالم بدون ترک زمین وجود ندارد.

کیهان‌شناسی، همان‌گونه که مشاهده کردیم، علمی است که به چشم واحدی یکپارچه به عالم نگاه می‌کند و مجموعه‌ای از قوانین بر تمام این واحد یکپارچه حکم‌فرماست. البته این تعریف کیهان‌شناسی فرض می‌کند ما می‌دانیم که این «عالم» در واقع چه چیزی است. کلمهٔ لاتینی که واژهٔ انگلیسی Universe به معنی عالم از آن گرفته شده است نیز به عبارت «یک بار» ترجمه می‌شود و کمکی به ما نمی‌کند. با این حال، در واقعیت آنچه با آن سروکار داریم واضح است. عالم تمام چیزی است که وجود فیزیکی دارد، از کوچک‌ترین ذره تا بزرگ‌ترین کهکشان. تمام ماده و انرژی موجود را، چنان‌که گویی یک چیز هستند، شامل می‌شود. این مفهوم قابل‌توجه بوده و طرح پرسش در مورد آن اجتناب‌ناپذیر است.

از زمان‌های نخستین، افسانه‌های خلقت برای جواب دادن به این پرسش که «همه‌چیز» از کجا آمده نوشته شده‌اند. انسان‌ها قصه‌گو به دنیا می‌آیند و افسانه‌های خلقت علم نیستند، بلکه روایت‌اند. اما مهم است که در نظر بگیریم «افسانه» خطاب کردن این داستان‌ها به معنی تمسخر آن‌ها یا کسانی که آن‌ها را مقدس می‌دانند، نیست. افسانه داستانی با یک منظور خاص است؛ سازوکاری که به ما اطلاعاتی دربارهٔ سؤالاتی اساسی مانند «چرا ما وجود داریم؟» یا «همه‌چیز از کجا آمده؟» می‌دهد. افسانه تاریخ نیست، بلکه راهی است برای کمک به فهم حقیقت امروز از طریق داستانی که ما را به گذشته متصل می‌کند.»